نازی‌آباد تهران در دی‌ماه خونین ، گواه پرکشیدن جوانی بود که جرمش چیزی جز خواستن آزادی و حقش نبود.جو…

نام جاویدنام #آمنیس_صادقی را بلند بگویید؛ آمنیس فقط ۱۷ سال داشت… ۱۷ سال… فقط ۱۷ سال. فرزند ایران، که در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را در راه آزادی میهن فدا کرد. او در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، با شجاعت در برابر ظلم و سرکوب ایستاد و به نمادی از ایستادگی و آزادی‌خواهی تبدیل شد. 🌺🥀🕊🖤⚡️@bardegi57نام جاویدنام #آمنیس_صادقی را بلند بگویید؛ آمنیس فقط ۱۷ سال داشت… ۱۷ سال… فقط ۱۷ سال. فرزند ایران، که در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را در راه آزادی میهن فدا کرد. او در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، با شجاعت در برابر ظلم و سرکوب ایستاد و به نمادی از ایستادگی و آزادی‌خواهی تبدیل شد. 🌺🥀🕊🖤⚡️@bardegi57

العربیه به نقل از منابع ارشد کرد عراقی مدعی شده نیچروان بارزانی، رئیس اقلیم کردستان، طی دو ماه گذشته دو بار در بغداد با اسماعیل قاآنی، فرمانده نیروی قدس سپاه، دیدار کرده است.بر اساس این گزارش، این دیدارها در چارچوب میانجی‌گری محرمانه میان تهران و واشنگتن انجام شده و بارزانی پیام‌هایی را میان دو طرف منتقل کرده است⚡️@bardegi57

🔴 امروز تولد جاویدنام و بچه قهرمان ایران ملینا اسدی ؛دختر بچه ی ۳ ساله ای که به ضرب گلوله در ۱۸ دیماه غرق در خون شد و برای همیشه چشمان زیبایش را بست⚡️@bardegi57

چند قرن بردگی pinned a photo

توهم توطئه؛ وقتی جامعه ناخواسته سرباز جنگ روانی حکومت می‌شود یکی از تلخ‌ترین واقعیت‌هایی که باید درباره رفتار جمعی خودمان بپذیریم این است: جمهوری اسلامی همیشه برای هدایت افکار عمومی به سانسور و سرکوب مستقیم نیاز ندارد؛ گاهی کافی است یک روایت، شایعه یا اتهام…این دقیقاً همان زمینی است که یک حکومت اقتدارگرا دوست دارد مخالفانش در آن بازی کنند: جامعه‌ای که به هیچ‌کس اعتماد ندارد، دائماً دنبال دشمن پنهان می‌گردد و انرژی خود را به جای مقابله با قدرت حاکم، صرف جنگیدن با خودش می‌کند.باید از خودمان سؤال کنیم: چرا گاهی یک ادعای بی‌سند را فقط چون با خشم و باور قبلی ما هماهنگ است، این‌قدر آسان می‌پذیریم؟ چرا پیش از تحقیق، قضاوت می‌کنیم؟ چرا به جای نقد یکدیگر، یکدیگر را حذف می‌کنیم؟پاسخ این پرسش‌ها سرزنش مردم ایران نیست. جامعه‌ای که دهه‌ها زیر فشار تبلیغات، سانسور، سرکوب و مهندسی افکار عمومی زندگی کرده، طبیعتاً زخم‌هایی با خود حمل می‌کند. اما شناختن این زخم‌ها شرط درمان آنهاست.مبارزه با جمهوری اسلامی فقط مبارزه با یک حکومت نیست؛ مبارزه با فرهنگی از دروغ، برچسب‌زنی، دشمن‌سازی و مسئولیت‌گریزی است که استبداد تلاش کرده در جامعه بازتولید کند.هر خبری را باور نکنیم.هر موجی را دنبال نکنیم.هر مخالفی را دشمن ندانیم.و قبل از اینکه بلندگوی یک روایت شویم، بپرسیم: سند چیست و چه کسی از این دعوا سود می‌برد؟جامعه‌ای که یاد بگیرد مستقل فکر کند، سخت‌تر فریب می‌خورد.و مردمی که نتوان آنها را علیه یکدیگر تحریک کرد، بسیار سخت‌تر قابل حکومت کردن با ترس و تفرقه‌اند.⚡️@bardegi57

توهم توطئه؛ وقتی جامعه ناخواسته سرباز جنگ روانی حکومت می‌شودیکی از تلخ‌ترین واقعیت‌هایی که باید درباره رفتار جمعی خودمان بپذیریم این است: جمهوری اسلامی همیشه برای هدایت افکار عمومی به سانسور و سرکوب مستقیم نیاز ندارد؛ گاهی کافی است یک روایت، شایعه یا اتهام را در فضای مجازی رها کند و ما خودمان ادامه کار را برایش انجام دهیم.ارتش سایبری و دستگاه‌های اطلاعاتی سال‌هاست فهمیده‌اند کدام دکمه‌ها را باید فشار دهند: ترس، خشم، تعصب، بی‌اعتمادی و نفرت.یک نفر را «خائن» معرفی می‌کنند، هزاران نفر بدون سند تکرار می‌کنند.میان دو جریان مخالف شکاف می‌اندازند، ما آن شکاف را به جنگ تبدیل می‌کنیم.یک شایعه می‌سازند، ما بدون بررسی منتشرش می‌کنیم.یک صدای متفاوت را هدف می‌گیرند، ما داوطلبانه به تخریبش می‌پیوندیم.و شاید خطرناک‌تر از همه این باشد که هرکس خلاف موج حرف بزند، فوراً با برچسب‌هایی مانند «مزدور»، «نفوذی»، «سایبری» یا «خائن» از میدان بیرون رانده شود.