یکی از مؤثرترین ابزارهای حکومتهای اقتدارگرا فقط زندان و سرکوب نیست؛ *مدیریت شکافها و تبدیل اختلاف…
انتشار: 2026/08/14 21:58 UTCدریافت: 2026/08/15 05:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 05:11 UTC
یکی از مؤثرترین ابزارهای حکومتهای اقتدارگرا فقط زندان و سرکوب نیست؛ *مدیریت شکافها و تبدیل اختلافها به درگیری دائمی است. در علم سیاست به این منطق «تفرقه بینداز و حکومت کن» میگویند.در ایران امروز، اختلاف میان جمهوریخواه و پادشاهیخواه، قومیتها، جریانهای سیاسی، و حتی شکاف زن و مرد، اغلب به جای آنکه موضوع گفتوگوی مدنی باشد، به میدان جنگ فرسایشی تبدیل میشود. بخشی از این اختلافها واقعی است، اما مسئله اینجاست که **حکومت از عمیقتر شدن آنها سود میبرد.وقتی مخالفان به جای رقابت سیاسی، یکدیگر را دشمن اصلی معرفی میکنند، چند اتفاق میافتد:انرژی و تمرکز از نقد قدرت حاکم منحرف میشود؛اعتماد میان مخالفان از بین میرود؛امکان شکلگیری همکاریهای حداقلی کاهش مییابد؛و در نهایت، حاکمیت با جامعهای پراکنده و فرسوده روبهرو میشود.تجربه بسیاری از نظامهای اقتدارگرا نشان داده که *اپوزیسیونِ پراکنده، برای حکومت کمهزینهتر از اپوزیسیونِ متکثر اما قادر به همکاری است.




