بعضی آدمها را فقط پس از رفتنشان میشناسی؛ پدر، یکی از همان آدمهاست.تا وقتی هست، حضورش بدیهی بهن…
انتشار: 2026/08/22 19:09 UTCدریافت: 2026/08/22 23:16 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 23:16 UTC
بعضی آدمها را فقط پس از رفتنشان میشناسی؛ پدر، یکی از همان آدمهاست.تا وقتی هست، حضورش بدیهی بهنظر میرسد؛ مثل سقفی که بالای سرمان است، مثل تکیهگاهی که خیال میکنیم همیشه پابرجا میماند.اما نبودنش، فقط جای خالی یک نفر نیست؛ انگار امنیتِ خانه، شکلِ اتاقها و حتی معنای «پناه» را عوض میکند.فقدانِ پدر، عجیبترین آموزگار دنیاست؛ درسهایی را به آدم میآموزد که معمولاً وقتی میفهمدشان که برای گفتنِ «دوستت دارم»، برای جبران، و برای یکبار دیگر تکیه دادن، خیلی دیر شده است… 🥀@bidarbourse

