حمله روزنامه دولت به دفاعیه قلعه‌نویی: به جای تاسف بر شانس‌های از دست رفته، واقعیت را بپذیر؛ پر از…

حمله روزنامه دولت به دفاعیه قلعه‌نویی: به جای تاسف بر شانس‌های از دست رفته، واقعیت را بپذیر؛ پر از اشتباه بودیروزنامه ایران نوشت:🔹انتظار می‌رفت پاسخ سرمربی تیم ملی روشن، دقیق و مبتنی بر تحلیل‌های فنی به پرسش‌ها و دغدغه‌های شکل‌گرفته پیرامون عملکرد تیم ملی باشد. اما آنچه منتشر شد، بیش از آن‌که در مسیر روشن‌سازی ابعاد فنی ناکامی حرکت کند، تلاشی بود برای پیوند زدن این ناکامی به مجموعه‌ای از عوامل بیرونی و بدشانسی‌ها.🔹در بسیاری از تیم‌های حذف‌شده از رقابت‌های جام جهانی، رویکردی متفاوت مشاهده شد؛ جایی که سرمربیان با پذیرش صریح مسئولیت نتایج، نه‌تنها عملکرد تیم خود را به‌طور شفاف نقد کردند، بلکه در مواردی با کناره‌گیری، مسیر بازسازی فنی را هموار ساختند.🔹جملاتی مانند «شاید فوتبال همیشه به‌اندازه زحمتی که می‌کشی پاداش ندهد»، «کاش می‌توانستم چند سانتی‌متر آفساید را پاک کنم» یا «توپ‌هایی که به تیر خوردند را به گل تبدیل کنم»، بیش از هر چیز بر نقش شانس و اتفاقات لحظه‌ای تأکید دارند. برجسته‌سازی آنها در سطح یک تورنمنت بزرگ نظیر جام جهانی، می‌تواند به نوعی ساده‌سازی مسأله تعبیر شود.🔹سرمربی تیم ملی بدون ارائه نشانه‌ای مشخص از پذیرش مسئولیت در سطحی عملی، تلاش کرده با اتکا به ادبیاتی احساسی و تا حدی تدافعی، روایت متفاوتی از عملکرد تیم ملی ارائه دهد؛ روایتی که بیش از تحلیل، بر توجیه استوار است.🔹جمله «سهم خودم از نتایج را هم می‌پذیرم... هیچ مربی‌ای بی‌اشتباه نیست» را می‌توان نزدیک‌ترین نقطه به پذیرش مسئولیت دانست؛ اما این پذیرش، بلافاصله با یک گزاره کلی درباره خطاپذیری مربیان، از ورود به مصادیق مشخص فاصله می‌گیرد.🔹مهم‌ترین بخش این اظهارات، جمله پایانی سرمربی است: «اگر قرار باشد دوباره به روز اول برگردم، باز هم همین مسیر را انتخاب می‌کنم.» این اظهارنظر عملاً هرگونه نقد بنیادین به تصمیمات گذشته را نفی می‌کند و این پیام را مخابره می‌سازد که مسیر طی‌شده از دیدگاه سرمربی، اساساً صحیح بوده و نتیجه، محصول عوامل خارج از کنترل است.🔹سکوت معنادار سرمربی در قبال نقدهای فنی و ایرادهایی که طی این مدت بارها از سوی کارشناسان مطرح شده، بر فاصله میان روایت ارائه‌شده و مطالبات فنی موجود می‌افزاید.🔹حضور بازیکنانی که در طول مسابقات حتی یک دقیقه نیز فرصت بازی پیدا نکردند، این پرسش را ایجاد می‌کند که آیا این انتخاب‌ها بر اساس نیازهای فنی بوده یا تحت تأثیر ملاحظات دیگر. نمونه‌ای روشن در این زمینه، حضور دنیس اکرت در فهرست نهایی است؛ بازیکنی که بدون استفاده در جریان مسابقات، عملاً یکی از سهمیه‌های ارزشمند تیم را بیهوده اشغال کرد.🔹وضعیت روزبه چشمی نشان‌دهنده ضعف در ارزیابی دقیق شرایط بدنی و سطح ریسک‌پذیری کادر فنی است. در سطح جام‌جهانی، چنین خطاهایی می‌تواند به‌طور مستقیم بر کیفیت نهایی ترکیب تیم اثرگذار باشد.🔹بی‌اعتمادی به بازیکنان جوان مانند امیرمحمد رزاقی‌نیا و دانیال ایری با وجود ظرفیت بالقوه، و در نقطه مقابل، استفاده مستمر از برخی بازیکنان باتجربه مانند علیرضا جهانبخش و شهریار مغانلو بدون ارائه توضیح فنی شفاف، به ابهامات موجود افزوده است.🔹آنچه امروز فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد، نه روایت‌های احساسی، بلکه شفافیت در بیان، پذیرش مسئولیت همراه با ذکر مصادیق، و ارائه تحلیلی صادقانه و فنی از عملکرد تیم ملی است؛ مسیری که تنها از دل آن می‌توان به اصلاح ساختاری و پیشرفت واقعی دست یافت.‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌𝒄𝒉𝒂𝒏𝒏𝒆𝒍 ➣ @Bii_Taarof