سرظهری یه جوری گرم بود که انگار چلهی تابستون مام که تو قفس پکر رو به جمشیدی که داشت سیگار بعد ناها…
انتشار: 2026/06/23 05:28 UTC
سرظهری یه جوری گرم بود که انگار چلهی تابستون مام که تو قفس پکر رو به جمشیدی که داشت سیگار بعد ناهارشو میکشید گفتم: یه روز هوای دم غروب ابری بود باد میومد نمِ بارون میزد رفتم دنبالش تکیمو دادم به تن موتور تا بیادواسه خودم زیرلبی یه آوازیرو زمزمه میکردم یهو از پشت دستاشو دور گردنم حلقه کرد لباشو گذاشت رو گونمو نرم و یواش و طولانی بوسیدم چشام شد چلچراغ نگاش کردم، چشمک زد و گفت: من فقط بوسیدمت، تو خودت شعر شدی باریدی گفتم: شاعر شدی؟ خندیدو گفت: وقتی توی دیوونه میشی مگه میشه شاعر نبود!؟ نگاش کردم خیره خیره آدم حظ میکرد از نگا کردنشازش پرسیدم: کجا بریم دلبر؟گفت: بزن بریم یه جایی که غم نباشه نشست ترک موتور، هنذفری رو چپوند تو گوشمون، سرشو گذاشت رو شونم، دستاشو دور شکمم حلقه کرد باهم ترانه خوندیم و زیر بارون اونقدر دور دور کردیم که بند اومد و هوا تاریک شد اهل کافه و اینا نبود جاش تا دلت بخواد آدم طبیعت بود تو هر فصل و هر وقتی رفتیم بامشهر دوتا چایی گرفتیم از اون بالا نشستیم به تماشای شهر بارونزده گفت: اینجارو دوس دارم. از این بالا معلوم نمیشه اون پایین چخبر، تو دل مردم چی میگذره، کی کجاست؟ حال هرکی چه جوریه! از اینجا فقط یه شهر معلوم که روشنی چراغاش نشون میده هر اتفاقی هم که داره میفته زندگی هنوز تو مدار خودش جریان داره دستمو انداختم دورش، سرمو گذاشتم رو شونهشو گفتم: من با شهرو آدماش کار ندارم وقتی همهی جهان زیر سر منه . . . نگام کردو خندیدو گفت: آخ آخ . . . امون از این زبون تو چشماش آسمون بود پر از ستاره کنارش زندگی به توان خوشبختی جریان داشت جمشیداز اون آدما بود که میشد ساعتها باهاش درمورد چیزای ساده حرف زد و کیف کرد میشد کنارش ساکت باشی اما خالی شی از حرف! جمشید سیگارشو خاموش کرد تو استکانا دوتا چایی بدرنگ ریخت و گفت: باز فکری شدی مرتیکه غمگین لبخند زدمو گفتم: آخه دمصبحی خوابشو دیدم دلبرونه نشسته بود به تماشای حال زار من بهش گفتم: خوشحالی رفتی مارو دیوونه کردی؟ موهاشو انداخت پشت گوشش، نگام کرد از اون نگاهها که میدونست میمیرم براش لبخند زد هیچی نگفت.دست دراز کردم بکشمش تو بغلم از خواب پریدم باز نبود . . .جمشید استکان چاییرو داد دستمو گفت: بقول اون یارو شاعرِ: دلبر آمد پیِ تعمیر دل ویرانملیکن آنوقت که این خانه زِ تعمیر افتاد!گفتم: جمشید چقدر دیگه مونده بهار تموم شه؟گفت: رسیده به ته فصل، چشم بهم بزنیم پاییز برگشته بعدم خندید از اون خندهها که از صدتا گریه دردش بیشتر! #مهلا_بستگان 📻@blue_coldroom
پستهای تلگرام — ﮼اتاقسردآبی ﮼
از تو چه پنهان منسالهاستبه شاید تودل بستهام؛و عجیب اینکهگاهییک احتمال،از هزاریقینعاشقانهتر است.#مسعودنادری📻@blue_coldroom
به مرگ فکر میکنم به آخرین جام شراب زندگی وقتی مینوشم و آمادهی رفتن میشوم روحم گرم و تنم سرد میشود بادهی ناب مرگ را سر میکشم جسم سنگین و دست و پاگیرم را رها میکنم و به پرواز درمیآیم میروم که از زندگی بگذرم میروم که تاریخ تولد دوبارهام را جشن بگیرمبه موعدی میاندیشم که وعده داده شده تا درون خاک بیارامم و خستگی یک عمر زندگی را در گور از تن به در کنم آن هنگام که در آغوش سرد خاک آرامیدهام باد از درز گور لابهلای کفنم میپیچد تا برای آخرین بار موهایم را به بازی بگیرد موریانهها به حراجی عریان تنم میآیند تا وعدهای بردارند و به تاراج ببرند و من مست و مدهوش از ترکیب شدن عطر بدنم با بوی خاک آرزو میکنم کاش باران ببارد به مرگ فکر میکنم و لبخند میزنم شاید حتی وقتی از راه برسد دعوتش کنم دمی بنشیند باهم یک جرعه چای بنوشیم من دستی به گلدانهای خانه بکشم و یک یادداشت کوچک روی درب یخچال بچسبانم که:«رفتهام تا برنگردم»بعد دست در دستش از زندگی برای همیشه گذر کنم.میدانی عزیزدلم؛ اگر مرگ نبود تحمل این زندگی از اینهم سختتر و طاقتفرساتر میشد خوب است که مرگ میآید آنهم بیدعوت و بیخبر خوب است عزیزِمن!#مهلا_بستگان 📻@blue_coldroomو شب بخیر رفقا💙👋
طوری رفتار میکنم که انگار اهمیتی نمیدم، ولی در واقع حسود ترین، حواس جمع ترین و اورثینکر ترین و دیوونه ترین آدمیم که وجود داره!📻@blue_coldroom
ماندنی اگر نیستید، دچارش نکنید.📻@blue_coldroom
خیلی از شبها دلم میخواست به تو بگویم دلم برایت تنگ شده، اما فقط تمامِ شب را گریه کردم.
دیروز یه جملهی کوردی دلبر یاد گرفتم که میگفت:«درد چاویل مستت له گیانم»یعنی:«درد و بلای چشای مستت به جونم»📻@blue_coldroomشمام یاد بگیرید بفرستید واسه اونی که چشماش دیوونتون کرده💙✋