اصلا حوصله ندارم با کسی بحث کنم، شما درست میگی، شماهم درست میگی، حتی شمایی که ریدن تو مغزت هم درست…

مشکلت اینه که همش می‌خوای درستش کنی، اما باید رهاش کنی.

اولین و آخرین نفری بودی که نهایت دیوونگی‌مو به پاش ریختم.

من بمیرمم دیگه بهت تکست نمیدم. ولی یادت باشه چقدر دوستت داشتم و تو چقدر اذیتم کردی.

فهمیدم دارم خودمو واسه کسی که هیچ ترسی برای از دست دادنم نداره از دست میدم.

انگار دیگه هیچ اومدنی، هیچ رفتنی و هیچ اتفاقی نمیتونه روم تاثیر بذاره، دیگه خیلی راحت همه چیز رو قبول میکنم و ازش میگذرم و میگم زندگی همینه دیگه.

آدم دلش براى كسايى تنگ ميشه كه خيلى بى‌رحمانه تركش كردن و اين غم‌انگيزه.