فصل ۱ ورود ممنوع دروازه بسته بود. نگهبان‌ها نگاهش کردند. لباس‌هایش کهنه بود. کفش‌هایش پاره. یکی از…

فصل ۱ ورود ممنوع دروازه بسته بود. نگهبان‌ها نگاهش کردند. لباس‌هایش کهنه بود. کفش‌هایش پاره. یکی از نگهبان‌ها گفت: «اینجا جای تو نیست.» شین هیچ بحثی نکرد. فقط گفت: «می‌خوام امتحان بدم.» این جمله باعث سکوت کوتاهی شد. چون هیچ‌کس انتظار نداشت چنین کسی این را…فصل ۲نامه‌ای که وجود نداردشین هیچ دعوت‌نامه‌ای نداشت.هیچ پرونده رسمی.هیچ ثبت هویتی درست.یکی از مسئولان گفت:«تو حتی وجود رسمی نداری.»شین جواب داد:«من همینم که هستم.»و همین جمله باعث شد او اجازه ورود پیدا کند.نه از روی پذیرش…بلکه از روی کنجکاوی.