پشتِ پرچینِ علفهای خشک،آنجا که نبضِ خاک آرام است،با هر فروریختن، پارهای از خویش رابه خاک سپردهام…
انتشار: 2026/07/10 15:19 UTC
پشتِ پرچینِ علفهای خشک،آنجا که نبضِ خاک آرام است،با هر فروریختن، پارهای از خویش رابه خاک سپردهام.از آن رو، هر ریشه اندکی به من شبیه است؛بینصیب از شاخه،بیخبر از آسمان.انگار سقوط، تنها فعلِ روزهای من است،و خاکستر، رؤیاییستکه تمامِ شببرای روشن ماندن سوخته است#بهار_ذوالفقاری @border0


