تقدم آگاهی یا آزادی و بن‌بست راهبردی در جنبش ضد تبعیض آزربایجان جنوبیآیدین مارالانلیتو پای به ره در…

تقدم آگاهی یا آزادی و بن‌بست راهبردی در جنبش ضد تبعیض آزربایجان جنوبیآیدین مارالانلیتو پای به ره در نه و از هیچ مپرسخود راه بگویدت که چون باید رفتاین بیت مشهور که قرن‌ها در فرهنگ ما تکرار شده است، شاید در حوزه عرفان و سلوک فردی معنایی قابل دفاع داشته باشد، اما هنگامی که به عرصه سیاست و کنش جمعی منتقل می‌شود، می‌تواند به یکی از ریشه‌های خطاهای سیاسی بدل گردد. در این نگرش، حرکت بر تفکر مقدم می‌شود و عمل جای برنامه‌ریزی را می‌گیرد، گویی کافی است راه بیفتیم تا مسیر، خود مقصد و شیوه رسیدن به آن را به ما بیاموزد.شاید پذیرش این نقد برای بسیاری دشوار باشد، اما بخشی از ناکامی‌های تاریخی نیروهای سیاسی ایران و نیز بخشی از مشکلات جنبش ضد تبعیض آزربایجان جنوبی را می‌توان در همین فرهنگ جست ‌و جو کرد، فرهنگی که بیش از شناخت، برنامه‌ریزی و ارزیابی واقعیت‌ها، بر حرکت، فداکاری و شور سیاسی تاکید دارد