ما انبوهی از آدم‌های فراموش شدهدرانتظار معجزهدر تصورِ گرمِ آفتابدر تکرارِ غریبانه چشم‌هاترانه‌ها گف…

شمعی بس است ظلمت آیینه خانه رارنگین شود ز یک گل خورشید باغ صبح#صائب_تبریزی♥️☕️ @caafee

گشود پنجره را ... غرق صبحگاه شدمهوای عشق "دمش‌گرم" روبه راه شدمدوید عطر تنش در فضای این دلِ‌تنگعمیق شد نفسم لحظه‌ای و ... آه شدمبه یک پیاله‌ی کوچک همان دو دست زلالجوانه‌ای زدم از خاک خود گیاه شدمدلم شروع شد از سیبهای معصومشکه سینه سوخته‌ی اولین گناه شدمبه دور گردنم انداخت بازوانش رابر آن دو شاخه‌ی سرمست، تکیه گاه شدمبرای خود فقط از چشم من نظر میخواستمیان این همه آیینه... من نگاه شدممرا به قاب کشید از سیاه چاله‌ی شبدرون پنجره‌ی صبحگاه... ماه شدم...!#اصغر_معاذی♥️☕️ @caafee

ما را زبانِ شِکوه ز بیداد چرخ نیستاز ما خطی به مُهرِ خَموشی گرفته‌اند#طالب_آملی♥️☕️ @caafee

هیچ‌ خانه‌ای، هیچ زندگی‌ای،بدون درد نیست.عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست...‌#مگان_دیواین♥️☕️ @caafee

#رضا_بهرام♥️☕️ @caafee

ودر انتهاى شب...ما چيزى نيستيم جزتوده هاى انباشته از خاطرات هرز رفتهو آرزوهاى ازدست رفته....♥️☕️ @caafee