.زیر دیوار شکسته نخواب، خواب آشفته نببین«کار شک‌دار نکن»هر دو تریشه‌‌ی سرِ یک چرم‌اند«هم‌رای و نظر…

آن سالها که قرص آهن و زینک و منیزیم نیامده بود، همیشه آبگوشت مادر صدا میداد، صدای آهن و نخود و میخ. یک نفر به مادر گفته بود توی آبگوشتت میخ آهنی بیانداز تا خوب بجوشد و آهن پس دهد.بعدها که قرص آهن و زینک و منیزیم آمد، مادر هنوز توی آبگوشتش میخ می انداخت، چون فراموش می کرد کدام ماه و کدام روز و کدام ساعت، کدام قرص را بخورد. این روزها مادر پای گلدان حسن یوسف، شمعدانی و قاشقی و خرزهره اش میخ زنگ زده ی آهنی فرو کرده تا اگر توی تنهایی شان، توی بی کسی شان، توی بی آهنیشان گیر افتاده باشند، میخ درمانی شان کرده باشد و دلش قرص باشد که گل‌هایش قرص آهنشان را سر ساعت خواهند خورد.هنوز که خیلی ها هستند، هنوز که آلزایمر نگرفته اند، هنوز که مهاجرت نکرده اند، هنوز که خودکشی نکرده اند، هنوز که پوستشان تازه است، هنوز که می توانند استکان چای جلوی ما بگذارند، نان و پنیر و سبزی برایمان لقمه بگیرند، شماره ی ما را بگیرند سلام کنند حالمان را بپرسند، هنوز که کوچه هامان برای پرایدهاشان جای خالی پارک دارد، هنوز که ...میخ آهنی پای گلدانشان باشیم، هنوز که دیر نشده._ملیحه ترکمن زاده_.@cafee_art..

‌.بعضی آدم ها فقط از دنیا عبور نمی کنند در هرعبورشان رد پایی عمیق از خوبی هایشان جا میگذارند که با هیچ بارانی پاک‌نمیشود!فرشته_محمودی.@cafee_art..

.گوش مان را پیچانده ست روزگار ..ما زندگی را به غلط معنا کردیم ..عادله_ملائکه_یارا.@cafee_art..

اگر چند ده بلاگر با فالور‌های میلیونی، هم‌زمان تصمیم بگیرند، می‌توانند یک نوع لباس یا یک رفتار را در جامعه رواج دهند.در واقع، چند انسان معمولی دور هم جمع می‌شوند و برای زیبایی‌مان، احساس‌مان، خوشحالی‌مان و حتی غصه‌هایمان نسخه می‌پیچند؛رسمی را جا می‌اندازند، سلیقه‌ای را می‌سازند و چیزی را از مد می‌اندازند.پیش‌تر، برای شکل‌گیری یک رسم و جا افتادن یک سلیقه، سال‌ها زمان لازم بود.امروز اما وضعیت فرق کرده است.اکنون گاهی شأن و شعور آدم‌ها، شکل دوست‌داشتنشان و حتی میزان عشقشان، با دیدگاه کسانی سنجیده می‌شود که لزوماً دانش و آگاهی کافی ندارند.مواظب باشید چند آدم معمولی، صرفاً به‌خاطر تعداد فالورهایشان، برای سلیقه و احساس شما متر و معیار تعیین نکنند.فاطمه_اندربای.@cafee_art..

بفرمائید چای نبات عصرتون زیبا

خانه زندهچندتا از خانه‌های کوچه خالی سکنه بودند.به یکی از خانه‌های کوچه اشاره کرد و پرسید: این خانه هم خالی است؟یک تکه از شیشه یکی از پنجره‌ها شکسته بود.گفتم: فکر کنم خالی است.دنبال نشانه زندگی می‌گشتم. گفتم: نه، خالی نیست. جلوی این پنجره گلدان سبز دارند.عارفه عقلی.@cafee_art..