فیلم می‌کوشد تا با الگوبرداری سطحی از «نسبیت اخلاقی» و «سیستم تعلیق قضاوت» که در سینمای اصغر فرهادی…

«چطور احساسات در طول زمان ناپدید می‌شوند؟» پرسشی که سیندی در طول فیلم مطرح می‌کند، ما را با یکی از چالش‌های اساسی در رابطه طولانی‌مدت یک زوج روبرو می‌سازد. فیلم از طریق رفت و برگشت میان گذشته و حال نشان می‌دهد چطور شناخت عمیق‌تر افراد از خود و یارشان در طول زمان، نگاه آن‌ها به عشق و انتظاراتشان از یکدیگر را تغییر می‌دهد.​سیندی و دین مثل هزاران زوج عاشقی هستند که به عشق ابدی باور داشتند و به هم قول دادند که در سختی‌ها و خوشی‌ها کنار هم بمانند، اما حالا بعد از گذر چند سال از زندگی مشترک، به بن‌بست عاطفی رسیده‌اند و هر دو مجبور شدند برای حفظ خانواده از رویاهایشان دست بکشند.​دین با اینکه کل زندگیش به کارگری و همسری و پدری خلاصه شده، کنار آمده و به خاطر عشقش به سیندی و دخترشان می‌تواند وضعیت موجود را تحمل کند اما سیندی احساس می‌کند شغل و پیشرفت و آینده‌اش به خاطر ازدواج زودهنگام و بارداری ناخواسته نابود شده است.همواره با ابن کلیشه روبرو هستیم که زنان در رابطه و ازدواج به چیزی جز عشق نیاز ندارند اما در فیلم می‌بینیم که عشق به تنهایی برای سیندی کافی نیست و نمی‌تواند حس دلسردی و سرخوردگی او را از بین ببرد.آیا زنها بیشتر از مردها به رشد فردی و پیشرفت اجتماعی و مستقل و آزاد بودن اهمیت می‌دهند؟چرا ازدواج و زندگی مشترک و خانواده برای زنان بیشتر از مردان، سویه‌های محدودکننده و خفقان‌آور دارد؟در صد و سی و سومین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم ولنتاین غمگین ساخته درک سیانفرنس می‌پردازیم و پیرامون «شکاف انگیزشی» میان زنان و مردان با تمرکز بر کتاب پایان مردان و صعود زنان نوشته هانا روزین بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.سه‌شنبه ۲۰ مرداد/ ۱۱ اوتاز ساعت ۱۸ تا ۲۰ به وقت ایرانبرای شرکت در جلسه لطفا از طریق شماره زیر در واتس‌اپ یا تلگرام با ما در ارتباط باشید+33624783228@cahiersdufeminisme

داستان از یک فانتزی جنسی شروع می‌شود: ویولت که به عنوان یک نومادر درگیر افسردگی و بی‌میلی جنسی است، صداهای مربوط به رابطه جنسی پرهیجانی را از خانه همسایه می‌شنود که او را به حسادت و حسرت وامی‌دارد. او سراغ فلورانس در همسایگی خود می‌رود تا ببیند این زن خوشبخت که مدام رابطه جنسی پرشوری دارد، کیست!اما بر خلاف انتظارش، با زن شاغل و افسرده‌ای روبرو می‌شود که او هم مدت‌ها تجربه عشقبازی و لذت جنسی را نداشته است. دو زن تصمیم می‌گیرند برای گریز از ملالت زندگی زناشویی، شیردهی و مصرف قرص‌های ضدافسردگی را قطع کنند تا دوباره میل جنسی‌شان فعال شود. آنها برای احیای شور جنسی در زندگی‌شان دست به کار عجیبی می‌زنند...فیلم از طریق تصمیم عجیب‌ زنان، با واسازی انقلاب جنسی در موج دوم فمینیسم به سراغ فمینیسم روزمره در موج چهارم فمینیسم می‌رود. زنان فیلم، خانه‌داری و مشکلات هر روزه را که زندان زنان به تعبیر بتی فریدان بود، به عامل رهایی‌بخش میل جنسی خود بدل می‌کنند. اما شوهرانشان به جای همراهی، دچار نگرانی می‌شوند و به آن‌ها یادآوری می‌کنند که «بچه دارند!» و بهتر است مثل یک بزرگسال نرمال رفتار کنند. ​چرا مردان فیلم، زنانی خسته و افسرده با میل جنسی سرکوب‌شده را ترجیح می‌دهند و عاملیت جنسی زنان را یک تهدید تلقی می‌کنند؟در صد و سی و دومین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم دو زن طلایی ساخته کلوئه روبیشو می‌پردازیم و پیرامون شورش زنانه و فمینیسم روزمره در موج چهارم فمینیسم بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.چهارشنبه ۱۴ مرداد/ ۵ اوتاز ساعت ۱۸ تا ۲۰ به وقت ایرانبرای شرکت در جلسه لطفا از طریق شماره زیر در واتس‌اپ یا تلگرام با ما در ارتباط باشید+33624783228@cahiersdufeminisme

آدا توسط پدرش به یک ارباب در جزیره نیوزلند تحت استعمار فروخته می‌شود تا با او ازدواج کند. آدا زنی با سکوتی خودخواسته است که فقط از طریق پیانویش، احساساتش را بیان می‌کند و کسی را به خلوت خود راه می‌دهد که بتواند با موسیقی‌‌اش به مثابه صدای درونی‌اش ارتباط برقرار کند و آن را بفهمد.شوهرش که به آدا نیز به عنوان بخشی از مستعمره‌اش نگاه می‌کند، پیانوی محبوب او را به مرد همسایه می‌فروشد تا بدن مردانه خود را جایگزین پیانو کند و تن آدا را به تصاحب خود درآورد و روح عصیانگر و رهای او را رام و مطیع کند. مرد همسایه نیز که خواهان رابطه جنسی با آداست، با سوءاستفاده از علاقه آدا به پیانویش، با او معامله می‌کند که در هر دیدارشان با لمس بخشی از تن زن، یکی از کلاویه‌های پیانو را به او بدهد و آدا بتواند پیانوی محبوبش را پس بگیرد. هر دو مرد از قدرت خود برای استثمار بدن زن بهره می‌برند: شوهر با سلطه‌گری و مرد همسایه با باج‌گیری جنسی.پس چرا شوهر نمی‌تواند به قلب آدا راه بیابد اما مرد همسایه موفق می‌شود شور عشق را در آدا به وجود بیاورد؟در صد و سی و یکمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم پیانو ساخته جین کمپیون می‌پردازیم و پیرامون بازپس‌گیری عاملیت جنسی از طریق زبان زنانه با تمرکز بر نظریات لوس ایریگاری بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.چهارشنبه ۷ مرداد/ ۲۹ ژوییهاز ساعت ۱۸ تا ۲۰ به وقت ایرانبرای شرکت در جلسه لطفا از طریق شماره زیر در واتس‌اپ یا تلگرام با ما در ارتباط باشید+33624783228@cahiersdufeminisme