#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۵: انتخاب تکنیک بر اساس علاقهی درمانگر، نه نیاز مراجعگاهی درمانگر…
انتشار: 2026/07/10 15:42 UTC
#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۵: انتخاب تکنیک بر اساس علاقهی درمانگر، نه نیاز مراجعگاهی درمانگر به تکنیکی خاص تسلط یا علاقهی بیشتری دارد و همان را برای بیشتر مراجعان بهکار میبرد؛ درحالیکه هر مراجع به مداخلهای متناسب با فرمولبندی، تشخیص و مرحلهی درمان نیاز دارد.✅ رویکرد درست:از خود بپرسید:«اگر این تکنیک را کنار بگذارم، آیا باز هم با توجه به فرمولبندی مورد، این بهترین انتخاب است؟»برای مثال:- اگر مشکل اصلی اجتناب است، احتمالاً مواجهه، اثربخشتر از گفتوگو دربارهی افکار است.- اگر مراجع در نشخوار فکری گرفتار است، صرفِ تولید افکار جایگزین ممکن است کافی نباشد و لازم باشد ابتدا روی الگوهای پردازش شناختی کار شود.- اگر مراجع مهارتهای پایهای تنظیم هیجان را ندارد، شاید هنوز زمان مناسبی برای برخی مداخلات پیچیدهی شناختی نباشد.💡 نکتهی بالینی:در CBT، سؤال اصلی این نیست که «بهترین تکنیک چیست؟» بلکه این است که «برای این مراجع، در این مرحله از درمان، مؤثرترین مداخله کدام است؟» درمانگر حرفهای، خود را با مراجع تطبیق میدهد؛ نه مراجع را با تکنیک مورد علاقهی خود!🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday
پستهای تلگرام — درمان شناختی-رفتاری (CBT)
#مهارتهای_مشاوره💢 ۲۲. بازپردازی (Paraphrasing)مراجع: چندبار خواستم با مدیرم دربارهی حجم کارم صحبت کنم، ولی هربار گفتم شاید الان زمان مناسبی نباشه.درمانگر: یعنی با اینکه احساس میکنید حجم کار براتون زیاد شده، همچنان گفتوگو با مدیرتون رو به تعویق انداختید. (بازپردازی)مراجع: بله، دقیقاً.🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday
🖼️ #تصویر_مفهومی🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday
#تفکر_نقاد:🧠 ۲: وقتی شواهد برخلاف باورمان است، مکث کنیم.تفکر نقاد فقط پیدا کردن دلایلی برای اثبات باورهای خودمان نیست. بخش مهم آن، آمادگی برای اصلاح باور است. اگر فقط اطلاعاتی را ببینیم که نظرمان را تأیید میکنند، گرفتار سوگیری تأییدی (Confirmation Bias) شدهایم.تمرین:برای هر باور مهم خودتان بپرسید:«چه شواهدی ممکن است نشان دهد که من اشتباه میکنم؟»این سؤال ساده، یکی از مهمترین تمرینهای تفکر نقاد است.🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday
#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۴۲: استفاده از پرسشگری سقراطی بهشکل بازجوییگاهی درمانگر برای بررسی یک فکر، پشتسرهم سؤال میپرسد:«چه شواهدی دارید؟»«شواهد مخالف چیا هستند؟»«آیا احتمال دیگهای وجود داره؟»«اگر دوستتون این فکر رو داشت چی میگفتید؟»«بدترین حالت ممکن چیه؟»اگرچه شاید تکنیک درست باشد، اما اگر بدون توجه به هیجان و روند گفتوگو اجرا شود، مراجع احساس میکند در یک جلسهی امتحان یا بازجویی قرار گرفته است.✅ رویکرد درست:پرسشگری سقراطی را بهصورت گفتوگوی مشترک و کشف هدایتشده اجرا کنید. بهجای پشتسرهم پرسیدن سؤالها، پاسخ مراجع را دنبال کنید و بر اساس همان پاسخ، سؤال بعدی را انتخاب کنید. برای مثال:مراجع: «اگه در جلسه اشتباه کنم، همه فکر میکنند بیکفایتم.»درمانگر: «بهنظر میرسه قضاوت دیگران براتون خیلی مهمه. چه چیزی باعث شده فکر کنید یک اشتباه به چنین نتیجهای منجر میشه؟»مراجع پاسخ میدهد و درمانگر سؤال بعدی را از دل پاسخ او انتخاب میکند.💡 نکتهی بالینی:پرسشگری سقراطی یعنی کشف کردن، نه سؤالباران کردن. اگر درمانگر از قبل پاسخ را میداند و فقط سؤال میپرسد تا مراجع را به همان پاسخ برساند، این فرایند دیگر چندان «سقراطی» نیست؛ بلکه میتواند به هدایت بیش از حد (Over-directiveness) تبدیل شود.یک معیار ساده:اگر مراجع بعد از چند سؤال احساس کند که «درمانگر میخواد من رو به جواب خاصی برسونه!» احتمالاً لازم است سرعت، تعداد و جهت سؤالهای خود را بازبینی کنید.🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday