امروز، ۲۳ سال از خاموش شدن صدای متفاوت و نگاه شاعرانه حسین پناهی می‌گذرد؛ هنرمندی که با شعر، بازی و…

امروز، ۲۳ سال از خاموش شدن صدای متفاوت و نگاه شاعرانه حسین پناهی می‌گذرد؛ هنرمندی که با شعر، بازی و نوشته‌هایش، رد عمیقی در ذهن و دل مخاطبان ایرانی به جا گذاشت. رسول نجفیان در گفتگویی، از زندگی، روزهای سخت و ویژگی‌های شخصیتی این هنرمند فقید روایت کرده است.نجفیان با اشاره به پیشینه هنری حسین پناهی گفت او پیش از آنکه به‌عنوان بازیگر شناخته شود، شاعری برجسته و خواننده‌ای توانمند بود. به گفته او، پناهی پس از دوران طلبگی در حوزه علمیه بهبهان، هم‌زمان با سال‌های جنگ به تهران آمد و مدتی به همراه خانواده‌اش در اتاق‌های باقی‌مانده در قبرستان امامزاده قاسم (ع) زندگی می‌کرد.او ادامه داد که استعداد حسین پناهی در نویسندگی باعث شد در دهه ۱۳۶۰ به صداوسیما معرفی شود و فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کند. نجفیان همچنین از همکاری مشترکشان در آثاری چون «آسانسور» و «دو مرغابی در مه» یاد کرد و گفت همین همکاری‌ها به دوستی عمیق میان آن‌ها انجامید.رسول نجفیان در پایان، حسین پناهی را هنرمندی بسیار حساس، دردآشنا و خودخور توصیف کرد؛ هنرمندی که رنج‌های زندگی را در سکوت با خود حمل می‌کرد و همان دردها، به آثارش رنگ و عمقی ماندگار بخشید.حسین پناهی دژکوهی، متولد ۶ شهریور ۱۳۳۵، در ۴۷ سالگی و در ۱۴ مرداد ۱۳۸۳ درگذشت. او اصالتاً اهل روستای دژکوه از توابع استان کهگیلویه و بویراحمد بود. فعالیت هنری خود را پس از ترک حوزه علمیه و ورود به تهران، با نویسندگی و سپس بازیگری در صداوسیما آغاز کرد. از شاخص‌ترین آثار او می‌توان به مجموعه «محله بهداشت»، سریال «روزی روزگاری» و فیلم «سایه خیال» اشاره کرد.