#بیشتر_بدانیمهر روز یک مطلب در مورد تالشانامروز علل نفوذ زبان ترکی و گیلکی در تالشقسمت ششمبا رونق س…

#بیشتر_بدانیمهر روز یک مطلب در مورد تالشانامروز علل نفوذ زبان ترکی و گیلکی در تالشقسمت ششمبا رونق سودا گری و تجارت و تجاری شدن تولیدات تالشان ،وابستگی آنان به بازار ،روز به روز بیشتر شد و به همین نسبت هم زمینه های گفتگو  میان تالشان و بازرگانان توسعه یافت .چون این بازرگانان ترک زبان بودند ناگزیر زبان تجاری مردم نیز ترکی شد .امروز هم بازماندگان بسیاری از این بازرگانان که اجداد آنان از نقاط دیگر به تالش مهاجرت کرده اند در تالش زندگی می کنند و با آمیزش با تالشان در طول زمان ،خود تالش شده اند . لیکن هنوز هم در شهرها و آبادی های که در مسیر جاده اصلی قرار گرفته اند بسیاری از مغازه داران به زبان ترکی سخن می گویند .در همین رابطه نباید فراموش کرد که برخی از مشتریان آنان را مسافرهای عبوری ترک زبان تشکیل می دهند و آنان برای سهولت فهم یکدیگر به جای زبان تالشی یا فارسی با همدیگر به ترکی صحبت مي کنند .۳- عامل اجتماعیسومین عامل تاثیر گذار که در گسترش و نفوذ ترکی در نواحي شمالي تالشی نقش داشت . عامل اجتماعی بود.می دانیم که تالش ها عمدتا برنجکار و دامدار هستند و کشت برنج به نیروی کار متمرکز نیاز دارد.تا قبل از به کار گیری تیلر ها برای شخم زدن مزارع مرزبندی و آماده سازی زمین برای کاشت ،عمدتا توسط توسط کارگران فصلی صورت می گرفت.که برای همین منظور از روستاهای مختلف خلخال و اردبيل به تالش مي آمدند و نیاز به نیروی کار و انجام قرار و مدارهای آن از پایان فصل پاییز شروع می شد.به همين دليل کارگران فصلی از آذر  ماه و دی به طرف تالش حرکت می کردند و با جمع شدن در قهوه خانه های شهری و روستایی با کارفرمای خویش قرار داد می بستند .آنان چون با گاو و خیش شخم می زدند، کار به کندی پیش می رفت به ویژه این که شخم اول و دوم یا مرز که با کرت بندی مزارع همراه بود وقت زیادی می گرفت.مزارع باید تا آخر فروردین آماده ی کاشت  می شدند این کارگران که در زبان تالشی مژدور یا مزدور ناميده مي شدند حدود سه تا پنج ماه در منزل کارفرمایان خود بسر می بردند .تداوم این آمد و شدها به آمیزش اجتماعی و فرهنگی بیشتری منجر می شد و چه بسا که برخی از  این کارگران فصلی از  زادگاه خود کنده شده و در تالش ساکن می شدند . از این طریق نیز زبان ترکی در لایه های میانی و پایینی جوامع تالشی ،به دلیل حضور مستمر کارگران مژدور ودر میان خانواده های تالشی گسترش می یافت .از طرف دیگر، تالشان پس از پایان فصل برنجکاری برای استراحت و فرار از گرما ی تابستان و آزار پشه ها ،مزارع را به میراب ها و آبیارهامی سپردند و عازم ییلاق های سنتی خود می شدند ،نواحی ییلاق تالشان ،هم مرز با عشایر و دامداران استان کنونی اردبیل است ،این همجواری ارتباط اجتماعی زیادی را میان آنان موجب شده و بیش از پیش باعث استفاده از زبان ترکی برای گفت وگو می شد .در همین حال نباید فراموش کرد که مهاجرت های فصلی در تالش ،به شکل عمودی یعنی در مسیر ییلاق _ قشلاق انجام می گرفت و کمتر اتفاقمی افتاد که این مهاجرت ها شکل افقی داشته باشد ،یعنی به ندرت کسی میان لیسار و حویق یا  اسالم وپره سر مهاجرت می کرد و مهاجرت فصلی کارگران ترک زبان در زمستان به تالش ،برای کار در مزارع  البته در کنار مهاجرت فصلی کارگران مزدور ترک زبان از قلمرو استان کنونی اردبیل به تالش ،مهاجرت فصلی کارگران زن به بندر انزلی و کپورچال در فصل بهار به تالش نیز انجاممی گرفت ، با افزایش سطح زیر کشت مزارع برنج ،به همان نسبت که نیاز به نیروی کار مردان فزونی می گرفت ،نیاز به نیروی کار  زن برای کاشت و وجین مزارع افزایش می یافت .کمبود نیروی کار زن هم از همسایگان جنوبی تالش که گیلک زبان بودند تامین می شد ،استمرار این مناسبات اجتماعی و کاری ،باعث اسکان خانوارهای گیلک زبان در نواحي جنوبی تالش شده و از این طریق نیز آمیزش وسیعی میان تالشان وگیلگ ها و زبان تالشی و زبان گیلکی به وجود آمده است پایان پایان قسمت ششم منبع فصلنامه تحقیقات تالش شماره ۲ زمستان ۱۳۸۰ ص ۱۵تا ۲۷ مطلب چاپ شده در ماهنامه سرزمین نوروز بهار تالش سال ۹۴ شماره ۶۷ ص ۲۶ و۲۷ نویسنده مقاله اقای دکتر محمد تقی رهنمایی استاد دانشگاه محقق و پژوهشگرنویسنده مطلب مجید نعمتی سیاهمزگی#کانال_چمه_اسالم© @ChamaAsalem