تو شجاع بودی؛ در جنگ هایی که دیگران ندیدند ...

ممنون که خودتون، خودتونو از چشمم انداختین، اگه به خودم بود، هنوزم تا مدت ها صداقت و احترامم رو پای شما میذاشتم.

فکر میکردم قراره بریم جلو اتفاقای خوب بیوفته، ولی هر چی بیشتر میریم جلو بگایی های جدید داره دهنمو جر میده، هر روز یه بگاییه تازه

شما رو نمیدونم ولی من هر روز دارم بیشتر خنگ تر، گیج تر و کسخل تر میشم تمرکز ندارم و هیچی یادم نمیمونه

ولی به نظر من به حرف هیچکس گوش نکن، تو مهربون بمون، مهربونی تنها چیز امیدوار کننده تو این دنیای غم انگیزه

از دوییدن و نرسیدن، از صبر کردن و نشدن، از امیدواری غلط، از رویاهایی که هیچوقت واقعی نشدن، از آرزو کردن و اتفاق نیوفتادن، خسته، عاجز، فرسوده و بیزارم.

ولی هیچکس به اندازه کسی که میدونه چقدر پتانسیل داره ولی نمیدونه داره با زندگیش چیکار میکنه، معنی کلمه اضطراب رو نمیفهمه ...