ترسی که طالبان از تنوع دارند، از ذهن بدویای میآید که با خود میگوید: «من که نمیتوانم بفهمم در مغ…
انتشار: 2026/06/21 04:32 UTC
ترسی که طالبان از تنوع دارند، از ذهن بدویای میآید که با خود میگوید: «من که نمیتوانم بفهمم در مغز و ذهن میلیونها آدم چه میگذرد، من که از درک جهان گستردهی انسانی عاجزم، فقط میتوانم همان چیزی را کنترل کنم که میبینم و نمیپسندم.» به همین دلیل، طالبان به سراغ ناپسندهای ملموس و ساده و قابل رویت (از منظر همین گروه) میروند و انرژی عظیمی را صرف نظارت بر پوشش، آرایش، مدل مو یا شکل تنبان و پیراهن مردم میکنند. آتش زدن تنبان گشاد جوانان محصول رفتاری ذهنیتی است که میکوشد واقعیتهای بسیار پیچیدهی اجتماعی را در حد فهم طالبان سادهسازی کند تا دیگر از آنها نترسد- تا دیگر خود را در برابر تهدیدی که نمیفهمد احساس نکند. هنگامی که یک حکومت نمیتواند به درون ذهنها راه یابد، میکوشد جهان بیرونی را یکدست کند. وقتی نمیتواند تفاوتها را بفهمد، تلاش میکند آنها را حذف کند و هنگامی که از مدیریت تکثر ناتوان است، به سراغ مهندسی ظواهر میرود.بیشتر بخوانید: storage.googleapis.com/qurium/www.etilaat…





