در بحث زبان همچون هویت، باید گفت که زبان فارسی، هویت مردم هزاره بود و میباشد. چرا میگویم بود؟ زیر…
انتشار: 2026/07/06 06:34 UTC
در بحث زبان همچون هویت، باید گفت که زبان فارسی، هویت مردم هزاره بود و میباشد. چرا میگویم بود؟ زیرا هیچ منبع تاریخی و هیچ داستان عامیانهای در دل فرهنگ و حافظهی جمعی و تاریخی هزارهها نیست که آنان را در قالب گویندگان زبان دیگری نشان دهد. تمام داستانهای هزارگی، بدون استثنا، به زبان فارسی است و همهی راویان و گویندگان آن نیز فارسیزبان است. حتا داستان اَرَببچه که اگر اَرَب را عرب بدانیم، بازهم قهرمان داستان، به زبان فارسی سخن میگوید. وانگهی، هیچ اثری در میان هزارهها پیدا نشده که به زبان دیگری نوشته شده باشد، جز کتاب کهن اوستایی و چند قطعهی کاغذی به زبان عبری که از بامیان به دست آمده است. حتا سنگنبشتههای دوران غزنویان و غوریان هزارهجات به زبان فارسی است. جغرافیدانان و مؤرخان، زبان مردم بامیان را شبیه به زبان بلخ نوشتهاند. چرا میگویم زبان فارسی، هویت هزاره است؟ اینجا باید درنگ کرد.بیشتر بخوانید: etilaatroz.com/256810@DailyEtilaatroz





