در دشت برچی در غرب کابل، به دشواری میتوان خانوادهای یافت که دستکم یکی از بستگان یا داغ از دست…
انتشار: 2026/07/14 15:45 UTC
در دشت برچی در غرب کابل، به دشواری میتوان خانوادهای یافت که دستکم یکی از بستگان یا داغ از دست دادن عزیزی را بر دل نداشته باشد؛ روزی که انفجار، مکتب دخترانهای را به کام مرگ کشید، روزی که گلوله، زایشگاهی را به میدان کشتار بدل کرد، روزی که صنف درس مکتب و مراکز آمادگی کانکور به گورستان دانشآموزانش مبدل شد. این توصیفی دقیق از واقعیتی است که در دودههی اخیر بارها تکرار شده است. و با این همه، دشت برچی، در همان بازه زمانی، یکی از بالاترین نرخهای ثبتنام دختران در دانشگاه و یکی از پرشمارترین جمعیت کاربران اینترنت افغانستان را هم داشته است. این تضاد -میان رنج مکرر و پیشرفت مقاوم- شاید بهترین توصیف از وضعیت جامعهی هزاره در افغانستان امروز باشد.اکنون، نزدیک به پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، پرسشی که در محافل تحلیلی افغانستان، در گفتوگوهای خانوادگی دیاسپورای هزاره در ملبورن و لندن و امریکا، و در ستونهای نظرخواهی رسانههای افغانستانی بهطور جدی مطرح است این است: آیا هزارهها بار دیگر باید منتظر بمانند تا فاجعهای دیگر رخ دهد و سپس واکنش نشان دهند، یا میتوان از همین امروز، از دل این دورهی سخت، طرحی برای گذار ساخت؟ گذار به چه معنا است؟ گذار از چه به چه؟ و مهمتر از همه، آیا تاریخ اقوام دیگری که مسیر مشابهی را پیمودهاند، نقشه راهی در اختیار ما میگذارد؟ادامه مطلب در لینک:etilaatroz.com/257295/the-hazaras-from-hi…





