🔵 #یک_نفر چگونه #دیکتاتور می‌شود؟روزی روزگاری چوپانی مهربان، گوسفندانش را در دشت‌های اطراف روستا به…

🔵 #یک_نفر چگونه #دیکتاتور می‌شود؟روزی روزگاری چوپانی مهربان، گوسفندانش را در دشت‌های اطراف روستا به چرا می‌برد. خوش‌رفتاری و امانتداری او چنان زبانزد شده بود که اهالی روستا تصمیم گرفتند گوسفندان خود را نیز به او بسپارند تا هر روز همراه گله‌اش به صحرا ببرد.سال‌ها همه‌چیز به‌خوبی پیش می‌رفت. مردم آسوده‌خاطر بودند و کسی شکایتی نداشت؛ تا اینکه...روزی چوپان با وحشت فریاد زد:«آی گرگ! آی گرگ!»مردم هراسان خود را به گله رساندند، اما گرگ پیش از رسیدن آنان، یک گوسفند را دریده و گریخته بود.همه چوپان را دلداری دادند و گفتند:«مهم این است که بقیه گله سالم مانده است.»اما از آن روز به بعد، هر چند وقت یک‌بار همان فریاد تکرار می‌شد:«گرگ... گرگ... آی مردم!»و هر بار، وقتی مردم نفس‌زنان به گله می‌رسیدند، می‌دیدند باز هم گرگ یک گوسفند را برده است.این ماجرا آن‌قدر تکرار شد که اهالی روستا تصمیم گرفتند با پولی که روی هم گذاشته بودند، چند سگ گله نیرومند و درنده بخرند تا دیگر گرگ جرئت نزدیک شدن به گله را نداشته باشد.چوپان نیز با اطمینان گفت:«از این پس دیگر هیچ گوسفندی طعمه گرگ نخواهد شد.»اما هنوز مدت زیادی از خرید سگ‌ها نگذشته بود که دوباره صدای فریاد چوپان بلند شد:«آی گرگ... آی گرگ...»مردم شتابان خود را به گله رساندند؛ اما باز هم گوسفندی از بین رفته بود.در همین هنگام، یکی از اهالی که از دیگران تیزبین‌تر بود، نگاهی به اطراف انداخت و گفت:«صبر کنید... به آن اجاق نگاه کنید! هنوز داغ است... این استخوان‌های برشته‌شده گوسفندان ماست که دور اجاق ریخته...»ناگهان حقیقت مانند صاعقه بر سر مردم فرود آمد.سال‌ها گرگی در کار نبود...این خودِ چوپان بود که گوسفندان را می‌کشت، می‌خورد و برای پنهان کردن کارش، هر بار فریاد «گرگ!» سر می‌داد.مردم خشمگین فریاد زدند:«دزد را بگیرید!»اما ناگهان چهره آرام و مهربان چوپان تغییر کرد. چماقش را برداشت و به سوی مردم حمله‌ور شد.سگ‌های گله نیز، که تمام این مدت فقط از دست او غذا خورده بودند و صاحب دیگری نمی‌شناختند، از او دفاع کردند و به جان مردم افتادند.عده‌ای با ضربات چماق زخمی شدند، عده‌ای دیگر طعمه دندان سگ‌ها، و باقی مردم ناچار پا به فرار گذاشتند.روزهای بعد، هنگام عیادت از زخمی‌ها، یکی از اهالی آهی کشید و گفت:«خودکرده را تدبیر نیست...»دیگری گفت:«از این پس، وقتی داستان چوپان دروغگو را برای فرزندانمان تعریف می‌کنیم، باید به آنها یاد بدهیم که پیش از سپردن گوسفندان، چماق و سگ‌های نگهبان به یک نفر، از درستکاری او مطمئن شوند.»در این هنگام، #معلم_روستا که گفت‌وگوی مردم را شنیده بود، لبخندی زد و گفت:«نه دوستان... این هم کافی نیست.ممکن است کسی امروز راستگو باشد، اما وقتی همه گوسفندان، چماق و سگ‌های نگهبان را یکجا در اختیارش گذاشتید، وسوسه شود و تغییر کند.درس واقعی این داستان چیز دیگری است:هیچ‌گاه همه گوسفندان، همه چماق‌ها و همه سگ‌های نگهبان را به یک نفر نسپارید.#دوست_داران_دانایی@danaeeii