خیلیا فکر میکنن برای رد شدن از یه آسیب یا برخورد با کسی که حد و مرزش رو رد کرده، حتماً نیاز به یه…
انتشار: 2026/07/10 11:12 UTC
خیلیا فکر میکنن برای رد شدن از یه آسیب یا برخورد با کسی که حد و مرزش رو رد کرده، حتماً نیاز به یه «پایانبندی» دارن. یعنی حس میکنن باید حتماً بشینن، حرف بزنن، طرف رو متوجه اشتباهش کنن و بعد برن.اما واقعیت روانشناختی اینه که ما قرار نیست همیشه این پایانبندی رو از آدمها بگیریم؛ خیلی وقتها باید خودمون به خودمون بدیمش. وقتی مدام تلاش میکنی به کسی که نمیخواد بفهمه چیزی رو ثابت کنی، فقط داری وارد یک بازی فرسایشی میشی. انرژی روانی ما محدوده و یکی از بزرگترین تلههای ذهنی اینه که فکر میکنیم «اگه فقط این یه جمله رو بگم، دیگه همه چیز حل میشه».آدمهای سمی یا کسانی که احترامت رو نگه نمیدارن، با توضیحات بیشتر تو تغییر نمیکنن، فقط بهانههای جدیدتری برای بحث پیدا میکنن. مرزبندی سالم یعنی بپذیری قرار نیست همه تو رو درک کنن و نیازی هم نیست که درک کنن. گاهی بزرگترین لطفی که میتونی در حق روانت بکنی، رها کردنِ نیاز به «برنده شدن تو بحث» و انتخابِ آرامشه.@dehkordonline ™


