"به نام خداوند بخشندهی مهربان"💢سنت شکنی به سبک توحید؛ یا عکس روی قبر؟به قلم؛ ساعدیاین روزها در شهر…
انتشار: 2026/06/22 20:25 UTC
"به نام خداوند بخشندهی مهربان"💢سنت شکنی به سبک توحید؛ یا عکس روی قبر؟به قلم؛ ساعدیاین روزها در شهرها و روستاهای کوچک، رسمی پرهزینه و عجیب رواج یافته: چسباندن عکس بر سر مزار عزیزان ازدسترفته. اما بیایید بیتعصب و با نگاه آخرتی به این موضوع نگاه کنیم؛ شاید وقت سنتشکنیِ آگاهانه رسیده باشد.🖍 مرز مردهپرستی و محبتفرق است میان یادکردن و «نمایش دادن». گذاشتن عکس روی سنگ، هرچند از روی دلتنگی باشد، کم کم مرزهای توحید را جابهجا میکند. مگر نه اینکه قبر، جایگاه خضوع در برابر خدای یگانه است، نه ویترین خاطرات؟ خداپسندی در آن است که دل از غیر او برکنیم، نه اینکه چهرهای مادی را بر مزار، نشانهی عشق بدانیم.🖍 مدی زودگذر و فراموششوندهاین عکسها و سنگهای گرانقیمت چند سال بیشتر دوام ندارند. باران و آفتاب، رنگشان را میبرد و گرد و غبار، چهرهها را محو میکند. آری، این رسمی است که امروز محبوب شده، اما فردا مثل بسیاری مدهای دیگر، به فراموشی سپرده میشود. چرا پول و احساساتمان را صرف چیزی کنیم که سرنوشتی جز کهنگی ندارد؟🖍الگوی سادگی؛ به سنگقبر سادهی سادهی قدیمی نگاه کنید. نه عکسی، نه تجملاتی، نه حاشیهای. همان یک قطعه سنگ کوچک قدیمی، با نامی بر روی آنها، چه پیام های عمیقی دارد: «من به این ظواهر دنیا ودنیا پرستی نیازی ندارم؛ اعمال من، مرا معرفی میکند.»🖍 این سنگهای گران و عکسها به چه درد میخورد؟برای مرده؟ که نه؛ او از این دنیا رفته و تنها حسنات و نماز و دعای خیر بازماندگان، کارساز اوست. برای زنده؟ جز حسرتی تازهتر و گاهی رقابتی پنهان در تشریفات، سودی ندارد. یک سنگ ۴۰ در ۶۰، تنها با نام متوفی، نام پدر، تاریخ تولد و وفات - والسلام - کافیترین و متعهدانهترین یادمان است.💢 زمان آخرت که فرا میرسد...فردای قیامت، آن روز بزرگ، نه عکس روی سنگ به کارمان میآید و نه قیمت مرمر و کتیبهها. در آن صحرای وحشت، فقط خودِ من هستم و خودِ تو، با نامهی اعمالمان، و رحمت بیکران خدا. و دیگر هیچ... نه قبری، نه سنگی، نه عکسی.بیایید این سنت غلط را بشکنیم و یادمان باشد که «سادهزیستی در مرگ» نیز چون «سادهزیستی در زندگی»، نشانهی انسانِ آگاه و خداگراست.💯 @Dehloran_khabar

