داشتم فکر میکردم چقدر آدم های امن خوبند. آدمهایی که رازدارند،آنهایی که میتوانی کنارشان خودت باشیو…
انتشار: 2026/07/18 10:28 UTC
داشتم فکر میکردم چقدر آدم های امن خوبند. آدمهایی که رازدارند،آنهایی که میتوانی کنارشان خودت باشیو تمام روحت را عریان کنیاز همه چیز بیواهمه حرف بزنی،بدون هراسی از قضاوت شدنآدمهایی که نه با لب ها که با چشمها و روحشان لبخند میزنند. بدون این که زیاد بدانند، اعتماد میکنندو شاید خودشان هم هرگز نداننددر کدام روز سختت به تو رسیدهاندو چطور خورشید شدهاندوسط همه تاریکی های دلت،چقدر خورشیدها خوبند،چقدر بیمنت و چقدر خوشبوو چقدر بوسیدنی و چقدر خواستنیاند. مهربانیهایی که انگار نهرهای بهشتندروی آتش تنهایی،درد و دریغ که کمند بسیار کم...! حمید سلیمی