کانال تاریخ دندانپزشکی

♦️معرفی کتاب: «اخبار و اعلانات دندانپزشکی در مطبوعات عصر قاجار»باران قلی‌نژادعضو گروه تاریخ علوم پزشکی، دانشکده طب ایرانی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایرانکتاب «اخبار و اعلانات دندانپزشکی در مطبوعات عصر قاجار» نوشتهٔ آقای دکتر سعید میرسعیدی در سال ۱۴۰۲ ه.ش. در ۵۴ صفحه و ۱۰۰۰ نسخه توسط نشر دندانه به چاپ رسیده است. این مجموعه به دلیل نادر بودن اسناد، منبعی معتبر و منحصربه‌فرد برای شناخت تحول دندانپزشکی ایران در دوره قاجار محسوب می‌شود.آقای دکتر سعید میرسعیدی که خود نویسنده این کتاب است، دانش‌آموخته رشته دندانپزشکی می‌باشد و مقالات متعددی درباره تاریخ دندانپزشکی ایران نوشته است. از دیگر کتاب‌های این نویسنده «دندانپزشکی به روایت تاریخ ایران» و «صد روایت کوتاه از دندانپزشکی در تاریخ ایران» می‌باشد که مسیر پژوهش درباره تاریخ دندانپزشکی را با رویکرد تاریخی پی گرفته‌اند... ادامه متن را اینجا بخوانید@dandanechannel

گفتگویی قدیمی با مرحوم دکتر جعفر دادمنشدر سایت دندانه بخوانید@dandanechannel

تبلیغ یونیت دندانپزشکی در روزنامه ایران، سال ۱۳۲۸قابل توجه آقایان(!) دندانپزشکاندستگاه کامل و آخرین سیستم اونیت ساخت کارخانه زیمنس برای فروش حاضر است.@dentalhistory👈

نامی از دکتر پرویز افتخاری دندانپزشک وارسته و از بزرگان گمنام موسیقی ایران💢 اینها را توی مطب دکتر پرویز افتخاری دندانپزشک که سنتور نواز ماهری است می نویسم. بهترین جای وقت کشی است. نه و سی دقیقه قرار داشتم که آمدم و حال اتلاف وقت و بهترین زمان برای نوشتن. یکی باید حساب کند که چقدر وقت مردم توی این دندانپزشکی ها یا همه مطبها تلف می شود. پشت چراغ قرمز راهنما را تقریباً حساب دارند. اینها را هم اگر درست حساب کنند کم از آنها نیست. صندلی چدنی روسی قدیمی و چرخ دندان پایی قدیم را که پدرش استفاده می کرد گذاشته است وسط سالن انتظار به نمایش. حدود پنجاه سال پیش که دکتر پرویز بچه کوچکی بود پدرش با همین چرخ پایی نخستین دندان کرم خورده من را چرخ و پر کرد. از صندلی یادم نمی آید، شاید همین بوده. گرامافون قدیمی و بوق زرد رنگش را هم برق انداخته و گذاشته ور دست منشی جدید. در جمع زیبا شده است. دکتر پرویز که به نام کوچک شهرت بزرگ دارد، بسیار خوش ذوق و فنی و زبردست است، تار را کم کار می کند ولی زخمه های شیرین می زند. پیانو هم می نوازد...سنتور را به سبک استاد ورزنده می زند و بسیاری تصنیفها و گوشه های آوازی را می داند. سنتور بزرگش را هم خود ساخته است. نعمتی است برای شاهرود. حیف که جلسه های همگانی را زیاد دوست ندارد‌. به گفته خودش "لوکال" بهتر است.دندان نیش پایین سمت راست که چند سال پیش رویش را درست کرده بود شکسته است. رنگ دندان هم تیره شده و تیزی آن زبان را زخم کرده است. کار زیبایی هم دارد چون‌ جلو است. سفر یک‌ ماهه با این دندان‌شکسته زحمت دارد. این هم دلیل ارتباط دندانپزشکی با سفر حج.📚خس چهل ساله، سفرنامه حج - سید محمد بی طرف - نشر پازینه - چاپ اول: ۱۳۸۸، ص ۸@dentalhistory👈

هزینه دندانپزشکی در بیمارستان سینا در اواسط دهه چهلکشیدن دندان: ۱۰ تا ۲۰ ریالپرکردن دندان ۳۰ تا ۵۰ ریال@dentalhistory👈

⭕️ سه یار دانشگاهی؛ سه معمار آموزش نوین دندانپزشکی ایراندرباره دکتر خامسی، زنده یاد دکتر سندوزی و زنده‌یاد دکتر یزدی؛ سه چهره پیشگام دندان‌پزشکی ایران در یک قاب تصویردکتر رفیع کافیه| در تاریخ علم گاهی یک کلاس درس، فراتر از یک فضای آموزشی، به نقطه آغاز تحولات بزرگ تبدیل می‌شود. دانشجویانی که سال‌ها بر نیمکت‌های یک دانشکده در کنار یکدیگر می‌نشینند، بعدها هر یک در عرصه‌ای منشأ اثر می‌شوند و سرنوشت یک رشته علمی را رقم می‌زنند. در تاریخ دندانپزشکی ایران نیز نمونه‌ای کم‌نظیر از این هم‌نشینی علمی وجود دارد؛ سه همکلاسی در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران، دکتر اسماعیل یزدی، دکتر امیراسماعیل سندوزی و دکتر عزت‌الله خامسی که سال‌ها بعد، هر یک به ریاست یکی از مهم‌ترین دانشکده‌های دندانپزشکی کشور رسیدند و در توسعه آموزش این رشته در عالی‌ترین سطح نقشی ماندگار ایفا کردند. ادامه یادداشت را اینجا بخوانید@dandanechannel

آگهی تبلیغاتی دو پزشک و یک مطب دندانسازی روزنامه کوشش، ۲۹ فروردین ۱۳۱۹@dentalhistory👈

هزار و یک حکایتبه قلم دکتر خلیل خان ثقفی (اعلم‌الدوله)(۸۱۷) کثرت اطباءیکی از سلاطین ایتالیا دیوانه‌ای داشت که به کثرت عقل و دانش معروف بود. شبی پادشاه در سرِ شام صحبت از آن می‌داشت که ببینیم در این شهر کدام طبقه مردم جمعیتشان از همه بیشتر و عدّه‌شان از دیگران زیادتر است.عملجات خلوت و درباریان هرکدام یکی را گفتند، ولی دیوانه گفت هیچ‌کدام صحیح نگفتند؛ اطباء در این شهر از همه بیشترند.شاه خندید و او را تمسخر و تکذیب نموده گفت در تمام این شهر چهار نفر طبیب بیشتر یافت نمی‌شود.دیوانه هیچ حرف نزده، روز دیگر که به دربار آمد سر و صورت خود را پیچیده و دستمالی به چانه بسته، اول کسی که به او برخورد پادشاه بود که سؤال نموده گفت: تو را چه می‌شود؟گفت: دندانم درد می‌کند. شاه گفت: قدری سبوس جو با زردهٔ تخم‌مرغ خمیر کرده، بر روی دندان بگذار؛ فوراً ساکت خواهد شد.بعد از شاه، وزراء و امراء و درباریان و اجزای خلوت، هرکدام که به دیوانه می‌رسیدند و به درد دندانش اطلاع حاصل می‌کردند، دستورالعملی داده؛ یکی سوختهٔ تریاک تجویز نموده، دیگری ضماد بزرگ و کوکنار را مناسب دیده و سایرین آرد باقلا و سریش را مجرب دانسته، تخم شنبلیله، برگ مورد، هوچوبه، زردچوبه، زاج سفید، سرخاب، سرکهٔ هفت‌ساله و سنجد تلخ را پیشنهاد نموده.میرشکار سنگدان هوبره، خوان‌سالار ته‌دیگ سوخته، قهوه‌چی‌باشی جرم تنباکو، آبدارباشی یک‌دو گیلاس کنیاک را برای تسکین درد دندان مفید دانسته، وزیر علوم میخک و هلیلهٔ زرد را مصلحت دیده، وزیر اوقاف گفت باید نزله‌بندی کرده. وزیر جنگ گفت جز کندن هیچ چاره ندارد.دیوانه اسامی آن اشخاص را با دستورالعمل‌هایی که بدادند در کتابچهٔ خود ثبت کرده، وقت ناهار به حضور شاه آمد، گفت: دیشب فرمودید چهار نفر طبیب بیشتر در این شهر یافت نمی‌شود. من امروز در ظرف دو ساعت قریب به دویست نفر از اطباء را با آدرس و نسخه‌هایی که داده‌اند در این کتابچه ثبت نموده، ملاحظه خواهید فرمود.شاه کتابچه را گرفته، اسم خود را خواند، گفت: صحیح است؛ حق‌به‌جانب تو است.مأخذ: روزنامهٔ ستاره ایران، شمارهٔ ۱۵۸، سال دوازدهم، دوشنبه ۲۹ اسفندماه ۱۳۰۵ ـ ۱۷ رمضان ۱۳۴۵ ـ ۲۱ مارس ۱۹۲۷.@Shsyari.

⭕️ گفته‌هایی به یادگار از دکتر امیراسماعیل سندوزیمصاحبه‌ای ناتمام از سعید میرسعیدی و سیامک شایانمرحوم دکتر امیراسماعیل سندوزی (۱۴۰۵-۱۳۰۷) از دندانپزشکان نام آور و پر آوازه و هنرمند و صاحب قلم بود. سوابق هنری و علمی و اجرایی وی برای بیشتر دندانپزشکان روشن است.دکتر سندوزی شرح حال و زندگانی خویش را در کتاب مفصلی به نام سرشت سرنوشتم نگاشته است‌ و شاید به همین دلیل هیچگاه میل چندانی به مصاحبه و بازگویی گذشته خویش نداشته است.دو سال پیش برای ثبت خاطرات زندگی پربار دکتر سندوزی تلاشی را آغاز کردیم که به سرانجامی نرسید. خواست ما این بود که طی گفتگوهایی مفصل، متفاوت از زبان قلم سنگین و فاخر و خاص او، شرحی از زندگانی‌اش را به زبانی عامیانه و بیانی ساده و از زوایایی دیگر بشنویم و ثبت کنیم.گذر سریع زمان نیز تاثیرگذار بود و گفتگو ان چنان که باید پیش نرفت‌.حاصل این تلاش تبدیل به کتاب نشد، اما گفته‌هایی به یادگار از دکتر سندوزی برایمان باقی ماند که می توان آن را مصاحبه ای آزاد یا گفتگوهایی پراکنده نامید. متن این گفتگو را اینجا بخوانید@dandanechannel

دکتر سارا مقصودیاز اساتید و مربیان قدیمی دانشکده دندانپزشکی دانشکاه تهران و همسر دکتر حسین نواب@dentalhistory👈

بخشی از گفتگویی منتشر نشده با دکتر امیر اسماعیل سندوزی در سال ۱۴۰۳■استاد این روزها را چطور می‌گذرانید؟ در حال حاضر مشغله های شما چیست؟مازنده به آنیم که آرام نگیریمموجیم که آسودگی ما عدم‌ ماستخوشبختانه پدر با سواد سوشیال دموکراتی سیاسی داشتم که اما دور از تعصب سیاسی بود. نکشتندش ولی تبعیدش کردند از آذر بایجان به مشهد. تا شهریور بیست در مشهد بودیم و بعد حمله متفقین به ایران و تبعید رضا شاه ماهم آمدیم به تهران. در حوالی میدان سپه، مرکز سیاسی تهران، منزل کردیم و همه با هم خانواده ای سیاسی شدیم. از سیزده سالگی پدرم سعی کرد مرا مسوول بار آورد. از آن زمان تا به امروز مشغول و مسوول کار و زندگیم. هنوز هم در ۹۶ سالگی فعالم. من در نوجوانی باور داشتم که باید سخت تلاش و ذخیره کنم تا در ۶۰ و ۷۰ سالگی نیاز به کار نداشته باشم. در نتیجه به کارهای دلخواهم بپردازم. هرگز در انگلستان یا آمریکا برای معاش کار نکردم و هنوز هم می بینید دارم می خوانم، می سازم و می نویسم. مشغولیت من در آمریکا در این چند دهه با برنز مجسمه سازی کردن، نقاشی، طراحی، کلاژ کار کردن و نوشتن و سرپرستی یک خانواده فرهنگی است. چهار جلد داستان شما برای چاپ دارید. ۹ کتاب چاپ شده موجود است. فشرده بنویسم:نرمش، پیاده روی روزانه سه تا چهار کیلومتر، مطالعه منظم و سیستماتیک برای کسب اطلاعات عمومی و سیاسی، که همیشه سیاسی بوده و تصورم این است که باید باشم، تنظیم یاد داشت ها و نوشته های انبار شده این چند دهه در آمریکا، مکاتبه و دیدار با دوستان جوان امیدوار و جوانان قدیمی که زنده اند و می نالند!به طور کلی زندگی را زیبا و پر معنا می بینم. راست و استوار گام بر می دارم و با نبیره هایم، کودکان نوه هایم که تازه به دنیا آمده اند زیستی سر افراز دارم و شما را دوست می دارم و باورم این است که ۱۰۶ سال عمر خواهم کرد.@dentalhistory👈

به یاد دکتر سندوزیبخشی از گفتگوهای دکتر امیراسماعیل سندوزی با دکتر سیامک شایان و دکتر سعید میرسعیدی: واقعیت داستان این که در سال ۱۳۷۵ وقتی سرطان در سقف دهان و سر و گردنم  گسترش یافت نه برای درمان و زندگی بلکه برای «گذر از روزن زمان» یا به قول شما «مرگ» ایران را ترک کردم. قصدم درمان یا زیستن نبود. در آن زمان زندگی و دندان‌پزشکی را با هم کنار گذاردم. شانس موفقیت عمل جراحی کمتر از ده درصد بود. در واقع عمل به منظور رهایی از سرطان و زیستن دردناکش بود. عمل کردم اجل برگشته می میرد نه بیمار سخت!زنده ماندم. باید برای زیستن هدفی داشت. هدفم دیگر دندانپزشکی نبود. به فرهنگ و هنر آویختم. چنین شد که دندانپزشکی محو نشد. اهمیتش را نزد من از دست داد. دوستان مینویسند. من می خوانم اما من دیگر دکتر دندانپزشک نیستم.  @dentalhistory👈

🔲 پدر دانشکده دندان‌پزشکی مشهد «از روزن زمان گذشت»دکتر امیراسماعیل سندوزی، دندان‌‌پزشک و هنرمند شناخته‌شده حوزه تجسمی و از بنیانگذاران دانشکده دندان‌پزشکی مشهد در سن ٩٨ سالگی به جاودانگی پیوستدکتر سندوزی در دهه ۱۳۴۰، همراه با زنده‌یاد دکتر بدری تیمورتاش نقش اساسی در تأسیس دانشکده دندان‌پزشکی مشهد ایفا کرد اما شخصیت دکتر سندوزی تنها به دندان‌پزشکی محدود نمی‌شد. او سال‌ها در عرصه هنرهای تجسمی نیز فعالیت کرد و آثارش در زمینه نقاشی و مجسمه‌سازی در نمایشگاه‌های مختلف به نمایش درآمد. نگاه هنرمندانه او، ظرافت، زیبایی‌شناسی و خلاقیت را به حرفه دندان‌پزشکی پیوند می‌زد و او را به الگویی از تلفیق علم و هنر تبدیل کرده بود.پس از سال‌ها فعالیت علمی و هنری، دکتر سندوزی در آمریکا اقامت گزید، اما ارتباط معنوی و علمی خود را با جامعه دندان‌پزشکی ایران حفظ کرد و همواره از او به عنوان یکی از معماران آموزش دندان‌پزشکی نوین در کشور یاد می‌شد.دکتر سندوزی مطب شخصی خود در تهران را به سازمان فرهنگی هنری شهردار تهران اهدا نموده که اینک با عنوان موزه حاوی تعدادی زیادی از آثار هنری ایشان پذیرای اهالی فرهنگ و هنر است

تصویری از یک دندانپزشک در سنندج، دی ماه ۱۳۴۳عکس از پیج آیینه سنندج@dentalhistory👈