🚨 🤩 پس از ۷۷ سال؛ آمریکا اسناد نشست محرمانه دانشمندان پروژه منهتن درباره پدیدهای ناشناخته را منتشر…
انتشار: 2026/07/10 14:36 UTC
🚨 🤩 پس از ۷۷ سال؛ آمریکا اسناد نشست محرمانه دانشمندان پروژه منهتن درباره پدیدهای ناشناخته را منتشر کرداسناد تازه از طبقهبندی خارجشده دولت آمریکا نشان میدهد که در فوریه ۱۹۴۹، گروهی از برجستهترین دانشمندان هستهای، فیزیکدانان و مقامهای نظامی و امنیتی ایالات متحده در آزمایشگاه علمی لوسآلاموس گرد هم آمدند تا درباره مجموعهای از پدیدههای هوایی غیرعادی تحقیق کنند؛ اجرامی درخشان با رنگ زردـسبز که در نزدیکی یکی از حساسترین مراکز هستهای آمریکا دیده شده بودند، در ارتفاع پایین مسیرهایی طولانی و تقریباً افقی طی میکردند و برخلاف شهابسنگهای متعارف، صدای انفجار، موج ضربهای، دنباله پایدار یا قطعات قابل بازیابی بر جای نمیگذاشتند.صورتجلسه ۲۴صفحهای این نشست که در زمان برگزاری دارای طبقهبندی «محرمانه» بود، نشان میدهد ادوارد تلر، از چهرههای اصلی برنامه هستهای آمریکا، نوریس بردبری، رئیس وقت آزمایشگاه لوسآلاموس، لینکلن لاپاز، متخصص برجسته شهابسنگها، نمایندگان ارتش، نیروی هوایی، کمیسیون انرژی اتمی و پلیس فدرال آمریکا در این بررسی حضور داشتند. با وجود ساعتها بحث و محاسبات فیزیکی، شرکتکنندگان به توضیح قطعی و مشترکی درباره منشأ این پدیدهها نرسیدند.❣️ده مشاهده تأییدشده؛ مسیرهای افقی در نزدیکی مراکز هستهایاین نشست در ساعت ۱۳ روز ۱۶ فوریه ۱۹۴۹ در اتاق کنفرانس «پی–۱۶۲» آزمایشگاه لوسآلاموس برگزار شد. در آغاز جلسه اعلام شد که موضوع «پدیدههای هوایی» محرمانه است و تمام حاضران مجوز امنیتی لازم را دارند. بررسیها پس از آن آغاز شده بود که از دسامبر ۱۹۴۸، خلبانان خطوط هوایی، نیروهای نظامی، مأموران امنیتی و کارکنان لوسآلاموس از مشاهده گویهای آتشین سبز گزارش داده بودند.لینکلن لاپاز در نشست اعلام کرد دستکم ده رویداد با گزارشهای متعدد و مستقل ثبت شده که وقوع آنها محل تردید نیست. حدود بیست گزارش دیگر نیز وجود داشت که شباهتهایی با این پدیدهها نشان میداد، اما دادههای آنها بهاندازه گروه نخست کامل نبود.یکی از مهمترین موارد، مشاهده شامگاه ۱۲ دسامبر ۱۹۴۸ در نزدیکی «استارویشن پیک» بود. لاپاز که شخصاً شاهد آن بود، گفت جسم درخشان ناگهان با شدت کامل ظاهر شد، حدود دو ثانیه در مسیری تقریباً افقی حرکت کرد و سپس به قطعاتی تقسیم شد که همچنان به رنگ سبز میدرخشیدند. او تأکید کرد که این رویداد، براساس تجربه چند دههایاش، یک سقوط متعارف شهابسنگ نبود.در رویداد بزرگتر ۳۰ ژانویه ۱۹۴۹، مسیر جسم بیش از ۱۰۰ مایل برآورد شد و صدها شاهد در سراسر نیومکزیکو و نیمه غربی تگزاس آن را مشاهده کردند. مدت حرکت آن بین پنج تا چهارده ثانیه و سرعت تخمینیاش در حدود ده مایل بر ثانیه بود. با وجود جستوجوی گسترده در مسیری نزدیک به ۱۶۰۰ مایل و گفتوگو با صدها شاهد، هیچ صدای معتبر، قطعه شهابسنگ یا اثر برخوردی پیدا نشد.❣️رنگی که با شهابسنگهای شناختهشده تطابق نداشتبراساس شهادتها و مقایسه با نمودارهای طیفی، رنگ این پدیدهها در محدوده تقریبی ۴۹۰۰ تا ۵۳۰۰ آنگستروم قرار داشت و بسیاری از شاهدان رنگی نزدیک به طول موج ۵۲۱۸ آنگستروم را انتخاب کرده بودند؛ رنگی شبیه نور حاصل از نمکهای مس در شعله آزمایشگاهی.لاپاز گفت در میان صدها مشاهده ثبتشده شهابها، تقریباً هیچ نمونهای با این رنگ زردـسبز خاص وجود نداشت. او همچنین توضیح داد که ۹۹ درصد گزارشها از حرکت تقریباً افقی حکایت داشتند و برخی مسیرها در ارتفاع حدود هشت تا ده مایلی زمین ادامه یافته بودند؛ ویژگیای که با رفتار معمول شهابسنگها سازگار نبود.از دیگر نکات غیرعادی، نبود صدای انفجار یا موج ضربهای بود. دانشمندان حاضر در جلسه تأکید کردند هر جسم جامدی که با چنین سرعتی در ارتفاع پایین حرکت کند، در حالت عادی باید پدیدهای صوتی ایجاد کند. با این حال، حتی در مواردی که نور در فاصله صدها مایلی دیده شده بود، گزارش معتبر و مستقلی از صدا وجود نداشت.❣️تلر: شاید جسم مادی نبود، بلکه پدیدهای الکترونی بوددر پایان نشست، ادوارد تلر پس از حدود بیست دقیقه محاسبه روی تختهسیاه درباره روشنایی، سرعت، انرژی جنبشی و موج ضربهای، گفت اگر تمام گزارشها درست باشند، پدیده باید یک جسم مادی باشد؛ اما احتمال داد که منشأ آن بهجای یک «جسم مادی»، نوعی پدیده الکترونی باشد.لاپاز در پاسخ گفت: «حالا میبینید چرا سردرگم هستم؛ تا آنجا که من میدانم، هیچ پدیدهای شبیه این در سقوط شهابسنگها مشاهده نشده است.»نوریس بردبری نیز در جمعبندی گفت فرضیه شهابسنگ را نمیتوان کاملاً کنار گذاشت، اما «مسیر طولانی و افقی» و «نبود صدا» همچنان دو مسئله اصلی و حلنشده هستند.در سند هیچ نتیجهای درباره منشأ فرازمینی این پدیدهها ارائه نشده است. محتملترین فرضیه طبیعی مطرحشده، ورود شهابها با زاویه کم و در ارتفاع بالا بود؛ با این حال، خود شرک






