🔶 جایگاه حقوق بشر در معاملات سیاسی؛ از کامبوج تا ایران 🔻گزارشی از میترا شجاعی پس از پایان جنگهای د…
انتشار: 2026/06/23 16:12 UTC
🔶 جایگاه حقوق بشر در معاملات سیاسی؛ از کامبوج تا ایران 🔻گزارشی از میترا شجاعی پس از پایان جنگهای داخلی در کامبوج و انجام رفراندومی که منجر به برقراری یک دولت نسبتا باثبات شد، ایالات متحده امریکا که روابطش را با کامبوج قطع کرده بود، در سال ۱۹۹۳ توافقی برای از سرگیری روابط دیپلماتیک با این کشور آسیایی امضا کرد. دولت وقت ایالات متحده به ریاست جمهوری بیل کلینتون از حزب دموکرات، شرایط سختگیرانهای برای کمکهای خارجی وضع کرد. قوانین مربوط به تأمین بودجه، آمریکا را موظف میکرد هرگونه کمک به سازمانهای کامبوجی را که با خمرهای سرخ همکاری میکردند قطع کند. همچنین ارائهٔ کمکهای مستقیم برای توسعهٔ اقتصادی به ارزیابیهای میدانی دربارهٔ وضعیت حقوق بشر و تلاشهای ضد مین وابسته شده بود. این توافق را شاید بتوان از معدود موارد موفق گنجاندن موضوع حقوق بشر در یک توافق سیاسی دانست. نتیجه این توافق برگزاری انتخابات آزاد در سال ۱۹۹۳ در کامبوج، تقویت جامعهٔ مدنی و رسانههای آزاد و نیز افزایش نظارت بینالمللی بر وضعیت حقوق بشر در این کشور آسیایی شد. در ژوئن ۲۰۲۶ دولت جمهوریخواه آمریکا به ریاست جمهوری دونالد ترامپ پس از دو دوره جنگ و درگیری نظامی مستقیم با ایران، توافقی را برای پایان دادن به درگیریها با جمهوری اسلامی ایران امضا میکند. پیشزمینه این توافق اولیه لااقل آنطور که ترامپ مدعی بود نه تنها برنامه اتمی و موشکی جمهوری اسلامی و حمایت از گروههای نیابتی در منطقه بلکه نقض گسترده حقوق بشر و مشخصا کشتار معترضان در دی ماه سال گذشته بود. با این پیشزمینه، ترامپ تفاهمی اولیه را با جمهوری اسلامی امضا کرده که در ۱۴ بند آن حتی یک بار واژه حقوق بشر ذکر نشده است و اتفاقا بند ۲ تصریح میکند: « ایاالت متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران متعهد میشوند به حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر احترام بگذارند و از مداخله در امور داخلی یکدیگر خودداری کنند.» "مداخله در امور داخلی" کلیدواژه جمهوری اسلامی در پاسخ به اتهام نقض حقوق بشر در ایران است. @dw_farsi





