اكونوميست فارسی

🟥برای رفع و حل مشکل بودجه دولت لازم است یک مقدار از هزینه‌های زائد کم بشود ابتهاج گفت:« شماها پول را می‌خواهید نفله بکنید»✍🏻فاطمه نصیری🔺دنیای اقتصاد: غلامرضا مقدم در اواخر دهه 1340 و اوایل دهه 1350 قائم‌مقام و معاون سازمان برنامه و بودجه کشور بود. او خاطره‌ای را درباره اختلاف دولت و سازمان برنامه بر سر بودجه عمرانی و بودجه جاری کشور، در دوره نخست‌وزیری منوچهر اقبال به ثبت رسانده است. مقدم در این باره می‌گوید:« در بودجه‌ عادی دولت هزینه‌هایی بود که قاعدتا می‌بایستی در داخل بودجه عمرانی کشور باشد که پیشنهاد من این بودکه آنها بیاید به بودجه عمرانی و بالعکس در بودجه عمرانی مقادیر زیادی هزینه‌های عادی بود که سرمایه‌گذاری نبود و اینها بایستی منتقل شود به بودجه عادی دولت. بنابر این اگر هزینه‌های زائد بودجه عادی دولت کاهش داده می‌شد و هزینه‌هایی از نوع عمرانی بودجه عادی به بودجه عمرانی منتقل می‌شد و یک مقدار هم مالیات‌ها افزایش داده می‌شد بودجه عادی را می‌توانستیم متعادل کنیم بدون اینکه احتیاجی به کاهش سهم بودجه عمرانی از درآمد نفت باشد.🔺در آن زمان مالیات بر درآمد تقریبا وصول نمی‌شد و مقاطعه‌کاران و صاحبان صنایع و غیره که درآمدهای سرشاری داشتند تقریبا مالیاتی به دولت نمی‌پرداختند. نسبت مالیات بر درآمد و مالیات بر شرکت‌ها به تولید ناخالص ملی رقم فوق‌العاده پایینی بود. به طور خلاصه من به آقای ابتهاج توصیه کردم که برای رفع و حل مشکل بودجه دولت لازم است یک مقدار از هزینه‌های زائد کم بشود، یک مقدار هم مالیات‌های جدید و اضافی وصول شود. ایشان از من خواستند که در جلسه‌ای که قرار بود در دفتر نخست‌وزیر درباره بودجه تشکیل شود شرکت و این نظرات را ابراز کنم. بنابراین خود آقای ابتهاج و من در این جلسه شرکت کردیم با حضور نخست‌وزیر و وزیر دارایی.» 🔺در این جلسه درخواست دولت در زمینه تخصیص بودجه بیشتر به این نهاد با واکنش ابتهاج که به تندخویی شهر داشت مواجه می‌شود. مقدم در ادامه خاطرات خود توضیح می‌دهد:« . منظور از این جلسه این بود که یک راه حلی برای مشکل دولت و سازمان برنامه پیدا شود. آقای وزیر دارایی در آن جلسه گفت هیچ راهی نیست جز اینکه از درآمد نفت حداکثر ۶۰ درصد به سازمان برنامه داده شود و ۴۰ درصد به بودجه عادی دولت تخصیص داده شود. آقای ابتهاج که طبق معمول اجازه نمی‌داد کسی به حریم سازمان برنامه تجاوز کند خیلی عصبانی شد که آخر اینکه نمی‌شود، شماها پول را می‌خواهید نفله بکنید به قیمت کاهش بودجه عمرانی کشور و سپس به آقای نخست‌وزیر گفت که آقای مقدم در این زمینه یک مطالعاتی کرده‌اند و اگر میل داشته باشید ایشان نظریات‌شان را بگویند. بعد از من خواست نظراتم را اظهار کنم. 🔺من گفتم به هیچ وجه صلاح نیست که از درآمد نفت سهم بیشتری برای بودجه عادی تخصیص داده بشود. این سرمایه مملکت است، درآمد نفت در حقیقت درآمد نیست یک نوع سرمایه است که از زیر زمین در‌می‌آید و این اگر تبدیل به سرمایه‌گذاری بشود برای مملکت چیزی می‌ماند؛ اگر صرف هزینه‌های عادی بشود از بین می‌رود و شما یک سرمایه را تبدیل کرده‌اید به یک هزینه‌ عادی و این مصلحت نیست. ولی راه‌هایی هست که بتوان کسر بودجه عادی را تعدیل کرد. اول اینکه انتقالاتی بین بودجه عادی و بودجه عمرانی بشود و بعد هم مالیات‌ها افزایش پیدا کند. وقتی من موضوع مالیات‌ها را گفتم مرحوم ناصر وزیر دارایی خطاب به نخست‌وزیر گفت نه قربان به هیچ‌وجه امکان وصول مالیات بیشتر نیست.»@economistfarsi

🟥 اوپک: تولید نفت ایران افزایش یافت🔹اوپک در جدیدترین گزارش ماهانه خود بر اساس داده‌های منابع ثانویه، اعلام کرد تولید نفت ایران در ژوئیه، به میزان ۲۶ هزار بشکه در روز افزایش یافت و به ۲.۴۷۸ میلیون بشکه در روز رسید.🔹طبق داده‌های این گزارش تولید شرکای اوپک در گروه اوپک پلاس در ژوئیه، با ۲۳۵ هزار بشکه در روز کاهش، به ۱۴.۰۲۴ میلیون بشکه در روز رسید. 🔹مجموع تولید نفت اوپک و متحدانش در اوپک پلاس در ماه میلادی گذشته، به ۳۷.۶۵۵ میلیون بشکه در روز رسید و ۱.۴۲۴ میلیون بشکه در روز افزایش ماهانه نشان داد.@economistfarsi

🟥گازوئیل تراز شد / آیا نسخه رفع کسری ‌گازوئیل در مورد بنزین هم قابل اجراست؟🔹ایران پس از سال‌ها وابستگی، با ترکیب افزایش تولید، مدیریت مصرف و مقابله با قاچاق موفق به توقف واردات گازوئیل شد. 🔹اما بازار بنزین با وجود تولید ۱۱۵ میلیون لیتر، همچنان با کسری روزانه ۱۵ میلیون لیتری روبه‌رو است. 🔹تفاوت اساسی در ماهیت مصرف است؛ گازوئیل در بخش‌های صنعتی و حمل‌ونقل سنگین قابل‌رصد است، اما مصرف بنزین به دلیل گستردگی خودروهای شخصی، کیفیت پایین ناوگان و ضعف حمل‌ونقل عمومی، ساختاری و غیربهینه است.🔹تجربه گازوئیل نشان می‌دهد افزایش عرضه به‌تنهایی کافی نیست. برای بنزین، به دلیل حساسیت اجتماعی بالا، صرفاً سیاست‌های پالایشی کارساز نخواهد بود. 🔹تراز پایدار در بازار بنزین نیازمند یک بسته سیاستی جامع شامل نوسازی ناوگان، توسعه حمل‌ونقل عمومی، گسترش CNG و اصلاح اقتصاد مصرف سوخت در کنار افزایش تولید است.🔹بدون اصلاح ساختار مصرف، تولید بیشتر تنها راه‌حلی مقطعی خواهد بود و کسری دوباره بازمی‌گردد.@economistfarsi

🟥زمستان تاریک کی‌یف در سایه اشتباهات مرگبار غرب✍🏻کسری غفوری🔹 روند دفاع اوکراین در جنگ با روسیه با چالش‌هایی در زمان‌بندی همراه بوده است. این تاخیرها مانع از آن شد که کی‌یف بتواند موقعیت میدانی خود را به نتیجه‌ای تعیین‌کننده تبدیل کند و در نهایت به طولانی‌تر شدن این نبرد فرسایشی انجامید.🔹بررسی‌ها حاکی از آن است که تصمیمات متحدان غربی اوکراین در این روند تاثیرگذار بوده و احتمال تداوم این رویه در تصمیم‌گیری‌های آتی نیز وجود دارد.🔹تصمیم غیرمنطقی واشنگتن برای آغاز یک جنگ علیه ایران، ذخایر موشک‌های رهگیر پاتریوت آمریکا را به شدت کاهش داد. این موشک‌ها تنها سیستم در دسترس اوکراین برای سرنگونی مداوم موشک‌های بالستیک بودند. 🔹درست در زمانی که پوتین با افزایش تولیدات نظامی خود، بنادر و شهرهای اوکراین را هدف قرار می‌دهد، ذخایر پاتریوت کی‌یف به پایان رسیده است. در یکی از حملات اخیر، تمامی موشک‌های بالستیک شلیک شده از سد دفاعی اوکراین عبور کردند و ده‌ها کشته و مجروح بر جای گذاشتند.@economistfarsi

🟥دنیا برای AI به کدام سمت و سو کشیده می‌شود؟ هوش مصنوعی؛ انسانی، خیلی انسانی✍حسین موسوی🔹چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک لیوان را از روی میز می‌اندازید؟ از چت‌جی‌پی‌تی بپرسید و توضیح گام به گام دریافت خواهید کرد: چگونه گرانش ظرف را در امتداد یک «مسیر سهموی» شتاب می‌دهد، چرا می‌تواند بشکند.🔹اگر از دختر ۳ ساله‌ام بپرسید، او کمتر به جزئیات دقیق اهمیت می‌دهد: «خرد می‌شود و همه جا را آب فرا می‌گیرد!» وقتی صحبت از آینده هوش مصنوعی می‌شود، تفاوت آموزنده است. 🔹به نوشته مجله نیو ساینتیست، مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) که چت‌بات‌های امروزی را پشتیبانی می‌کنند، بر اساس حجم وسیعی از متن آموزش دیده‌اند تا کلمه بعدی را در یک توالی پیش‌بینی کنند. 🔹با این حال، برخلاف آدلین کوچک، هیچ LLM تا به حال واقعاً لیوانی را از روی میز نینداخته است - یا اسپاگتی را به دیوار پرتاب نکرده است، یا اسکوتری را به داخل برکه نینداخته است - و این ممکن است محدودیت اساسی بر قابلیت‌های آنها اعمال کند. 🔹اساساً به همین دلیل است که برخی از محققان استدلال می‌کنند آنچه ما برای رساندن هوش مصنوعی به سطح بعدی نیاز داریم، LLM های بزرگتر نیستند، بلکه «مدل‌های جهانی» هستند: سیستم‌هایی که از طریق مشاهده یاد می‌گیرند تا بتوانند پیامدهای اعمال را در دنیای واقعی شبیه‌سازی کنند.@economistfarsi

🟥 آفریقای غربی به هاب بزرگ تجارت کوکائین تبدیل شده است🔹 اکونومیست می‌نویسد آفریقای غربی دوباره به یکی از مسیرهای اصلی قاچاق کوکائین به اروپا تبدیل شده است؛ منطقه‌ای که میان آمریکای لاتین، به‌عنوان مرکز تولید، و اروپا، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازارهای مصرف، قرار دارد و برای شبکه‌های قاچاق یک ایستگاه انتقالی کم‌هزینه و پرمنفعت محسوب می‌شود.🔹 حجم کوکائین کشف‌شده در این منطقه از سال ۲۰۱۹ تاکنون سالانه حدود ۵۰ درصد افزایش یافته است. این رشد نشان می‌دهد که فشار پلیس و گمرک بر مسیرهای سنتی، قاچاقچیان را به سمت مسیرهای کم‌تر زیر نظر، بنادر کوچک‌تر و کشورهایی با ظرفیت نظارتی محدودتر سوق داده است.🔹 مسیر تازه معمولاً از آمریکای جنوبی آغاز می‌شود؛ محموله‌ها از کشورهایی مانند کلمبیا، پرو و بولیوی یا از طریق بنادر برزیل حرکت می‌کنند، در سواحل غرب آفریقا تخلیه یا ذخیره می‌شوند و سپس از راه دریا، هوا یا مسیرهای زمینی به اروپا منتقل می‌شوند.🔹 کشورهای ساحلی مانند گینه‌بیسائو، سنگال، سیرالئون، غنا، نیجریه و کیپ‌ورد در سال‌های اخیر بیشتر در گزارش‌های مرتبط با کشف محموله‌های بزرگ دیده شده‌اند. ضعف نهادهای دولتی، فساد، مرزهای دریایی گسترده و کمبود تجهیزات نظارتی باعث شده این منطقه برای شبکه‌های قاچاق جذاب‌تر شود.🔹 اهمیت این تغییر فقط امنیتی نیست؛ اقتصادی هم هست. پول قاچاق می‌تواند وارد سیاست، املاک، بنادر، حمل‌ونقل و کسب‌وکارهای محلی شود و در کشورهایی با اقتصاد شکننده، توازن قدرت را تغییر دهد. تجربه گینه‌بیسائو نشان داده که وقتی شبکه‌های مواد مخدر به دولت و ارتش نفوذ کنند، مبارزه با قاچاق از یک پرونده پلیسی به بحران حاکمیتی تبدیل می‌شود.🔹 اروپا نیز با پیامد مستقیم این مسیر روبه‌روست. رشد مصرف کوکائین، افزایش کشفیات در بنادر، خشونت‌های مرتبط با باندهای مواد مخدر و رقابت میان شبکه‌های جنایی در شهرهایی مثل آنتورپ، روتردام و مارسی نشان می‌دهد که مسیر آفریقای غربی فقط یک مسئله محلی نیست؛ بخشی از زنجیره بزرگ‌تر تجارت جهانی مواد مخدر است.🔹 پیام اصلی گزارش این است که قاچاقچیان مسیرهای خود را مثل شرکت‌های تجاری تغییر می‌دهند: هر جا نظارت بیشتر شود، مسیر عوض می‌شود؛ هر جا دولت ضعیف‌تر باشد، هزینه عبور پایین‌تر می‌آید. آفریقای غربی امروز دقیقاً در همین نقطه خطرناک ایستاده است.📌 منبع: The Economist / UNODC / EUDA@economistfarsi

🟥 چطور اهمال‌کاری را متوقف کنیم؟🔹 اکونومیست در گزارشی تازه می‌نویسد اهمال‌کاری دیگر فقط یک عادت شخصی نیست؛ در محیط کار امروز، به‌ویژه با گسترش دورکاری، پیام‌رسان‌ها، شبکه‌های اجتماعی و کار بدون نظارت مستقیم، فرصت‌های عقب‌انداختن کارها بیشتر از همیشه شده است.🔹 مشکل اصلی این نیست که افراد نمی‌دانند چه کاری باید انجام دهند. اغلب می‌دانند کار مهم چیست، اما شروع آن را عقب می‌اندازند؛ چون کار دشوار، مبهم، طولانی یا ناخوشایند به‌نظر می‌رسد. در نتیجه، ذهن به‌سراغ کارهای سبک‌تر می‌رود: چک‌کردن ایمیل، مرتب‌کردن فایل‌ها، جواب‌دادن به پیام‌ها یا انجام کارهای کم‌اهمیت اما فوری.🔹 پژوهش‌های رفتاری نشان می‌دهد اهمال‌کاری بیشتر از آنکه ضعف مدیریت زمان باشد، مسئله مدیریت احساسات است. فرد کاری را عقب می‌اندازد تا از اضطراب، خستگی، ترس از شکست یا ابهام موقتاً فرار کند؛ اما این فرار کوتاه‌مدت معمولاً فشار بیشتری برای آینده می‌سازد.🔹 گزارش‌های بهره‌وری نشان می‌دهند کار از خانه، با وجود مزایایی مثل انعطاف‌پذیری و حذف رفت‌وآمد، مرز میان کار و زندگی را کم‌رنگ‌تر کرده است. وقتی مدیر، همکار یا ساختار روزانه کمتر دیده می‌شود، انضباط فردی و طراحی محیط کار اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.🔹 راه‌حل پیشنهادی فقط نوشتن فهرست کارها نیست. کارهای بزرگ باید به قدم‌های کوچک و قابل شروع تبدیل شوند. به‌جای «نوشتن گزارش»، می‌توان اولین اقدام را این‌طور تعریف کرد: بازکردن فایل، نوشتن سه تیتر، یا کارکردن فقط برای ۱۰ دقیقه. شروع کوچک، مقاومت ذهنی را کاهش می‌دهد.🔹 یکی دیگر از روش‌های مؤثر، ساختن مانع برای حواس‌پرتی است: بستن تب‌های اضافی، خاموش‌کردن اعلان‌ها، گذاشتن گوشی در اتاق دیگر، تعیین زمان مشخص برای ایمیل و استفاده از بازه‌های کاری کوتاه. هدف این نیست که انگیزه کامل ایجاد شود؛ هدف این است که شروع کار آسان‌تر از فرار از آن باشد.🔹 پیام اصلی اکونومیست این است: اهمال‌کاری با نصیحت از بین نمی‌رود؛ با طراحی بهتر کار، محیط و تصمیم‌ها کنترل می‌شود. در اقتصادی که تمرکز به منبع کمیاب تبدیل شده، توانایی شروع‌کردن به‌موقع خودش یک مزیت شغلی است.📌 منبع: The Economist / Harvard Business Review / University of Cambridge@economistfarsi

🟥 هوش مصنوعی بهتر می‌نویسد؛ انسان باید بهتر ویرایش کند🔹 اکونومیست در گزارشی تازه می‌نویسد مدل‌های هوش مصنوعی با سرعتی بالا در تولید متن پیشرفت کرده‌اند و ممکن است در چند سال آینده به سطح نویسندگان حرفه‌ای نزدیک شوند؛ اما همین پیشرفت، مهارت انسانی تازه‌ای را مهم‌تر می‌کند: ویرایش دقیق، انتقادی و هدفمند.🔹 مسئله اصلی دیگر فقط این نیست که هوش مصنوعی می‌تواند متن بنویسد یا نه. چالش تازه این است که بسیاری از متن‌های تولیدشده توسط مدل‌ها، از نظر دستور زبان و ساختار ظاهری قابل قبول‌اند، اما اغلب لحن عمومی، جمله‌های اضافی، استدلال‌های سطحی و عبارت‌های تکراری دارند. ظاهر متن خوب است، اما همیشه فکر خوب پشت آن نیست.🔹 اکونومیست می‌گوید اگر هوش مصنوعی به ابزار ثابت محیط کار تبدیل شود، ارزش نویسنده انسانی از «تولید متن اولیه» به «تشخیص کیفیت» منتقل می‌شود. یعنی کسی برنده است که بتواند متن خام را کوتاه‌تر، دقیق‌تر، روشن‌تر و متناسب با مخاطب کند.🔹 این تغییر برای شرکت‌ها و رسانه‌ها مهم است. در محیطی که ایمیل‌ها، گزارش‌ها، پست‌های شبکه‌های اجتماعی، متن‌های بازاریابی و تحلیل‌های داخلی با کمک هوش مصنوعی تولید می‌شوند، خطر اصلی افزایش حجم متن‌های متوسط است؛ متن‌هایی که سریع نوشته می‌شوند، اما وقت بیشتری از خواننده می‌گیرند.🔹 مهارت ویرایش در این دوره یعنی توانایی حذف جمله‌های بی‌اثر، تشخیص ادعاهای بی‌پشتوانه، اصلاح لحن، بررسی داده‌ها، ساده‌سازی پیام و حفظ صدای انسانی متن. هوش مصنوعی می‌تواند پیش‌نویس بسازد، اما هنوز انسان باید تصمیم بگیرد چه چیزی ارزش گفتن دارد و چه چیزی باید حذف شود.🔹 پیام اصلی گزارش روشن است: آینده نوشتن فقط در سرعت تولید متن نیست، در کیفیت قضاوت انسانی است. هرچه ماشین‌ها بهتر بنویسند، انسان‌ها باید سخت‌گیرتر بخوانند، دقیق‌تر ویرایش کنند و اجازه ندهند متن‌های بی‌روح و شبیه به هم، جای فکر واقعی را بگیرند.📌 منبع: The Economist / Economist Education@economistfarsi

🟥 عصر طلایی کلاهبرداری مالی در آمریکا؟🔹 اکونومیست در گزارشی تازه می‌نویسد شرایط در آمریکا برای جرایم مالی و کلاهبرداری‌های شرکتی آسان‌تر شده است؛ نه به این دلیل که روش‌های تقلب پیچیده‌تر شده‌اند، بلکه چون اجرای قانون در پرونده‌های یقه‌سفید ضعیف‌تر و پرهزینه‌تر از گذشته شده است.🔹 موضوع اصلی، کاهش تعقیب قضایی جرایمی مانند تقلب حسابداری، دستکاری صورت‌های مالی، فساد شرکتی، معاملات مشکوک، سوءاستفاده از سرمایه‌گذاران و جرایم مالی سازمان‌یافته است. این نوع پرونده‌ها معمولاً به سال‌ها تحقیق، تحلیل داده‌های مالی، همکاری بین‌نهادی و تیم‌های حقوقی متخصص نیاز دارند.🔹 گزارش اکونومیست می‌گوید تعداد پیگردهای مربوط به جرایم یقه‌سفید در آمریکا کاهش یافته و این روند حتی پیش از تغییرات اخیر در وزارت دادگستری آغاز شده بود. به بیان ساده‌تر، فروپاشی enforcement فقط محصول سیاست‌های یک دولت نیست؛ یک ضعف ساختاری طولانی‌مدت در نظام قضایی آمریکا است.🔹 کاهش منابع، پیچیدگی پرونده‌ها، فشار سیاسی، لابی شرکت‌های بزرگ و تمایل دولت‌ها به حل پرونده‌ها با جریمه مالی به‌جای محکومیت کیفری، باعث شده بسیاری از متخلفان بزرگ با ریسک محدودتری روبه‌رو باشند. در چنین فضایی، برای برخی شرکت‌ها جریمه نه مجازات، بلکه بخشی از هزینه کسب‌وکار می‌شود.🔹 اهمیت اقتصادی این روند بسیار جدی است. وقتی احتمال کشف و مجازات پایین بیاید، بازارها با اطلاعات نادرست، صورت‌های مالی دستکاری‌شده و اعتماد از‌دست‌رفته روبه‌رو می‌شوند. نتیجه آن می‌تواند زیان سرمایه‌گذاران خرد، گسترش فساد شرکتی و کاهش اعتماد عمومی به بازار سرمایه باشد.🔹 اکونومیست هشدار می‌دهد که جرایم مالی برخلاف جرایم خیابانی، اغلب بی‌صدا و دیرهنگام دیده می‌شوند؛ اما خسارت آن‌ها می‌تواند میلیاردها دلار باشد. بحران‌هایی مانند پرونده انرون، مادوف و رسوایی‌های بانکی نشان داده‌اند که وقتی نظارت ضعیف شود، هزینه نهایی را نه فقط سرمایه‌گذاران، بلکه کل اقتصاد پرداخت می‌کند.🔹 پیام اصلی گزارش روشن است: آمریکا در حالی وارد دوره‌ای از پیچیدگی مالی، هوش مصنوعی، رمزارز و بازارهای پرسرعت شده که ابزارهای مقابله با تقلب مالی ضعیف‌تر شده‌اند. اگر اجرای قانون تقویت نشود، فرصت برای کلاهبرداران مالی بیشتر و هزینه بی‌اعتمادی برای اقتصاد سنگین‌تر خواهد شد.📌 منبع: The Economist / ABA / Financial Times@economistfarsi

🟥 چرا قدرت‌های بزرگ رقبای خود را دست‌کم می‌گیرند؟🔹 بلومبرگ در گفت‌وگویی با پیتر فرانکوپن، تاریخ‌دان دانشگاه آکسفورد و نویسنده کتاب‌های راه‌های ابریشم و زمین دگرگون‌شده، به یک خطای تکراری در سیاست جهانی می‌پردازد: رهبران قدرتمند اغلب تصور می‌کنند وزن نظامی، اقتصادی و ذهنی‌شان برای تحمیل اراده به دیگران کافی است.🔹 فرانکوپن می‌گوید جنگ اوکراین، تنش‌های خاورمیانه و رقابت آمریکا و چین را نباید بحران‌هایی جدا از هم دید. از نگاه او، این رخدادها بخشی از یک الگوی بزرگ‌ترند؛ الگویی که در آن قدرت‌های بزرگ، مقاومت کشورها و بازیگران کوچک‌تر را کمتر از واقع برآورد می‌کنند و سپس در میدان سیاست یا جنگ با هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده روبه‌رو می‌شوند.🔹 در تاریخ، این خطا بارها تکرار شده است. قدرت‌های بزرگ معمولاً با تکیه بر جمعیت، ارتش، منابع مالی، فناوری یا نفوذ دیپلماتیک وارد بحران می‌شوند، اما آنچه نادیده می‌گیرند، اراده سیاسی، جغرافیا، شبکه‌های محلی، حافظه تاریخی و توان تحمل طرف مقابل است؛ عواملی که روی کاغذ کمتر دیده می‌شوند، اما در میدان واقعی تعیین‌کننده‌اند.🔹 نمونه اوکراین برای فرانکوپن مهم است. روسیه تصور می‌کرد برتری نظامی و عمق راهبردی‌اش می‌تواند مقاومت کی‌یف را سریع بشکند، اما جنگ به درگیری فرسایشی تبدیل شد و هزینه‌های انسانی، اقتصادی و سیاسی آن بسیار فراتر از محاسبات اولیه رفت. همین منطق در بسیاری از بحران‌های خاورمیانه نیز دیده می‌شود؛ جایی که مداخله یا فشار خارجی همیشه به نتیجه سریع منتهی نمی‌شود.🔹 درباره چین نیز پرسش اصلی این است که آیا واشنگتن و پکن توان واقعی یکدیگر را درست می‌خوانند یا در دام اعتمادبه‌نفس بیش از حد افتاده‌اند. رقابت بر سر تایوان، فناوری، تجارت، انرژی، دریاهای آسیا و زنجیره‌های تأمین جهانی نشان می‌دهد اشتباه محاسباتی میان قدرت‌های بزرگ می‌تواند پیامدهایی بسیار فراتر از یک منطقه داشته باشد.🔹 نکته دیگر فرانکوپن نقش قدرت‌های میانی است. کشورهایی که نه ابرقدرت‌اند و نه بازیگران کوچک، امروز در انرژی، مواد معدنی، مسیرهای تجاری، تولید صنعتی، دیپلماسی و امنیت منطقه‌ای اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. در چنین جهانی، قدرت فقط در واشنگتن، پکن یا مسکو تعریف نمی‌شود.🔹 پیام اصلی این گفت‌وگو روشن است: قدرت زیاد، همیشه به معنای فهم بهتر واقعیت نیست. گاهی رهبران قدرتمند دقیقاً به دلیل قدرت خود اشتباه می‌کنند؛ چون فکر می‌کنند طرف مقابل زودتر می‌شکند، بازارها سریع‌تر تسلیم می‌شوند و جغرافیا یا تاریخ را می‌توان با اراده سیاسی نادیده گرفت.📌 منبع: Bloomberg@economistfarsi

🟥 چطور پیری جمعیت به کسب‌وکاری بزرگ تبدیل شد؟زهرا فخری 🔺پیری جمعیت، دیگر فقط یک چالش اجتماعی یا درمانی نیست؛ بلکه به یکی از سریع‌ترین بازارهای در حال رشد اقتصاد جهان تبدیل شده است.در بریتانیا، مدل «زندگی لوکس در دوران بازنشستگی» یا Later Living  به سرعت در حال گسترش است. 🔺در این مدل، سالمندان ثروتمند خانه‌های بزرگ خود را می‌فروشند و به مجتمع‌هایی نقل مکان می‌کنند که علاوه بر مسکن، خدماتی مانند مراقبت پزشکی، امنیت، امکانات ورزشی و برنامه‌های اجتماعی ارائه می‌دهند.🔺اما این سبک زندگی ارزان نیست. قیمت واحدها از بیش از یک میلیون پوند آغاز می‌شود، هزینه‌های ماهانه قابل‌توجهی دارد و هنگام فروش ملک نیز بخش بزرگی از ارزش آن به‌عنوان کارمزد دریافت می‌شود.🔺با این حال، حجم بالای ثروت نسل سالمندان باعث شده سرمایه‌گذاران این بازار را یکی از جذاب‌ترین فرصت‌های سال‌های آینده بدانند؛ بازاری که در آن، شرکت‌ها دیگر فقط خانه نمی‌فروشند، بلکه «کیفیت زندگی» را به یک محصول اقتصادی تبدیل کرده‌اند.@economistfarsi

🟥بحران نامرئی استعدادها؛ چرا کارکنان توانمند شرکت را ترک می‌کنند؟🔹بسیاری از سازمان‌ها با چالش «قابل مشاهده نبودن استعدادها» روبه‌رو هستند؛ به طوری که از هر ۱۰ نیروی کار، ۴ نفر یافتن شغل در خارج از شرکت را آسان‌تر از یافتن موقعیت جدید در داخل همان سازمان می‌دانند. 🔹گزارش TalentLMS نشان می‌دهد تنها ۸ درصد شرکت‌ها داده‌های قابل‌اعتمادی از مهارت‌های موجود در نیروی کار خود دارند. 🔹شکافی عمیق میان مدیران و کارکنان وجود دارد: در حالی که ۹۰ درصد مدیران معتقدند مهارت‌های تیم خود را می‌شناسند، تنها ۶۹ درصد کارکنان با این نظر موافقند. همچنین شکافی در زمینه حمایت از توسعه مهارت‌ها دیده می‌شود (۹۰ درصد مدیران مدعی حمایت هستند، اما تنها ۶۰ درصد کارکنان آن را احساس می‌کنند).🔹پیامدهای این مشکل شامل توقف پیشرفت حرفه‌ای ۵۶ درصد کارکنان و تمایل یک‌سوم آن‌ها به ترک شرکت به دلیل کمبود فرصت‌های توسعه است.🔹همچنین نیمی از شرکت‌ها در حالی که مهارت‌های مورد نیاز را در داخل دارند، به استخدام از بیرون می‌پردازند. 🔹برای حل این بحران، سازمان‌ها باید از روش‌های مبتنی بر حدس و برداشت فاصله گرفته و سه تغییر اساسی ایجاد کنند: ۱. تغییر نحوه سنجش مهارت‌ها به فرآیندهای مستمر و پویا، ۲. شفاف‌سازی ارتباط میان مهارت‌ها و مسیر پیشرفت شغلی و ۳. استفاده از زیرساخت‌های متمرکز (مانند پلتفرم‌های هوشمند) برای ثبت و پیگیری مهارت‌ها، به‌جای اتکا به روش‌های ناقص نظیر خوداظهاری یا مشاهده مدیر.@economistfarsi

🇨🇦 کانادا در حال بازنویسی استراتژی صادرات خود است؛ آیا عصر وابستگی به بازار آمریکا به پایان رسیده؟🔹در حالی که تنها چند هفته تا اجرای تعرفه‌های ۵۰ درصدی آمریکا بر بخشی از کالاهای کانادایی باقی مانده، دولت کانادا از ایجاد «دفتر صادرات استراتژیک» (Strategic Exports Office) رونمایی کرده است؛ اقدامی که شاید در ظاهر یک تغییر اداری باشد، اما در عمل می‌تواند نحوه رقابت شرکت‌های کانادایی در بازارهای جهانی را متحول کند.🔹این دفتر قرار نیست یارانه پرداخت کند یا توافق تجاری جدیدی امضا کند. مأموریت آن چیز دیگری است؛ اینکه تمام ظرفیت‌های دولت کانادا را برای حمایت از شرکت‌های داخلی در قراردادهای بزرگ بین‌المللی هماهنگ کند. به عبارت دیگر، وقتی یک شرکت کانادایی برای یک پروژه میلیارد دلاری در خارج از کشور رقابت می‌کند، دیگر تنها نخواهد بود؛ بلکه از حمایت هم‌زمان وزارت امور خارجه، سازمان توسعه صادرات، کمیسیونرهای تجاری، تأمین مالی دولتی و حتی ظرفیت دیپلماسی کانادا برخوردار خواهد شد.🔹چهار صنعت به‌عنوان اولویت این دفتر معرفی شده‌اند:✈️ هوافضا🛡 صنایع دفاعی⚛️ انرژی هسته‌ای🏗 زیرساختاما چرا این تصمیم دقیقاً در این مقطع زمانی گرفته شد؟🔹پاسخ را باید در سیاست‌های تجاری آمریکا جست‌وجو کرد. از ۱۹ اوت ۲۰۲۶ تعرفه‌های ۵۰ درصدی بر خودرو، قطعات خودرو، محصولات لبنی و نوشیدنی‌های الکلی کانادا اجرایی می‌شود؛ آن هم در شرایطی که حتی مزایای توافق CUSMA نیز مانع اعمال این تعرفه‌ها نخواهد شد. این موضوع برای بسیاری از صادرکنندگان کانادایی یک زنگ خطر جدی است؛ زیرا نشان می‌دهد اتکا به بازار آمریکا دیگر امنیت گذشته را ندارد.🔹به همین دلیل، دولت کانادا به‌دنبال توسعه بازارهای جایگزین در اروپا، آسیا و خاورمیانه است. هدفی که نخست‌وزیر مارک کارنی نیز برای آن عدد مشخصی تعیین کرده؛ دو برابر کردن صادرات غیرآمریکایی کانادا تا سال ۲۰۳۵؛ یعنی حدود ۳۰۰ میلیارد دلار صادرات بیشتر در طول یک دهه.🔹البته تحقق چنین هدفی صرفاً با ایجاد یک دفتر جدید امکان‌پذیر نیست. بازارهای جدید نیازمند شناخت دقیق تقاضا، زیرساخت‌های حمل‌ونقل، تأمین مالی رقابتی، روابط سیاسی قوی و برنامه‌ریزی بلندمدت هستند. به همین دلیل، دولت کانادا هم‌زمان سرمایه‌گذاری در بنادر، کریدورهای تجاری و زیرساخت‌های لجستیکی را نیز در دستور کار قرار داده است.🔹برای صادرکنندگان، پیام این تحولات کاملاً روشن است؛ آینده تجارت تنها به کیفیت محصول وابسته نیست. امروز رقابت بر سر دسترسی به بازار، تأمین مالی، حمایت دیپلماتیک و شناخت دقیق فرصت‌های صادراتی است. شرکت‌هایی که زودتر بازارهای جدید را شناسایی کنند و استراتژی صادراتی خود را متنوع سازند، در سال‌های آینده شانس بیشتری برای رشد خواهند داشت.📌 شاید مهم‌ترین درس این اتفاق فقط برای کانادا نباشد؛ هر کشوری که بخش عمده صادرات خود را به یک بازار محدود وابسته کند، دیر یا زود با ریسک‌های سیاسی و تجاری روبه‌رو خواهد شد. تنوع‌بخشی به بازارهای صادراتی دیگر یک انتخاب نیست؛ بلکه به بخشی از استراتژی بقا در تجارت جهانی تبدیل شده است.#کانادا #تجارت_بین_الملل #صادرات #تعرفه #اقتصاد #بازارهای_جهانی #Export #Canadahttps://jtradehelp.com/blog/canada-strategic-exports-office-2026

🟥تاوان ماجراجویی نظامی آمریکا برای امنیت انرژی اروپا✍🏻کسری غفوری🔹اروپا در آستانه فصل سرما با چالش جدی کمبود ذخایر گاز و افزایش قیمت‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. پنج ماه درگیری در خاورمیانه، روند سنتی و دشوار تامین و ذخیره‌سازی انرژی برای ماه‌های سرد سال را در قاره سبز پیچیده‌تر از گذشته کرده است.🔹بر اساس گزارش اخیر نیویورک‌تایمز، در حال حاضر تاسیسات ذخیره‌سازی گاز طبیعی که شریان حیاتی تامین گرمایش خانه‌ها و صنایع به شمار می‌روند تنها ۵۴ درصد ظرفیت خود را پر کرده‌اند.🔹کریس آیلت پژوهشگر اندیشکده چتم هاوس در لندن این وضعیت را بسیار نگران‌کننده می‌خواند و معتقد است چشم‌انداز روشنی برای حل بحران در تنگه هرمز وجود ندارد. 🔹با این حال کارشناسان بر این باورند که پیامد این شرایط برای اروپا قطعی مطلق گاز نخواهد بود بلکه تداوم محدودیت عرضه قیمت‌ها را در سطوح بالایی نگه خواهد داشت.@economistfarsi

🟥پکن و دهلی‌نو؛ معماران نظم جدید انرژی🔹آسیا دیگر فقط بزرگ‌ترین مصرف‌کننده انرژی جهان نیست، بلکه به مرکز شکل‌گیری معادلات جدید بازار جهانی انرژی تبدیل شده است. 🔹رشد سریع تقاضا در چین، هند و جنوب شرق آسیا، همراه با سرمایه‌گذاری گسترده در نفت، گاز، LNG، پتروشیمی، پالایشگاه، ذخیره‌سازی و شبکه برق، مرکز ثقل انرژی جهان را از غرب به شرق منتقل کرده و ساختار تجارت، مسیرهای انتقال، سرمایه‌گذاری و موازنه قدرت ژئوپلیتیک را دگرگون ساخته است.🔹در این میان، بازار انرژی دیگر فقط با عرضه و تقاضا تعریف نمی‌شود. تصمیم‌های سیاسی، اختلال در مسیرهای دریایی، تحریم‌ها، تغییر اتحادها و رفتار تولیدکنندگان نیز بر بازار اثر می‌گذارند. 🔹تنش در تنگه هرمز و دریای سرخ، تغییر مسیر نفت روسیه به چین و هند و حساس‌تر شدن بازار به شوک‌های ژئوپلیتیک، نمونه‌هایی از این تحول‌اند.🔹همزمان، رشد مصرف برق در آسیا بر اثر هوش مصنوعی، مراکز داده، خودروهای برقی و دیجیتالی شدن اقتصاد، این منطقه را به سرمایه‌گذاری همزمان در گاز، تجدیدپذیرها، هسته‌ای، باتری و شبکه‌های انتقال سوق داده است.🔹در نتیجه، آسیا اکنون هم موتور اصلی رشد تقاضاست، هم مقصد مهم سرمایه‌گذاری و هم عامل تعیین‌کننده در تجارت جهانی نفت، گاز و برق؛ به‌گونه‌ای که آینده بازار انرژی بیش از هر زمان دیگری با پکن، دهلی‌نو و جاکارتا گره خورده است.@economistfarsi

🟥بی‌ام‌و زیر فشار چین و خودروهای برقی✍🏻نیلوفر ادیب‌نیا🔹غول خودروسازی بی‌ام‌و روز چهارشنبه اعلام کرد که در چارچوب برنامه‌ای برای تعدیل داوطلبانه نیروی انسانی، تا پایان سال ۲۰۲۷ چند هزار شغل را در آلمان حذف خواهد کرد.🔹این تصمیم، تازه‌ترین حلقه از زنجیره تعدیل نیرو در میان خودروسازان آلمانی است؛ اقدامی که در پاسخ به افت سودآوری و رکود تقاضا در بازار جهانی صورت می‌گیرد.🔹براساس گزارشی از رویترز، سخنگوی بی‌ام‌و تاکید کرد که این طرح بازخرید خدمت که با توافق میان مدیریت شرکت و شورای کارگری به تصویب رسیده تنها بخش‌های اداری و تحقیق‌ و توسعه را هدف قرار داده و خطوط تولید از شمول آن مستثنی هستند. 🔹صنعت خودروسازی آلمان اکنون تحت فشارهای سنگین و هم‌زمانی قرار دارد؛ از هزینه‌های گزاف گذار به سمت خودروهای برقی و رقابت نفس‌گیر با رقبای نوظهور چینی گرفته تا تهدید تعرفه‌های تجاری آمریکا. @economistfarsi

🟥فرار نفتی روسیه از دریای سرخ به قطب شمال✍🏻کسری غفوری🔹 روسیه برای حفظ سطح بالای صادرات نفت خود و کاهش ریسک‌های ناشی از عبور از دریای سرخ، ارسال محموله‌های نفتی از مسیر اقیانوس قطب شمال را به شدت افزایش داده است. 🔹در حال حاضر دست‌کم شش نفتکش بزرگ با اسکورت یخ‌شکن‌های هسته‌ای در حال عبور از این مسیر هستند. این روند نه تنها زمان تحویل محموله‌ها را کاهش می‌دهد بلکه با کوتاه‌تر کردن زمان رفت و برگشت کشتی‌ها، ظرفیت عملی ناوگان در دسترس برای صادرات نفت روسیه را هم بالا می‌برد. 🔹داده‌های ردیابی نفتکش‌ها نشان می‌دهد صادرات نفت خام مسکو برای پنجمین هفته متوالی بالای ۴ میلیون بشکه در روز مانده است.@economistfarsi

🟥 غول چینی با تغییر استراتژی، فراتر از بازار خودرو حرکت می‌کند؛ بزرگ‌ترین باتری‌ساز جهان در مسیر فتح بازار انرژی✍🏻محمد امین مکرمی🔹بازار جهانی باتری دیگر تنها به خودروهای برقی محدود نیست. رشد هوش مصنوعی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و نیاز روزافزون شبکه‌های برق به ذخیره‌سازی انرژی، بازارهای تازه‌ای پیش روی تولیدکنندگان باتری گشوده است.🔹در چنین شرایطی، بزرگ‌ترین باتری‌ساز جهان با تغییر استراتژی خود، در مسیر فتح بازار انرژی گام برداشته و می‌کوشد فراتر از صنعت خودرو، به بازیگری کلیدی در زیرساخت‌های انرژی و اقتصاد دیجیتال تبدیل شود.🔹براساس گزارش فایننشال تایمز، شرکت چینی کاتل (CATL) که حدود ۴۰ درصد بازار جهانی باتری خودروهای برقی را در اختیار دارد، اکنون تمرکز خود را بر سامانه‌های ذخیره‌سازی انرژی، مراکز داده هوش مصنوعی، کشتی‌های برقی و شبکه‌های برق معطوف کرده است. 🔹در یکی از مراکز تحقیقاتی این شرکت در شهر شیامن، نسل جدیدی از باتری‌ها تحت آزمایش‌های بسیار سخت، از جمله شبیه‌سازی برخورد صاعقه، قرار می‌گیرند تا برای استفاده مداوم در نیروگاه‌ها، مراکز داده و شبکه‌های برق آماده شوند.@economistfarsi

🟥 لشکرکشی دلاری غول‌های هوش مصنوعی به واشنگتن✍کسری غفوری🔹 غول‌های هوش مصنوعی آمریکا در ماه‌های اخیر رکوردهای تازه‌ای در هزینه‌های لابی‌گری در واشنگتن ثبت کرده‌اند. هدف آن‌ها مشخص است مهار مقررات سخت‌گیرانه و جهت‌دهی به قوانین فدرال در حوزه‌هایی مانند توسعه مراکز داده و ارزیابی مدل‌های پیشرفته.🔹بر اساس گزارش‌های رسمی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ هزینه‌های لابی‌گری اوپن‌ای‌آی با رشدی تقریبا دو برابری نسبت به سال گذشته به رقم بی‌سابقه دو میلیون و دویست هزار دلار رسیده است. آنتروپیک نیز هزینه‌های خود را تقریبا سه برابر کرده و به بیش از سه و نیم میلیون دلار رسانده است. در همین حال گوگل و مایکروسافت نیز در بالاترین سطح هزینه‌کرد خود از سال ۲۰۲۰ تا کنون قرار دارند.🔹فایننشال تایمز به نقل از کارشناسان سیاست‌گذاری گزارش داد که این افزایش چشمگیر، نشان‌دهنده شکل‌گیری یک ماشین نفوذ دائمی در پایتخت آمریکا است تا صنعت هوش مصنوعی بتواند در نبردهای سیاسی چندجانبه خود دست بالا را داشته باشد.@economistfarsi

🟥 عقب‌ماندگی مالیاتی در بهار🔹در بهار ۱۴۰۵ درآمد مالیاتی دولت حدود ۴۰۳ هزار میلیارد تومان برآورد شده، اما فقط ۴۷.۸ درصد از درآمد متناسب مورد انتظار محقق شده؛ این نسبت در بهار ۱۴۰۴ حدود ۵۷.۸ درصد و در بهار ۱۴۰۱ حدود ۷۴ درصد بوده است. 🔹افت تحقق مالیات می‌تواند به کسری بودجه، استقراض، فروش دارایی‌ها یا خلق پول و در نتیجه تورم منجر شود. 🔹داده‌ها نشان می‌دهد حجم حقیقی مالیات‌های وصولی در ۱۴۰۴ حدود ۷ درصد کاهش یافته و در کل سال ۱۴۰۴ نیز فقط حدود ۵۰ درصد مالیات‌های بودجه محقق شده‌اند. 🔹رکود، افت مصرف، تورم، جنگ ۱۲روزه، محدودیت اینترنت، ناترازی آب و انرژی، فرار مالیاتی، معافیت‌ها، بخشودگی‌ها، قیمت‌گذاری دستوری و اختلالات بیرونی از عوامل اصلی افت درآمدها معرفی شده‌اند. 🔹رئیس سازمان امور مالیاتی نیز معافیت‌های گسترده، ناکارآمدی ساختار مالیاتی، قیمت‌گذاری دستوری، ناترازی انرژی و تعطیلی واحدهای تولیدی و بانک‌ها را از موانع اصلی افزایش درآمد دانسته است.@economistfarsi

🟥خیز محتاطانه چین برای احیای واردات نفت✍ کسری غفوری🔹 انتظار می‌رود واردات نفت خام چین در ماه جاری میلادی پس از تسریع عبور محموله‌های نفتی از تنگه هرمز و افزایش خرید نفت روسیه توسط پالایشگاه‌های این کشور، از پایین‌ترین سطح خود در بیش از یک دهه اخیر فاصله بگیرد.🔹بر اساس آمارهای اولیه موسسه تحلیل داده کپلر، پیش‌بینی می‌شود میانگین واردات دریایی چین در ماه جولای به حدود ۷.۸ میلیون بشکه در روز برسد. این رقم در مقایسه با نرخ روزانه ۶.۲ میلیون بشکه‌ای در ماه ژوئن (ماه گذشته میلادی) که کمترین میزان از نوامبر ۲۰۱۵ محسوب می‌شد، افزایش یافته اما همچنان بسیار پایین‌تر از خریدهای پیش از آغاز جنگ است.🔹جریان انتقال نفت از خلیج فارس به دنبال یادداشت تفاهم میان ایالات متحده و ایران افزایش یافت، اما تشدید اخیر درگیری‌ها در منطقه، ترافیک تنگه هرمز را با اختلال مواجه کرده است. تهدیدات کشتیرانی در دریای سرخ نیز خطرات پیش روی عرضه نفت خام عربستان را تشدید کرده است.@economistfarsi

🟥 بازار نفت دیگر جرات پیش‌بینی ندارد✍️کسری غفوری🔺 گسترش درگیری‌ها در خاورمیانه و حملات اوکراین به زیرساخت‌های روسیه، بهای نفت برنت را به‌طور فزاینده‌ای افزایش می‌دهند.🔺در حالی که پیش‌تر امید به آرامش و کاهش تنش‌ها باعث افت قیمت نفت به مرز ۷۰ دلار شده بود، گسترش درگیری‌ها به دریای سرخ و حملات پهپادی به پالایشگاه‌های روسیه، برنت را مجددا حداقل برای مدتی سه رقمی کرد. 🔺پیش از آغاز درگیری‌ها، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز عبور می‌کرد. حالا عبور و مرور در این آبراه کلیدی دوباره با اختلال مواجه شده است. 🔺تداوم این اختلالات می‌تواند با افزایش قیمت سوخت، تورم جهانی را شعله‌ور کرده و رشد اقتصادی را مهار کند. اگرچه بازار توانست از شوک اولیه جنگ جان سالم به در ببرد، اما اکنون ذخایر استراتژیک کشورها به شدت کاهش یافته و آسیب‌پذیری سیستم در برابر اتفاقات غیرمترقبه بالا رفته است. معامله‌گران و تحلیلگران پیش‌بینی آینده را در این تقاطع بی‌سابقه از بحران‌ها بسیار دشوار می‌دانند؛ بازاری که حتی به یک پیام ساده در شبکه‌های اجتماعی از سوی مقامات سیاسی نیز واکنش‌های هیجانی نشان می‌دهد.@economistfarsi

🟥 شتاب هوش مصنوعی از توان پیش‌بینی سازندگانش پیشی گرفته است؛ آینده‌ای که کسی نمی‌شناسد✍🏻محمد امین مکرمی🔹هوش مصنوعی دیگر فقط یک فناوری نوظهور نیست، بلکه به یکی از بزرگ‌ترین ابهام‌های پیش روی بشر تبدیل شده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند مدل‌های پیشرفته این فناوری به‌زودی در بسیاری از زمینه‌ها از انسان پیشی می‌گیرند، اما هنوز هیچ‌کس، حتی سازندگان آن، تصویر روشنی از آینده و پیامدهای این تحول ندارد. اظهارات اخیر ایلان ماسک نیز بیش از هر چیز همین واقعیت را آشکار می‌کند. 🔹ماسک، کارآفرین و از پیشگامان صنعت هوش مصنوعی، از آینده‌ای سخن می‌گوید که در آن این فناوری ظرف چند سال توانایی‌هایی فراتر از انسان پیدا می‌کند و ساختار اقتصاد، قدرت و حتی مفهوم ثروت را دگرگون خواهد کرد. با این حال، میان این پیش‌بینی‌ها و رفتارهای امروز او تناقض‌های آشکاری دیده می‌شود؛ تناقض‌هایی که تنها به شخص ماسک محدود نیست و بازتابی از سردرگمی گسترده‌تر درباره آینده هوش مصنوعی است.🔹براساس سرمقاله اکونومیست، اگرچه ایلان ماسک به‌دلیل مواضع سیاسی جنجالی خود همواره چهره‌ای بحث‌برانگیز بوده، اما نمی‌توان نقش او را در شکل دادن به آینده هوش مصنوعی نادیده گرفت. او یکی از معدود افرادی است که هم در توسعه این فناوری نقش مستقیم دارد و هم از طریق شرکت‌هایش می‌تواند بر مسیر پیشرفت آن اثر بگذارد. به همین دلیل، دیدگاه‌های او ارزش بررسی دارند، حتی اگر بسیاری از آنها محل اختلاف باشند.🔹نخستین پارادوکس مورد اشاره ماسک این است که یکی از قدرتمندترین افراد جهان، خود معتقد است به‌زودی قدرتش را از دست خواهد داد. او پیش‌بینی می‌کند ظرف حدود پنج سال، توانایی فکری هوش مصنوعی از انسان فراتر می‌رود و در کمتر از یک دهه فاصله میان آنها بسیار بیشتر خواهد شد. از نگاه او، همان‌گونه که هوش مصنوعی بر دنیای دیجیتال مسلط می‌شود، ربات‌های مجهز به این فناوری نیز در جهان فیزیکی نقش غالب را به دست خواهند آورد و انسان دیگر توان رقابت با آنها را نخواهد داشت.🔹ماسک بر این باور است که هنوز فرصتی برای کاهش خطرها وجود دارد. از نگاه او، شرکت‌های پیشروی آمریکایی و چینی باید مدل‌های یکدیگر را ارزیابی و کنترل کنند تا از توسعه سامانه‌های خطرناک جلوگیری شود. همچنین دولت‌ها باید در صورت سرپیچی هر یک از بازیگران اصلی، امکان مداخله داشته باشند. هدف نهایی نیز آن است که هوش مصنوعی بر پایه حقیقت‌جویی و منافع بشریت آموزش ببیند.🔹با وجود این، بخشی از ارزیابی ماسک واقع‌بینانه به نظر می‌رسد. سرعت پیشرفت مدل‌های هوش مصنوعی طی سال‌های اخیر به‌قدری بالا بوده که هر چند ماه قابلیت‌هایی تازه ظاهر می‌شود و بسیاری از پیش‌بینی‌های قبلی را کنار می‌زند. حتی اگر جدول زمانی موردنظر او خوش‌بینانه باشد، روند کلی تحول این فناوری نشان می‌دهد که جامعه جهانی باید خود را برای تغییرات بسیار بزرگ آماده کند.🔹اما خوش‌بینی محدود ماسک با نوعی تقدیرگرایی همراه است. او پیش‌تر هشدار می‌داد که شاید انسان به حیوان خانگی هوش مصنوعی تبدیل شود، اما اکنون می‌گوید احساسش هر روز میان هیجان و وحشت در نوسان است. با این حال، به‌جای ارائه راهکارهای عملی، بیشتر بر این باور تکیه می‌کند که این مسیر تقریبا اجتناب‌ناپذیر است.🔹پیشنهادهای او برای حکمرانی هوش مصنوعی نیز با انتقادهای جدی روبه‌رو است. ماسک معتقد است گروه کوچکی از پیشگامان فناوری، همراه با نظارت محدود دولت‌ها، می‌توانند توسعه هوش مصنوعی را مدیریت کنند. منتقدان می‌گویند سپردن آینده بشریت به تصمیم چند شرکت خصوصی، آن هم با ارزش‌ها و منافع متفاوت، نه‌تنها راه‌حل نیست، بلکه می‌تواند خطرهای بیشتری ایجاد کند.🔹پارادوکس دوم ماسک به اقتصاد آینده مربوط می‌شود. او معتقد است اگر هوش مصنوعی و ربات‌ها بتوانند همه کالاها و خدمات را با هزینه‌ای نزدیک به صفر تولید کنند، فراوانی بی‌نهایت ایجاد خواهد شد و پول عملا معنای خود را از دست می‌دهد. در چنین جهانی دیگر چیزی برای خریدوفروش یا پس‌انداز باقی نخواهد ماند.🔹اما تحقق چنین آینده‌ای با پرسش‌های فراوان روبه‌رو است. بسیاری از دارایی‌ها، از زمین و منابع طبیعی گرفته تا آثار هنری و انرژی، ذاتا محدود هستند. علاوه بر این، مشخص نیست سرمایه‌گذاری عظیم موردنیاز برای توسعه هوش مصنوعی چگونه تامین خواهد شد، اگر انگیزه پس‌انداز و سرمایه‌گذاری از میان برود. همچنین هیچ توضیح روشنی درباره نحوه عبور از دوره پرتنش انتقال به چنین جهانی ارائه نشده است.🔹رقابت برای ساخت پیشرفته‌ترین سامانه‌های هوش مصنوعی با سرعتی بی‌سابقه ادامه دارد، اما آمادگی دولت‌ها، نهادهای قانون‌گذار و حتی شرکت‌های سازنده با این شتاب همگام نشده است. شاید مهم‌ترین خطر، خود هوش مصنوعی نباشد، بلکه ناتوانی بشر در پیش‌بینی و مدیریت پیامدهای آن باشد.@economistfarsi

🟥 ریشه مشکلات؛ کیفیت حکمرانی اقتصادیسیدفرید موسوی؛ عضو کمیسیون اقتصادی مجلس🔹اقتصاد ایران در شرایطی با فشارهای خارجی و محدودیت منابع مواجه است که تورم، کاهش قدرت خرید و نااطمینانی، افق فعالیت اقتصادی را کوتاه کرده است. 🔹نتایج یک نظرسنجی ملی نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از جامعه، ریشه مشکلات را در «کیفیت حکمرانی اقتصادی» می‌دانند. 🔹اگرچه تحریم‌ها هزینه‌های سنگینی تحمیل کرده‌اند، اما شدت اثر این فشارها به ساختار متمرکز و انحصاری اقتصاد ایران نیز وابسته است. 🔹سهم گسترده دولت و نهادهای شبه‌دولتی و محدودیت رقابت، آسیب‌پذیری اقتصاد را در برابر شوک‌های خارجی افزایش داده است؛ لذا شکستن انحصارها و تقویت بخش خصوصی برای امنیت اقتصادی ضروری است.🔹حتی در شرایط محدودیت منابع، نحوه تخصیص آن‌ها اهمیت حیاتی دارد. دولت باید با تقویت انضباط بودجه‌ای، حذف هزینه‌های غیرمولد و افزایش ثبات فضای کسب‌وکار، هزینه ناکارآمدی را کاهش دهد. 🔹مجلس نیز موظف به اصلاح قوانین مزاحم و مطالبه شفافیت است. فرسایش سرمایه انسانی و افزایش تمایل به مهاجرت، پیامد مستقیم این فضای نامطمئن و غیررقابتی است. 🔹در نهایت، مطالبه جامعه مدیریت دقیق‌تر منابع، کاهش انحصار و ایجاد فضای باز برای تولید است. 🔹در شرایط فشارهای خارجی، کیفیت تصمیم‌گیری در داخل، بخشی مکمل و حیاتی در معادله مدیریت اقتصاد است؛ هرچه اقتصاد رقابتی‌تر و شفاف‌تر باشد، هزینه فشارهای خارجی کمتر خواهد شد.@economistfarsi

🟥چرا محاصره دوم ایران بازار جهانی نفت را به آتش میکشد؟✍🏻کسری غفوری🔹 محاصره دریایی جدید بنادر ایران توسط دولت ترامپ این بار می‌تواند ضربه مهلک‌تری به بازارهای جهانی نفت وارد کند.با کاهش شدید ذخایر جهانی و افزایش خطرات کشتیرانی تکرار سناریو محاصره بدون ایجاد آسیب‌های گسترده به بازارهای بین‌المللی بسیار دشوار به نظر می‌رسد.🔹به گزارش نیویورک تایمز، ذخایر استراتژیک نفت آمریکا که برای مقابله با کمبودهای جهانی مصرف شده بود اکنون به پایین‌ترین سطح خود از سال ۱۹۸۳ سقوط کرده است در همین حال سایر کشورهای تولیدکننده نفت در منطقه به دلیل افزایش خطرات امنیتی برای خروج کشتی‌هایشان با چالش‌های جدی‌تری روبه‌رو هستند. 🔹در این میان چین به عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت جهان یک متغیر پیش‌بینی‌ناپذیر است. پکن با کاهش قابل‌توجه واردات نفت خام به کنترل قیمت‌ها کمک کرده و داده‌های جدید نشان می‌دهد این روند حداقل تا ماه ژوئن (ماه گذشته میلادی) ادامه داشته است اما هیچ تضمینی برای تداوم این مسیر وجود ندارد.🔹دیوید گلدوین دیپلمات سابق و مقام پیشین وزارت انرژی آمریکا معتقد است تمام سپرهای ضربه‌گیری که در ماه‌های نخست درگیری به کنترل قیمت نفت گاز طبیعی و تا حدودی کود و هلیوم کمک می‌کردند اکنون از بین رفته‌اند.🔹چرخش‌های ناگهانی ترامپ ابهامات زیادی را برای شرکت‌های کشتیرانی به همراه داشت و قیمت نفت را به شدت بالا برد. بهای نفت خام برنت به عنوان شاخص جهانی روز چهارشنبه در حوالی 87 دلار در هر بشکه معامله شد که بالاترین سطح در یک ماه گذشته است.🔹موسسه تحقیقاتی کلیرویو انرژی مستقر در واشنگتن هشدار داده است که حتی بدون بازگشت به جنگ تمام‌عیار مهار قیمت‌ها بسیار دشوار خواهد بود. پیش از این بحران حدود یک‌پنجم نفت جهان از تنگه هرمز عبور می‌کرد. اما اکنون کشورها و شرکت‌ها در حال سازگاری با شرایط جدیدی هستند که در آن خروج انرژی از خلیج فارس پرمخاطره و پرهزینه است.🔹کشورهایی مانند عربستان امارات و کویت با توسعه خطوط لوله پرهزینه به دنبال راه‌هایی برای دور زدن تنگه هرمز هستند و به گفته تحلیلگران ریستاد انرژی از این پس یک صرفه ریسک ژئوپلیتیک روی قیمت نفت و گاز اعمال خواهد شد.🔹تحلیلگران بر این باورند که ایران اکنون در موقعیت بهتری برای مقاومت در برابر پیامدهای محاصره جدید قرار دارد. به گفته گلدوین، دولت ترامپ اساسا در تلاش است به بازار نفت القا کند که کنترل تنگه هرمز را در دست دارد. از سوی دیگر ترامپ در آستانه انتخابات حساس میان‌دوره‌ای کنگره (انتخاباتی در میانه دوره ریاست‌جمهوری که برای تعیین ترکیب پارلمان و حفظ قدرت سیاسی حیاتی است) در ماه نوامبر، تحت فشار سیاسی شدیدی برای مهار قیمت نفت قرار دارد. گلدوین می‌گوید ایرانی‌ها می‌توانند این فشار را تا بعد از نوامبر تحمل کنند، اما سوال اینجاست که آیا دولت ترامپ هم تاب‌آوری لازم را برای مدیریت این بحران دارد؟@economistfarsi

چرا استارتاپ‌ها از خلیج فارس فرار نکردند؟کسری غفوری🔹 تنش‌های ژئوپلیتیک در خلیج فارس نتوانسته است مانع از هجوم بنیان‌گذاران استارتاپ‌ها به خاورمیانه شود. شهرهای ابوظبی، دبی، ریاض و دوحه با تمام توان در حال ساخت اکوسیستم‌های استارتاپی رقابتی در سطح جهانی هستند، اما سایه جنگ اکنون به بزرگ‌ترین آزمون برای این راهبرد بلندپروازانه تبدیل شده است.🔹به نوشته بلومبرگ، کینگ لای کارآفرین اهل هنگ کنگ در ماه فوریه به عنوان بخشی از برنامه استارتاپی هاب ۷۱ به ابوظبی نقل مکان کرد. درست چند روز بعد درگیری‌های نظامی در منطقه آغاز شد اما برخلاف برخی از ساکنان که امارات را ترک کردند او در این کشور ماند.🔹شرکت هوش تجاری او اکنون دو مشتری بزرگ اماراتی دارد و در حال مذاکره با صندوق‌های داخلی برای جذب سرمایه است. لای تنها یکی از بنیان‌گذارانی است که جذب ثروت‌های عظیم دولتی و خصوصی مشوق‌های سخاوتمندانه و مالیات پایین در کشورهای عربی شده‌اند. این کشورها قصد دارند به هر قیمتی اقتصاد خود را از وابستگی به درآمدهای نفتی رها کنند.🔹با وجود تشدید تنش‌ها در تنگه هرمز کارآفرینان خارجی همچنان به حضور در منطقه ادامه می‌دهند و اعلام دورهای جذب سرمایه متوقف نشده است. با این حال، کارشناسان معتقدند واکنش واقعی بازار در فصل‌های آینده و در دور جدید تأمین مالی شرکت‌ها مشخص خواهد شد.🔹در جریان یک گردهمایی در ماه ژوئن، با وجود شکننده بودن آتش‌بس، هیچ‌یک از ۲۷ استارتاپ پذیرفته‌شده از میان ۲۵۰۰متقاضی از برنامه هاب ۷۱ در ابوظبی انصراف ندادند. این مقاومت برای جاه‌طلبی‌های منطقه حیاتی است، اما نشانه‌هایی از فشار اقتصادی نیز به چشم می‌خورد.🔹فیلیپ باهوشی، مدیرعامل پلتفرم داده مگنیت، می‌گوید اثرات جنگ هنوز به‌طور کامل در آمارها منعکس نشده است، اما تمرکز سرمایه‌گذاران از استارتاپ‌های نوپا به سمت شرکت‌های بالغ‌تر تغییر کرده است. افزایش هزینه‌های عملیاتی، حمل‌ونقل و بیمه در کنار تأخیر در پرداخت‌های مشتریان فشار مضاعفی بر کسب‌وکارها وارد کرده است.@economistfarsi