وقتی برای اولین بار محاصره را پیشنهاد دادم، در چند هفته اول جنگ بودیم، زمانی که تانکرهای نفتی ایران…

وقتی برای اولین بار محاصره را پیشنهاد دادم، در چند هفته اول جنگ بودیم، زمانی که تانکرهای نفتی ایران آزادانه از تنگه هرمز عبور می‌کردند، حتی زمانی که ایران هر و همه کشتی‌های غربی را مسدود می‌کرد. بدیهی است که این وضعیت مسخره‌ای بود و تا اواسط آوریل ادامه یافت، فقط به این دلیل که بسیاری از تحلیلگران کالا در مورد رسیدن قیمت نفت به ۲۰۰ دلار فریاد می‌زدند. باید از رئیس جمهور ترامپ تقدیر کرد که در نهایت این صداها را نادیده گرفت و محاصره را در ۱۳ آوریل اعمال کرد.این محاصره در ۱۸ ژوئن به عنوان بخشی از مذاکرات صلح برداشته شد و اکنون به نظر می‌رسد که این اقدام زودهنگام بوده است. پست امروز توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان آن را دوباره برقرار کرد تا سریع‌تر و مؤثرتر از اولین تکرار آن باشد. دو اتفاق باید رخ دهد. اول، در دور اول محاصره، اشتباهاتی رخ داد، مانند اجازه ورود نفتکش‌های خالی به خلیج فارس که ایران از آنها به عنوان انبار شناور استفاده کرد. این اتفاق دیگر نمی‌تواند تکرار شود. دوم، ایران از ۱۸ ژوئن فضای تنفس ارزشمندی به دست آورده است، مقادیر زیادی نفت صادر کرده، به خالی شدن مخازن ذخیره‌سازی که سرریز شده بودند کمک کرده و ارز خارجی مورد نیاز را به اقتصاد متزلزل خود تزریق کرده است. ایالات متحده می‌تواند با انجام چند اقدام، این فضای تنفس را خنثی کند.از همه مهم‌تر، دور دوم محاصره نمی‌تواند از همان جایی که متوقف شده بود، ادامه پیدا کند. باید با یک ضربه شروع شود. تمام نکته این است که ایران را با حسن نیت به میز مذاکره بکشانیم. اگر دور اول به اندازه کافی طاقت‌فرسا نبوده که این کار را انجام دهد، این دور باید سخت‌تر باشد. این سیگنالی است که باید از همان ابتدا به تهران ارسال شود.👇t.me/eghtesademaa