آیت‌الله جوادی آملی: با ناقضان وحدت مبارزه کنیدحضرت امیر یک بیان نورانی دارد که -بالاخره- ما جامعه…

‌*شعر میلاد عرفان‌پور برای معلم شهید حسین بابری*زیباتر از زیباشدی، آقامعلمتصویر عاشورا شدی، آقا معلمهم سال‌ها پروانۀ نور حسینیهم شمع جمع ما شدی، آقا معلمآن‌شب چه شد دکتر به بالینت نیامدآن‌شب چه شد تنها شدی آقا معلم! آقا خودم دیدم تو هم لب‌تشنه رفتیچون حضرت سقا شدی آقامعلمزخمی به پهلو داشتی، زخمی به بازو خود، روضه‌ی زهرا شدی، آقامعلم! یک لحظه دیدم باوجود زخم‌هایتچون رستم از جا پاشدی آقا معلماز شوق فردا گفته بودی، شوق رفتنامشب خودت فردا شدی آقا معلممعلوم شد دیگر، چرا اسمت حسین استبا رفتنت معنا شدی آقا معلمممنون که برگشتی کلاس درس، ممنونموضوع این انشا شدی، آقامعلم@Farsna

«چهل»نوحه ای برای زائران اربعینی با صدای #حاج_محمود_کریمیشعر: #میلاد_عرفان_پور#اربعینکانال میلاد عرفان پور@erfanpoor

پس از تشییع امام عزیزمان، غزلی نوشتم در استقبال از غزل رضوی آن عزیز که فرمود: فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کنکار مرا به گردش چشمی تمام کن... امام سیدعلی خامنه‌ای (امین) ای اشک! بر چنین لحظاتی سلام کنای داغ! خنده را به لب ما حرام کنآه ای نفس! بیا و از این درد دم بزنای سینه! تیغ آه، بُرون از نیام کناکنون که دلشکسته به دلدار می‌رسدای دل! تو هم شکسته بیا احترام کنآه ای امین عرش خدا، در زمین نمان«غربت بس است، رو سوی آن کوی و بام کن»هفتاد ساله شد، عطش کربلایی اتای تشنه‌کام! گریه بر آن تشنه‌کام کنبا خانواده از دل آتش گذشته‌ایبا خانواده‌ات به گلستان، مُقام کنآن زخم‌ها و زخم زبان‌ها چه با توکردبا دست دوست، آن همه را التیام کنای نفس مطمئن! به بهشت خدا درآیدر پیشگاه حضرت قائم، قیام کن صبری تمام داشتی ای جان بی‌قرارهنگام وصل آمده، عیشی تمام کنباری برای من که تهیدستِ عالَمم«از بارگاه فیض رضا توشه وام کن» آنجا که نام‌ها همه مَحوند در رضایاد از من آر و باز دعایم به نام کنمیلاد عرفان پور_ قسمت های داخل گیومه، مصرع هایی از غزل مورد اشاره ایشان است. @erfanpoor

این دلقک زشت پر افادهباز از سر عجز، فحش دادهچون میخ طویله، قرص و محکمبر باطل خویش، ایستادهدر کلهٔ پوک گازدارشگندیده هزار لیتر، بادهاین مَرکب اِپْسْتین که هرگز از خویش نداشته ارادهزخمی‌ست نواحی‌اش ز موشکگر می رود اینچنین گشاده بدبخت قمارباز، هر دستخود را سر میز، باخت دادهراهی جهنم‌ است با شوقابلیس سواره، او پیادهگفتند زبان به فحش مگشازیرا که نشسته خانواده! عین ادب است، ای عزیزان! دشنام به آن حرامزاده... میلاد عرفان‌پور@erfanpoor

اینک آنکه در میدان است ماییم، آنکه در خیابان است ماییم، آنکه در سنگر مذاکره است هم ماییم! غزلی تازه برای «ما» در این آزمون بزرگ: «آزمون» شد فرصتی شگفت، مهیا برای‌ ماگامی اگر عقب بنشینیم وای ماباید تهمتَنانه بجنگیم و بعد از ایندر شاهنامه ثبت شود ماجرای‌ ماخالی شویم از خود و موسای حق شویمباشد که نیل را بشکافد عصای ماگل‌های سرخی از دل مینابِ داغدارمجلس گرفته‌اند برای دعای‌ ماخط، روشن است و وای اگر با بهانه‌ایبر صبح فتح، راه ببندد خطای‌ ماپیداست از چه گردنه‌هایی گذشته‌ایماز خون، حنا گرفته اگر ردّپای مافریاد می زند که به آن قلّه می‌رسیمخونِ به خاک ریختهٔ پیشوای مادردا چگونه باورمان شد که ما هنوزباشیم و جان ما بشود جانفدای ما! با قاتل امام، تفاهم روا مبادخونخواه یار باد، سکوت و صدای‌ مااینک امانتی‌ست قلم، تا رقم خورَدفتحی بزرگ، با کلمات رسای‌ مادر پیشگاه رهبرمان عهد بسته‌ایماین است آزمون و عیار وفای‌ مااز خون بی‌شمار شهید است این قلمزنهار! دیگری ننویسد به‌جای‌ مامیلاد عرفان پور🔸@erfanpoor

چنان اسفند می‌سوزد به صحرا ریگ‌ها فرداچه خواهد شد مگر در سرزمین کربلا فرداتمام دشت را زینب به خون آغشته می‌‌بیندمگر باران خون می‌بارد از عرش خدا فردابرادر دل گواهی می‌دهد امشب شب قدر استاگر امشب شب قدر است قرآن‌ها چرا فردا؟..همه در جامه احرام دست از خویشتن شستندشگفتا عید قربان است گویا در منا فرداببین شش ماهه‌ات بی‌تاب در گهواره می‌گریدعلی از تشنگی جان می‌دهد امروز یا فرداببوسم کاش دست و پای اکبر را و قاسم راهمانانی که می‌افتند زیر دست و پا فردابرادر وقت جان‌افشانی عباس نزدیک استقیامت می‌شود وقتی بگوید یا اخا فردابرادر خوب می‌خواهم ببینم روی ماهت راکه می‌ترسم دگر نشناسمت بر نیزه‌ها فردابه مادر گفته بودم تا قیامت با تو می‌مانمتمام هستی من! می‌روی بی من کجا فردا؟میلاد عرفان‌پور🔹@erfanpoor