🍃🍃کاهش شدید تابآوری اقتصادی بیکاران گزارشی منتشر شده است که خبرنگار آتیه انلاین با استناد به نتایج…
انتشار: 2026/08/07 14:31 UTCدریافت: 2026/08/08 23:56 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 23:56 UTC
🍃🍃کاهش شدید تابآوری اقتصادی بیکاران گزارشی منتشر شده است که خبرنگار آتیه انلاین با استناد به نتایج یک نظرسنجی از جویندگان کار، تصویری از کاهش شدید تابآوری اقتصادی بیکاران در ایران ارائه میدهد. برخلاف گذشته که بسیاری از کارگران میتوانستند چند ماه برای یافتن شغلی مناسب صبر کنند، اکنون بخش بزرگی از جویندگان کار تنها تا حدود یک ماه توان تحمل بیکاری را دارند. افزایش هزینههای زندگی، کاهش پسانداز خانوارها و نااطمینانی اقتصادی، این فرصت را از بسیاری گرفته و آنان را ناچار کرده است هر پیشنهاد شغلی را، حتی با شرایط نامناسب، بپذیرند.بر اساس این نظرسنجی، ۵۸ درصد کارجویان کمتر از یک ماه ذخیره مالی برای گذراندن دوران بیکاری دارند و ۷۲ درصد در این دوره مجبور به گرفتن وام یا قرض از خانواده، دوستان یا نهادهای مالی شدهاند. تنها ۴ درصد از مقرری بیمه بیکاری استفاده میکنند و ۹ درصد نیز برای تأمین هزینههای زندگی به فروش داراییهای خود روی آوردهاند. همچنین نزدیک به ۴۰ درصد از پسانداز خود استفاده کردهاند و بیش از نیمی از پاسخدهندگان گفتهاند بدون کمک خانواده قادر به تأمین معاش نبودهاند.علیرضا حیدری، کارشناس روابط کار، معتقد است این وضعیت تنها محدود به فرد بیکار نیست، بلکه فشار اقتصادی آن به خانواده و اطرافیان نیز منتقل میشود. به گفته او، بیثباتی اقتصادی باعث شده کارفرمایان نیز با احتیاط بیشتری عمل کنند، قراردادهای کوتاهمدت ببندند، استخدام را کاهش دهند و حتی ارسال لیستهای بیمه را به تعویق بیندازند. در چنین فضایی، یافتن شغل رسمی با قرارداد پایدار دشوارتر شده و بسیاری از جویندگان کار ناچار به پذیرش مشاغل غیررسمی، بدون قرارداد و با دستمزد پایینتر میشوند.حیدری تأکید میکند که این انتخاب، حاصل ترجیح کارگران نیست بلکه نتیجه فشارهای اقتصادی و نبود فرصتهای مناسب است. به اعتقاد او، کاهش توان مالی بیکاران موجب افت قدرت چانهزنی آنان شده و ترس از بیکار ماندن، پذیرش شرایط ناعادلانه کاری را افزایش داده است. بسیاری از کارگران پس از یافتن شغل نیز به دلیل بدهیهای دوران بیکاری، ناچارند حقوق ماههای نخست خود را صرف بازپرداخت وام، اجاره یا بدهیهای خانوادگی کنند و حتی برای دریافت مساعده از کارفرما، موقعیت ضعیفتری پیدا میکنند.این کارشناس همچنین هشدار میدهد که کاهش نرخ مشارکت اقتصادی میتواند تصویر واقعی بیکاری را مخدوش کند، زیرا بخشی از افراد ناامید از یافتن شغل، از بازار کار خارج میشوند و دیگر در آمار بیکاران محاسبه نمیشوند. به گفته او، این روند نشانه بیماری عمیق بازار کار و اقتصاد است و آثار آن به کل جامعه سرایت میکند.حیدری در ادامه به وضعیت کارگران ماهر و نیمهماهر اشاره میکند و میگوید برخلاف تصور رایج، این گروه در شرایط رکود الزاماً سریعتر جذب بازار کار نمیشوند. استخدام نیروهای متخصص معمولاً به سرمایهگذاری جدید، توسعه فناوری و ثبات اقتصادی وابسته است؛ در حالی که در دورههای بحران، بسیاری از بنگاهها از جذب نیروهای ماهر خودداری میکنند و بیشتر به نیروی کار ساده نیاز دارند. به همین دلیل، نیروهای متخصص مدت بیشتری در جستوجوی شغل میمانند و در نهایت ممکن است به پذیرش موقعیتهایی با دستمزد پایینتر و جایگاه اجتماعی نامتناسب تن دهند.او نتیجه میگیرد که فشار معیشتی، کاهش امکان پسانداز و طولانی شدن فرآیند یافتن شغل مناسب، به احساس تحقیر، ناامیدی و کاهش منزلت اجتماعی در میان بسیاری از نیروهای کار، بهویژه افراد تحصیلکرده و دارای سابقه، دامن زده است. این روند نهتنها کیفیت اشتغال را کاهش میدهد، بلکه قدرت چانهزنی نیروی کار را نیز بهطور چشمگیری تضعیف میکند.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn

