بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه:اعدامها را متوقف کنید!امروز که کشور ما زیر بار بحرانهای کمرشکن اقتصادی، تورم افسارگریخته، سقوط ارزش ریال، تهاجم نظامی آمریکا و اسرائیل، تداوم جنگ خانمانسوز، تحریمهای اقتصادی، سرکوب شدید و گسترده و سیاستهای جنگطلبانه احساس خفگی میکند، حاکمان باز هم پاسخ خواستههای مردم برای نان، کار، عدالت، آزادی و کرامت انسانی را با خشنترین ابزار رعب و وحشت میدهند: چوبه دار.سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، همچون تمامی تشکلهای مستقل کارگری در ایران و جهان، با حکم اعدام و مجازات مرگ تحت هر عنوان، با هر اتهامی و بدون هیچ استثنایی کاملاً مخالف است.مجازات اعدام ابزاری برای اجرای عدالت نیست؛ بلکه سلاحی ساختاری و سازمانیافته برای ایجاد رعب و وحشت، فلج کردن جنبشهای اجتماعی و سرکوب تشکلهای مستقل مردمی است. چه بهانه امنیت ملی باشد، چه اتهاماتی مانند «محاربه» یا شرایط جنگی، موج فزاینده اعدامها در زندانها مستقیماً برای خفه کردن صدای مردم تحت ستمی است که دیگر توان تحمل فقر و بیحقوقی را ندارند.ما کارگران آموختهایم که وقتی چوبههای دار برپا میشوند، این کارگران، مخالفان سیاسی، حاشیهنشینان، جوانان عاصی از وضع موجود، مدافعان حقوق انسانی و قربانیان فقر، فلاکت و اعتیاد و ناامنی اقتصادی و اجتماعی هستند که پای طناب دار فرستاده میشوند. طبقات حاکم همواره از اعدام برای خاموش کردن صدای اعتراضات مردمان ستمدیده استفاده کردهاند.تشکلهای کارگری جهانی با مجازات اعدام بهطور مطلق مخالفاند و اجرای آن علیه مخالفان سیاسی و مردم عادی را ابزاری برای سرکوب و ارعاب جامعه میدانند. سازمان جهانی کار نیز بر اساس کنوانسیونهای بنیادین خود، حق حیات و امنیت جانی را پیششرط اصلی و غیرقابلتفکیک برای تحقق آزادی تشکلیابی و فعالیتهای صنفی و سندیکایی اعلام کرده است.ما کارگران مخالف مجازات اعدام هستیم؛ نه فقط به این دلیل که مجازات اعدام ضدانسانی است و در تمام دنیا باید لغو گردد، بلکه به این دلیل که هیچ کارگری زیر سایه تهدید به اعدام آزاد نیست. وقتی حکومتها حق گرفتن جان انسانها را برای خود محفوظ میدانند، حق تشکلیابی، ایجاد سندیکاهای مستقل و حق اعتصاب و اعتراض بیمعنا میشوند.ما تمامی اعدامهای سیاسی و دادگاههای فرمایشی و فوری را محکوم میکنیم. اتهامات مطرحشده علیه زندانیان سیاسی، فعالان اجتماعی، زنان، دانشجویان، معلمان، جوانان و کارگران معترض، سناریوسازیهایی است که بهویژه در شرایط جنگی و حتی بدون رعایت روندهای قانونی همین قوانین موجود پیش برده میشوند. زندانی، اعم از سیاسی یا عادی، از حقوقی بنیانی برخوردار است که متأسفانه در کشور ما دائماً نقض میشوند.ما از اتحادیههای کارگری، کارگران بخش حملونقل، فدراسیونهای جهانی و تمامی تشکلهای مستقل کارگری در سراسر جهان میخواهیم که صدای ما باشند. خواهان آتش بس فوری و پایان جنگ، توقف فوری تمامی اعدامها در ایران، آزادی بیقیدوشرط همه فعالان صنفی و سیاسی زندانی، و لغو کامل مجازات اعدام شوید.مجازات اعدام باید فوراً لغو شود! زندانیان سیاسی باید آزاد شوند!نه به جنگ، مداخله و تهاجم نظامی و سیاستهای جنگ طلبانه!چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه۲۲ مرداد ۱۴۰۵منبع کانال سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه @etehadesarasari
تصنیف: جان عشاق دوش میآمد و رخساره برافروخته بودتا کجا باز دل غمزدهای سوخته بودرسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبیجامهای بود که بر قامت او دوخته بودجان عشاق سپند رخ خود میدانستو آتش چهره بدین کار برافروخته بودگر چه میگفت که زارت بکشم میدیدمکه نهانش نظری با من دلسوخته بودکفر زلفش ره دین میزد و آن سنگین دلدر پی اش مشعلی از چهره برافروخته بوددل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریختالله الله که تلف کرد و که اندوخته بودیار مفروش به دنیا که بسی سود نکردآن که یوسف به زر ناسره بفروخته بودگفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظیا رب این قلب شناسی ز که آموخته بودشعر : #حافظ آهنگساز : زنده یاد استاد #پرویز_مشکاتیان تنظیم کننده : استاد #محمدرضا_درویشیخواننده : استاد محمدرضا_شجریان@etehadesarasariشبتان آرام
بر اساس یک مصاحبه میدانی در میدان ترهبار تهران در روز ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، وضعیت بازار از کاهش شدید قدرت خرید مردم و رکود کاسبی حکایت دارد.یکی از کسبه در پاسخ به این سؤال که چرا بازار اینچنین خلوت است، میگوید:«اقتصاد مردم دیگه پول ندارن؛ دیگه ندارن، آقا، دیگه تمام شد.»او تأکید میکند که خلوتی بازار را نمیتوان به تعطیلات یا افزایش عرضه نسبت داد:«الان هیچ دلیل دیگهای نداره؛ نه تعطیلاتیه، نه بار زیاده. چرا بازار خرابه؟ ندارن، ندارن.»به گفته این کاسب، حتی با وجود قیمتهای نسبتاً پایین برخی محصولات، مردم توان خرید ندارند:«کیلویی ۳۰ هزار، ۴۰ هزار، ۵۰ هزار تومان هم باشه، ندارن.»او با اشاره به قیمت برخی اقلام میوه میگوید خرید یک میوه با قیمت ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومان برای بسیاری از خانوارها سنگین است و با توجه به حقوق حدود ۲۰ میلیون تومانی، هزینه اجاره مسکن و سایر مخارج زندگی، بخش زیادی از درآمد خانوار صرف هزینههای ضروری میشود. بازار پر از بار است، اما مشتری توان خرید ندارد. حتی بازار ترهبار با قیمتهای پایینتر هم مشتری ندارد، مسئله فقط گرانی یک کالا نیست؛ مسئله، سقوط قدرت خرید مردم است.@etehadesarasari
ادامه اعتصاب کارگران شهرداری ماهشهر در اعتراض به مطالبات معوقاعتصاب کارگران شهرداری ماهشهر که از ابتدای هفته جاری آغاز شده، همچنان ادامه دارد.این کارگران در اعتراض به تاخیر در پرداخت حقوق ماهانه، بیمه تکمیلی، عدم پرداخت اضافه کاریها، پرداخت نشدن مابهالتفاوت حقوق فروردین و اردیبهشت، قطع مزایای رفاهی و مناسبتی و همچنین پرداخت نشدن سهم کارفرما از حق بیمه تامین اجتماعی،دست از کار کشیدهاندکارگران طی روزهای گذشته نیز با برگزاری تجمع مقابل فرمانداری وشهرداری ماهشهر، خواستار پرداخت فوری مطالبات خود شدندشهرداری امروز اعلام کرده بخشی از مطالبات را مستقیما پرداخت کرده و بخش دیگری را نیز به حساب پیمانکار واریز کرده است، اما پیمانکار مطالبات کارگران را نپرداخته استانتقال مسئولیت میان شهرداری و پیمانکار، مشکلی از زندگی کارگرانی که مزد و بیمه آنها معطل مانده، حل نمیکند. کارگران حق دارند دستمزد و بیمه خود را بهموقع و کامل دریافت کنند و نباید هزینه تخلف یا اختلاف میان نهادهای مسئول و پیمانکاران را بپردازند. ادامه اعتراض و پیگیری جمعی مطالبات، راهی برای پایان دادن به این وضعیت است. @etehadesarasari
دربارۀ خودکفایی مالی صندوقهای بازنشستگییکی از گزارههای پرتکرار در حوزۀ مسائل نظام بازنشستگی در ایران بحث «خودکفایی مالی صندوقهای بازنشستگی» است و در بحث از «ابربحران»بودن وضعیت نظام بازنشستگی مهمترین شاخصی که بر آن تأکید میشود، «سهم بودجۀ عمومی برای جبران کسری» این صندوقها است. اما واقعیت این است که گزارۀ خودکفایی مالی صندوقهای بازنشستگی، گزارهای نادرست است و صندوقهای بازنشستگی در همۀ کشورها، با رژیمهای رفاهی متفاوت، مورد حمایت جدی دولتها هستند و دولتها نقش تضامنی در تأمین کسری نظام بازنشستگی دارند. درحالحاضر در ایران برآوردها نشان میدهد که حدود ۱۵ درصد بودجۀ عمومی (کمتر از ۵ درصد کل بودجه) به جبران کسری صندوقهای بازنشستگی اختصاص دارد. این در حالی است که برای مثال، در آلمان در سال ۲۰۲۴ این نسبت حدود ۲۷ درصد بودجۀ فدرال بوده است! در سال ۲۰۲۴ مجموع حقبیمۀ پرداختی کارکنان و کارفرمایان در آلمان حدود ۳۰۶ میلیارد یورو بوده، و دولت هم حدود ۱۱۸ میلیارد یورو برای جبران کسری برنامههای بازنشستگی پرداخت کرده است که تقریباً معادل ۲۷ درصد بودجه است. طی ۱۰ سال گذشته مجموع کمک دولت به نظام بازنشستگی از حدود ۸۳.۵ میلیارد یورو در سال ۲۰۱۴ به حدود ۱۱۸ میلیارد یورو در سال ۲۰۲۴ رسیده، و برآورد میشود که این رقم در سال ۲۰۲۵ به حدود ۱۳۰ میلیارد یورو برسد. باید توجه داشت که آلمان یکی از سختگیرانهترین نظامهای بازنشستگی را بهلحاظ سن بازنشستگی، سابقۀ بیمهپردازی، و نرخ جایگزینی دارد. در سالهای اخیر بحثهایی حول ثبات نرخ جایگزینی برای سالهای آینده در گرفته است. دولت آلمان برای تضمین نرخ جایگزینی طرحی با عنوان «چراغ راهنما» را معرفی کرده است که بر اساس آن یک ستون مالی جدید به نظام بازنشستگی اضافه میشود؛ تأسیس صندوق جدید سرمایهگذاری از سوی دولت که برآورد میشود موجودی آن تا اواسط دهۀ ۲۰۳۰ به حدود ۲۰۰ میلیارد یورو برسد. علاوهبر کمک دولت، برنامهریزی شده است که نرخ حقبیمه از ۱۸.۶ درصد در سال ۲۰۲۴، بهتدریج به ۲۲.۳ درصد در سال ۲۰۴۵ افزایش یابد. نکتۀ قابلاعتنا این است که بر اساس همین گزارشها، خانوارهای آلمانی حدود ۴۲ درصد داراییهای خود را در قالب نقدی و سپرده نگهداری میکنند و کمتر از صندوقهای تکمیلی خصوصی استقبال میکنند.پینوشت: در سالهای ۶۸-۱۳۶۵ «پروژۀ مطالعاتی نظام بودجهریزی کشور؛ تشکیلات اداری و مالی» با مدیریت مرحوم علیاکبر شبیرینژاد در وزارت برنامه و بودجه انجام شد که یکی از پیوستهای آن به «بازنشستگی در بخش عمومی» اختصاص دارد. در آن مقطع، صندوقهای بازنشستگی بهلحاظ انواع شاخصها در وضعیت مساعدی قرار داشتهاند، اما در گزارش برآورد شده که در آینده به چالش میرسند. یکی از پیشنهادهایی که در گزارش آمده، «ایجاد صندوق تضمین صندوقهای بازنشستگی» با مشارکت کارمند و کارفرما و دولت است.@etehadesarasari