📛 *زیرمیزی؛ ننگِ سفیدپوشی در قامت تقدس!*✍ به قلم: دکتر پرویز اکبری – قاضی بازنشسته و مدرس دانشگاه🔸 این قلم امروز از عدل نمینویسد، از ظلم مینویسد...نه ظلم شاهان، نه ستم دیکتاتوران... بلکه ظلم کسانی که لباس شرافت را پوشیدهاند اما با دستان خود، وجدان را ذبح میکنند؛📌 پزشکانی که زیرمیزی میگیرند!🔻 زیرمیزی؟ نه!این دیگر «واژه» نیست؛این لکه ننگیست بر دامن سفید پزشکی!این سیلیایست بر صورت بیمار مستأصل!این دستدرازیایست به سفرهی خالی خانوادهها!⚠ چه کسی گفته است پزشک مقدس است، حتی اگر جیب مردم را با لبخند بدرَد؟کدام مکتب، کدام قانون، کدام دین گفته «طبابت» مجوز دوشیدن بیمار است؟🩺چگونه برخی پزشکان دستشان را به پول حرام آلوده میکنند، آن هم با بهانههای نخنما: «تعرفه پایینه»، «دستمزد واقعی نیست»، «ما خاصایم»..🔴 خاص؟!خاص کسیست که با جان مردم مهربان است؛ نه کسی که جیب مردم را طعمه کند.🎯 زیرمیزی گرفتن، نه فقط تخلف است، نه صرفاً جرم؛بلکه فساد اخلاقی نهادینهشده در روپوش سپید است.🔘 پزشکی که به بیمار ضعیف، فقیر، یا بیپناه میگوید:«اگر زیرمیزی ندهی، عملت را انجام نمیدهم!»دیگر پزشک نیست؛📛 او تاجر جانهاست!تاجری که در بازار بیرحم سلامت، جان آدمی را به مزایده گذاشته است.🟡 نظام درمانی یا نظام تجاری؟!این روزها برخی بیمارستانها و مطبها دیگر مکان درمان نیستند؛بلکه سالن حراجیاند!🔻 هرکه بیشتر بدهد، زودتر جراحی میشود.🔻 هرکه آشنا داشته باشد، از نوبت میپرد.🔻 هرکه جیبش پر نباشد؟ باید صبر کند... تا وقت مرگ!📍 بیمارستان دولتی با پول بیتالمال ساخته شده؛ اما پزشک متخصصش با وقاحت میگوید:"اگه بخوای من عملت کنم، باید فلان قدر بریزی!"📢 این چیست جز «باجخواهی»؟این چه نام دارد جز «رشوهگیری موجهشده»؟⚖ آیا اگر یک کارمند ساده شهرداری برای صدور یک مجوز، پولی بگیرد، با او برخورد نمیشود؟پس چرا پزشک رشوهبگیر، آزادانه لبخند میزند و همچنان در صف جراحی، بیمار تهیدست را تحقیر میکند؟❌ سکوت کافیست؛ جامعه باید فریاد بزند!🎙 تا کی باید مردم خجالت بکشند از گفتن اینکه برای جراحی بچهشان، ناچار شدهاند زیرمیزی بدهند؟تا کی باید بیماران، غرورشان را بشکنند و با التماس، پول قرض کنند، فقط برای آنکه پزشک به آنها نگاه کند؟📛 این ننگ را دیگر نمیتوان تحمل کرد؛🔹 نه عدالت میپذیرد🔹 نه شریعت میبخشد🔹 نه وجدان آرام میگیرد📌 پیشنهاد من؟ نه، مطالبهی من از حاکمیت:۱️⃣ اسامی پزشکان زیرمیزیبگیر، علناً اعلام شود!۲️⃣ مجازاتها فقط مالی نباشد؛🔹 تعلیق پروانه پزشکی🔹 حبس قطعی🔹 محرومیت دائمی از بخش دولتی۳️⃣ سازوکار دریافت گزارش مردمی بینام، واقعی و بدون ترس راهاندازی شود.۴️⃣ قضات محترم، این جرائم را با اشد مجازات کیفری تعقیب کنند، نه با ریشسفیدی!📣 اگر یک معلم، یک کارگر، یک قاضی یا یک کارمند بابت خطایی کوچک تنبیه میشود، چرا این «تاجران سلامت» همچنان تافته جدابافتهاند؟📌 آیا وقت پایان دادن به این تبعیض ساختاری نرسیده؟⚠ زیرمیزی گرفتن یعنی دزدیدن جان و کرامت مردمیعنی خوردن مال حرام با دستکش جراحییعنی دفن وجدان در اتاق عمل...❗ به عنوان یک قاضی بازنشسته، که عمرم را در ترازوی عدل سپری کردهام،میگویم:🔴 پزشک زیرمیزیبگیر، فقط مجرم نیست؛ خائن به انسانیت است.🔹 او باید نه فقط محاکمه،بلکه از عرصه سلامت، برای همیشه اخراج شود!📛 و در پایان:به تمام مردمی که خستهاند، زخمخوردهاند، ساکت ماندهاند...به آنان که از ترس لغو جراحی، خفت زیرمیزی را تحمل کردهاند میگویم:🟥 حق با شماست🟥 درد از شماست🟥 خشم هم، باید از شما برخیزد...فریاد بزنید! فریاد بزنید که جان انسان، کالای مزایده نیست!@etehadesarasari
karzar.net/343884@etehadesarasari%D8%A8%D… این کارزار بپیوندید! در حال حاضر این کارزار ۲۰۵۰ امضا دارد و تا رسیدن به میزان تعیینکنندگی به میلیونها امضا نیازمند است و این شدنی است؛ چرا که میلیونها بیمه شده از کارگران و بازنشستگان وارثان و صاحبان اصلی سازمان تأمین اجتماعی و تمامی سرمایههایش هستند و از حقوق خود دفاع خواهند کرد تنها کافیست از وجود این کارزار با خبر شوند. پس تا میتوانیم اطلاعرسانی کنیم
یاد من کن خواننده : #دلکش آهنگساز : #علی_تجویدی شاعر : #معینی_کرمانشاهی دستگاه: #ماهور ز دردمن بسوزد سینۀ توشود غمگین دل بی کینۀ تونباشم تا به چشم خود ببینمغبارآلوده آن آیینۀ توهرکجا رفتی پس ازمن محفلی شدازتو روشنیادمن کن یادمن کن هرکجادیدی به بزمیعاشقی بالب گزیدن یادمن کن یادمن کنهرکجاسازی شنیدی ازدلی رازی شنیدیشعرو آوازی شنیدی چون شدی گرم شنیدنوقت آه ازدل کشیدن یاد من کن یادمن کنیاد من کن یادمن کن بی تودرهرگلشنی چون بلبل بی آشیاندیوانه بودم سربه هردر می زدموآنگه زپا افتاده درمیخانه بودمگر به کنج خلوتی دورازهمه خلق جهانبزمی به پا شد وندر آن خلوتسرا پیمانه هاپرازمی عشق و صفا شد تا که شد آهسته شمعیکنج آن کاشانه روشن تا رسد یاری به یاریتا فتد دستی به گردن یادمن کن یادمن کنیادمن کن یادمن کن@etehadesarasariشبتان آرام
💠حقوق کارکنان نفت، گروگان مشکلات مالی و مدیریتی نیست!۳۱ مرداد ۱۴۰۵؛ باز هم همان داستان تکراری!امروز ۳۱ مرداد است و هنوز حقوق کارکنان شرکت ملی نفت به حسابشان واریز نشده است؛ و باز همان پاسخ آشنا تکرار میشود: «حساب شرکت ملی نفت بسته شده است!»واقعاً تا چه زمانی قرار است کارکنان نفت هزینه ضعف مدیریت مالی، اختلافات بانکی، بدهیها و بیتدبیریهای مدیریتی را از سفره خانواده خود پرداخت کنند؟مسدود شدن حساب یک شرکت، اگر واقعاً اتفاق افتاده باشد، مشکل مدیریتی و مالی آن شرکت است؛ نه مشکل کارمند و خانواده کارمند!کارمند نفت نه حساب شرکت را بسته، نه بدهی ایجاد کرده، نه تصمیمات مالی گرفته و نه مسئول جابهجایی منابع مالی است. اما هر ماه باید با اضطراب منتظر بماند که آیا حقوقش، آن هم در شرایط تورم افسارگسیخته، سر موعد به حسابش خواهد نشست یا نه.سؤال روشن ما از مسئولان محترم وزارت نفت و مدیران شرکت ملی نفت این است:چرا این مشکل هر بار باید در آستانه پرداخت حقوق کارکنان خودش را نشان دهد؟اگر مسدود شدن حسابها موضوعی قابل پیشبینی است، چرا برای پرداخت حقوق کارکنان سازوکار مطمئن و مستقل پیشبینی نشده است؟اگر مشکل بدهی و حسابهای بانکی است، چرا باید حقوق کارمند قربانی اختلافات و مشکلات مالی دستگاههای مدیریتی شود؟و اگر مسئولان از قبل میدانند که چنین مشکلاتی ممکن است ایجاد شود، چرا باز هم کارکنان باید در آخر ماه، با حساب خالی و انبوهی از قسط و اجاره و هزینههای زندگی، منتظر «گشایش حساب» بمانند؟آقایان مسئول! حقوق، لطف و صدقه نیست؛ حق مسلم کارکنان است.کارکنان صنعت نفت همانهایی هستند که وقتی کشور به نفت و گاز نیاز دارد، دور از خانواده، در گرمای طاقتفرسای جنوب، در سکوها، پالایشگاهها، تأسیسات، مناطق عملیاتی و مراکز تولیدی پای کار میایستند.همان کارکنانی که در سختترین شرایط، تولید را متوقف نمیکنند.همانهایی که وقتی کشور با بحران مواجه میشود، کسی نمیپرسد «حساب شرکت بسته است یا باز؟»؛ از آنها انتظار دارند تولید کنند، عملیات را حفظ کنند و چرخ صنعت را بچرخانند.اما ظاهراً وقتی نوبت به پرداخت حقوق همان کارکنان میرسد، ناگهان همه چیز تبدیل به یک معادله پیچیده بانکی میشود!این قابل قبول نیست.صنعت نفتی که بخش عظیمی از اقتصاد کشور به درآمد و تولید آن وابسته است، نباید برای پرداخت حقوق کارکنان خودش هر ماه گرفتار یک سناریوی تکراری باشد.از مسئولان وزارت نفت، شرکت ملی نفت و مدیران ذیربط صراحتاً مطالبه میکنیم:۱. حقوق کارکنان را بدون هیچ عذر و بهانهای در موعد مقرر پرداخت کنید.۲. سازوکار دائمی و تضمینشدهای برای جلوگیری از تکرار این اتفاق ایجاد کنید.۳. درباره علت واقعی تأخیر پرداخت حقوق و مسئولیت مدیران ذیربط، شفاف و رسمی به کارکنان توضیح دهید.۴. اجازه ندهید اختلافات بانکی، مالیاتی و بدهیهای سازمانی به معیشت خانواده کارکنان منتقل شود.۵. برای این تأخیرهای تکراری پاسخگو باشید، نه اینکه هر ماه با یک اطلاعیه کوتاه، صورت مسئله را پاک کنید.کارکنان نفت دیگر از شنیدن عبارتهایی مانند «در حال پیگیری است»، «بهزودی واریز میشود»، «مشکل حساب برطرف خواهد شد» خسته شدهاند.ما با وعده نمیتوانیم اجاره خانه بدهیم.با اطلاعیه نمیتوانیم قسط بانک پرداخت کنیم.با «بهزودی» نمیتوانیم هزینه زندگی خانواده را تأمین کنیم.حقوق کارمند باید سر موعد در حسابش باشد؛ همین و بس.اینکه هر ماه کارکنان باید چشمشان به حساب بانکی باشد تا ببینند چه زمانی قرار است حقوقشان آزاد شود، برای مجموعهای با جایگاه و اهمیت صنعت نفت، نهتنها قابل قبول نیست، بلکه مایه تأسف و سؤال جدی درباره کیفیت مدیریت منابع انسانی و مالی در این صنعت است.خطاب آخر ما روشن است:کارکنان نفت دستگاه خودپرداز نیستند که هر وقت منابع لازم بود از آنها کار کشیده شود و وقتی نوبت پرداخت رسید، مشکلات مدیریتی و بانکی بهانه شود.ما کار کردهایم؛ما تولید کردهایم؛ما در سختترین شرایط پای صنعت ایستادهایم؛پس حق داریم حقوقمان را بهموقع دریافت کنیم.معیشت خانواده کارکنان نفت جای آزمون و خطای مدیریتی نیست.اگر قرار است نفت موتور اقتصاد کشور باشد،حداقل باید بتواند حقوق کارکنان خودش را سر موعد پرداخت کند.این بار دیگر پاسخ مبهم نمیخواهیم؛توضیح روشن، مسئول مشخص و پرداخت فوری حقوق میخواهیم.کارکنان نفت، بیش از این سکوت نخواهند کرد1405.05.31پایگاه اطلاع رسانی مطالبات کارکنان رسمی صنعت نفت@etehadesarasari
🔻کارگران پتروشیمی امیرکبیر: با وجود رای قضات اداره کار هنوز به کار برنگشتهایمشمار دقیق کارگران اخراج شده پتروشیمی امیرکبیر اعلام نشده ولی آنان از دیگر همکاران اخراجی خود خواستهاند که به تجمع بپیوندند.هفته پیش کانالهای مجازی جنوب از قول کارگران اخراج شده پتروشیمی نوشتند: «ما کارگران روزمزد پتروشیمی امیرکبیر هستیم که از آذرماه (برج ۹) از کار اخراج شدهایم. تا پیش از تحولات اخیر، بارها پیگیر وضعیت خود بودیم. سرانجام با پیگیریهای انجامشده، کمیسیونی با حضور سه قاضی اداره کار (سایت ۱ منطقه ویژه ماهشهر)، نمایندگان فرمانداری، معاون مدیرعامل، رئیس اداره اطلاعات و ۳ نماینده کارگری تشکیل شد.در این کمیسیون، رأی به بازگشت به کار ما داده شد و مقرر گردید ظرف ۷ تا ۱۰ روز به سر کار برگردیم؛ اما متأسفانه تا این لحظه هیچ اتفاقی نیفتاده و همچنان بلاتکلیف و بیکار هستیم!همه ما دارای ۵، ۶، ۷ سال و حتی بیشتر سابقه کار، متاهل و دارای فرزند محصل هستیم. در این وضعیت سخت اقتصادی و در آستانه شروع سال تحصیلی، هیچکس پاسخگوی ما نیست.» @etehadesarasari
🔴 فرزانه فصیحی: پس از اعتراض به کشتار معترضان، شرکت در قهرمانی جهان را از من گرفتندفرزانه فصیحی، دونده المپیکی ایران، اعلام کرد پس از اعتراض به کشتار معترضان در دیماه ۱۴۰۴ تهدید شده و مسئولان مانع ثبتنام او در مسابقات قهرمانی جهان شدهاند.فصیحی گفته است بارها با هشدارهایی درباره رفتار خود و در پیش بودن مسابقات جهانی و بازیهای آسیایی مواجه شده و اکنون «بزرگترین رویا و آرزوی هر ورزشکار» از او گرفته شده است.او تأکید کرده تنها ورزشکار ایران بوده که سهمیه مسابقات جهانی را کسب کرده و فصل را در صدر ردهبندی آسیا به پایان رسانده است. فصیحی همچنین گفته پیگیری حقوق خود را از مسیر قانونی آغاز کرده و اجازه نخواهد داد حقش «بهعنوان یک ورزشکار زن ایرانی» پایمال شود.او در پایان نوشت: «من همچنان میدوم؛ برای مردمم، برای رویاهایم.»@etehadesarasari