«قرار بود زندگی کنیم؛ اما سالها فقط زنده ماندیم»یک روز گفتند جنگ...یک روز گفتند تحریم...یک روز گفت…
انتشار: 2026/08/06 17:17 UTCدریافت: 2026/08/07 22:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 22:20 UTC
«قرار بود زندگی کنیم؛ اما سالها فقط زنده ماندیم»یک روز گفتند جنگ...یک روز گفتند تحریم...یک روز گفتند کرونا...یک روز گفتند تورم...یک روز گفتند توافق...و ما سال به سال، آرامآرام از زندگیمان کم کردیم.حقوق، جای خود را به یارانه داد.رفاه، تبدیل شد به کمک معیشتی.دارایی، خلاصه شد در سهام عدالت.امنیت شغلی، تبدیل شد به وام ضروری.و زندگی... تبدیل شد به فقط زنده ماندن.اول از سفره شروع شد...گوشت حذف شد،بعد ماهی،بعد میوه،بعد آجیل،بعد لبنیات...بعد نوبت چیزهایی رسید که قیمت نداشتند، اما ارزششان بیشتر از هر چیزی بود:سفر حذف شد.تفریح حذف شد.کتاب حذف شد.درمان و دندانپزشکی تبدیل به آرزو شد.لباس نو، دیگر برای حال خوب نبود؛شد فقط برای عید،بعد برای مراسم،و بعد فقط وقتی لباس قبلی دیگر قابل استفاده نبود.مهمانیها کوچکتر شد.خندهها کمتر شد.رؤیاها عقب رفت.نسلی که قرار بود خانه بخرد، هنوز مستأجر است.نسلی که قرار بود آینده بسازد، امروز فقط دنبال تأمین هزینههای همین امروز است.تلخترین بخش ماجرا فقط فقیرتر شدن نیست؛تلختر این است که کمکم به نداشتن عادت کردیم...به اینکه گوشت کالای لوکس باشد.به اینکه درمان را عقب بیندازیم.به اینکه سفر فقط خاطره و عکسهای قدیمی باشد.به اینکه برای خرید چند کیلو میوه هم حساب و کتاب کنیم.این فقط از دست رفتن پول نبود...سالهای عمرمان رفت.فرصتهایمان رفت.سلامتیمان رفت.و امیدمان زخمی شد.و شاید تلخترین سؤال این باشد:در تمام این سالها واقعاً زندگی کردیم... یا فقط دوام آوردیم؟@Eterazebazar

