پرستاران به آخر خط رسیده‌اند؛ با سکوت و برخورد، صدای حق‌خواهی خاموش نمی‌شوداعتراض پرستاران بیمارستا…

پرستاران به آخر خط رسیده‌اند؛ با سکوت و برخورد، صدای حق‌خواهی خاموش نمی‌شوداعتراض پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش، نتیجه یک روز و یک ماه نیست؛ حاصل ماه‌ها بی‌توجهی، وعده‌های بی‌نتیجه و انباشته شدن مطالبات قانونی و معیشتی است.پرستارانی که در سخت‌ترین شرایط، پای بیماران ایستاده‌اند، امروز برای ابتدایی‌ترین حقوق خود باید تجمع کنند. قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری هنوز به‌طور کامل اجرا نشده، مطالبات سرویس رفت‌وآمد ماه‌ها پرداخت نشده و بخشی از مطالبات دوران جنگ نیز همچنان بلاتکلیف است.در کنار اینها، کمبود نیرو، فشار کاری طاقت‌فرسا، مهاجرت پرستاران و تبعیض در پرداخت‌ها رمق این قشر را گرفته است.سؤال اینجاست: اگر قانون برای پرستار اجرا نشود، اگر مطالباتش پرداخت نشود و اگر صدایش شنیده نشود، از او انتظار سکوت داریم؟پرستاران صدقه نمی‌خواهند؛ حق قانونی خود را می‌خواهند.مطالبه آنها امتیاز ویژه نیست؛ اجرای قانونی است که باید اجرا شود.مسئولان به جای برخورد با معترض، باید با علت اعتراض برخورد کنند. نمی‌توان کمبود نیرو، فشار کاری و مطالبات پرداخت‌نشده را نادیده گرفت و انتظار داشت بیمارستان همچنان با همان کیفیت به کار خود ادامه دهد.صدای پرستار، صدای سلامت جامعه است.تا زمانی که مطالبات قانونی و معیشتی پرستاران پاسخ داده نشود، اعتراض‌ها متوقف نخواهد شد. با سکوت، تهدید و برخورد نمی‌توان مسئله‌ای را که ریشه در بی‌عدالتی و بی‌توجهی دارد، حل کرد.پرستار را نادیده نگیرید؛پرستار را فرسوده نکنید؛مطالباتش را پرداخت کنید.چون جامعه‌ای که پرستارش را خسته و بی‌انگیزه کند، دیر یا زود هزینه آن را در سلامت مردم خواهد پرداخت.@Eterazebazar