وقتی که آرشهٔ استاد پرویز یاحقی بر ویلن مینشست ساز دیگر آهنگ نمیزد بلکه بغض پنهان شنونده را زنده…
انتشار: 2026/08/22 04:04 UTCدریافت: 2026/08/22 04:21 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 04:21 UTC
وقتی که آرشهٔ استاد پرویز یاحقی بر ویلن مینشست ساز دیگر آهنگ نمیزد بلکه بغض پنهان شنونده را زنده میکرد هر زخمهٔ او بر سیمها، چکیدن قطرهٔ اشکی بر گونهٔ شب است صدای ساز او روایتگر تنهایی عمیق مردی بود که تمام دردهایش را در جعبهٔ چوبی سازش پنهان کرده بود و با هر آرشه تکهای از روح خسته خود را به مسلخ میبرد اجرای بینظیرو جانسوز 🥀دستگاه : شورنوای شنیدنیخدای ویلون : پرویز یاحقی@falahi_sgmc



