آمریکای خوب آمریکای مُرده است🟢«استیون اسپیلبرگ» در فیلم جدیدش، «روز افشاگری» به‌صورت زیرپوستی و در…

آمریکای خوب آمریکای مُرده است🟢«استیون اسپیلبرگ» در فیلم جدیدش، «روز افشاگری» به‌صورت زیرپوستی و در لایه‌های زیرین متن ایده آمریکای قهرمان و سرشار از خوبی را برای چندمین‌بار از آغاز حیات فیلمسازی‌اش بازنمایی کرده است. 🟢این اثر شاید برای مخاطبان جدی‌تر سینما یادآور «برخورد نزدیک از نوع سوم» یا «ای.تی» باشد و آن را در حکم یک اثر سرگرم‌کننده درنظر بگیرند، اما این مسئله نمی‌تواند عمق ماجرا را توضیح دهد و به همین خاطر خوانش ما از اثر باید فراتر از خوب و بد فعلیت پیدا کند و اندکی به تاویل و تفسیر پهلو بزند‌. بر همین اساس، روز افشاگری ظاهرا روایتی علمی‌تخیلی درباره موجودات فضایی است، اما مای مخاطب در کُنه ماجرا با دغدغه‌ای کاملاً لکانی، یعنی مواجهه‌ سوژه با حقیقتی که نظم نمادین قدرت سال‌ها آن را مدفون نگه داشته، روبه‌رو می‌شود.🟢 در این فیلم، اسپیلبرگ -که خود تا مغز استخوان به رویای آمریکایی باور دارد- نشان می‌دهد که دولت‌ یک نهاد تنظیم‌گر نیست و در قالب تجسم دیگری بزرگ که می‌کوشد با پنهان‌کاری، فانتزی تسلط انسان بر کیهان را لااقل در سطح نمادین مطرح کند، معنا می‌شود‌. از سوی دیگر، کارگردان فهرست شیندلر در این فیلم، چه بخواهد و چه نخواهد، دست بر یکی از کهن‌الگوهای سرکوب در سینمای جریان اصلی گذاشته است. بیگانه در اینجا دیگری مطلق، یعنی همان چیزی که هنجار‌های نظام سرمایه‌داری و خانواده هسته‌ای نمی‌توانند آن را در چارچوب‌های تنگ خود بگنجانند، تصویر می‌شود. 🟢دولت هم در فیلم تمام تلاشش را به‌کار می‌گیرد تا خدشه‌ای به چهره مسلط و خودکفای انسان سفیدپوست غربی و طبیعی بودن جهان -که در نهایت با محافظه‌کاری مغز متفکرش به‌شکلی خودآگاهانه به انجام این ماموریت تن می‌دهد- وارد نشود‌. 🟢شخصیت امیلی بلانت، زنی که در چارچوب امن زندگی خانوادگی و شغل روزمره‌اش گرفتار شده، نماد همان سوژه بورژوایی است که ایدئولوژی حاکم او را به خوابی عمیق فرو برده و وقتی حقیقت بیگانگان بر او آشکار می‌شود کل ساختار طبیعی پنداشتن جهان پیش چشمش فرو می‌ریزد. و اینجاست که فیلم، ناخواسته، به قلمرویی رادیکال وارد می‌شود و آن این است که اگر آن دیگری فضایی وجود دارد، پس تمام مرزهایی که ما میان خود و جهان، میان خویش و دیگری و میان هنجار و انحراف ترسیم کرده‌ایم، از اساس ساختگی‌ بوده‌اند.🟢 اما اسپیلبرگ در نهایت از عهده به سامان رساندن این رادیکالیسم برنمی‌آید. فیلم در پرده سوم، به جای آنکه بگذارد این حقیقت ویرانگر تا انتها پیشروی و تماشاگر را در اضطراب واقعی رها کند، دوباره به آغوش امن هالیوود باز می‌گردد! 🟢قهرمان نجات می‌یابد، خانواده حفظ می‌شود و بیگانگان فضایی در نهایت به یک موجود قابل‌درک تقلیل پیدا کرده و بار دیگر ساختار سرکوب، پیروز از میدان خارج می‌شود. درحالیکه اگر فیلمساز کمی جسارت به‌خرج می‌داد باید دولت که این پنهان‌کاری را ممکن ساخته بود، افشا می‌کرد، نه اینکه وضعیت را به شکل قبل از خود بازگرداند. درنهایت اگرچه روزافشاگری، فیلمی محافظه‌کارانه در دل سنت جریان اصلی هالیوود به حساب می‌آید، اما اثری نیست که بتوان با الصاق یک بد و خوب از کنارش به‌سادگی گذشت. ✍️ایمان عظیمیFarhikhteganOnline.irروبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروش‌پلاس@charsoofarhang