هویت ایرانی؛ غایب بزرگ «خونبس»🟢این روزها صحنههای تئاتر تهران بیش از هر زمان دیگری شاهد آثاریاند…
انتشار: 2026/08/17 10:40 UTCدریافت: 2026/08/17 12:08 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 12:08 UTC
هویت ایرانی؛ غایب بزرگ «خونبس»🟢این روزها صحنههای تئاتر تهران بیش از هر زمان دیگری شاهد آثاریاند که پیش از آنکه با کیفیت و محتوای خود شناخته شوند، با نام سازندگان و بازیگرانشان به فروش میرسند. در چنین فضایی، گاه شهرت هنرمند به برندی تبدیل میشود که مخاطب را بیآنکه درباره جهان اثر، روایت یا ضرورت تماشای آن پرسشی مطرح کند، به خرید تجربهای نمایشی ترغیب میکند. این پدیده در کلانشهر تهران بهوضوح قابلمشاهده است؛ جایی که گاهی نامها بر محتوا سایه میاندازند.🟢حالآنکه در هنر، محتوا نه یک عنصر فرعی، بلکه شالوده اثر است. فرم، نور، بازی و میزانسن زمانی معنا پیدا میکنند که حامل اندیشهای باشند و بتوانند دغدغهای انسانی یا اجتماعی را در قالبی هنرمندانه به مخاطب منتقل کنند. وقتی این نسبت به هم میریزد، اثر هرچقدر هم از نظر اجرایی چشمگیر باشد در انتقال معنا دچار خلأ خواهد شد.🟢«خونبس» تازهترین اثر صابر ابر، ادامه دوگانهای است که پیشتر با «صبحانه به صرف بورش و خون» و «صبحانه به صرف بورش؛ بدون خون» آغاز شده بود. نمایشی که حتی بدون اتکا به تبلیغات گسترده شهری، تنها با اتکای به اعتبار نام سازنده و موج رسانهای به یکی از پرتقاضاترین آثار این روزهای تئاتر تبدیل شده؛ تا جایی که بلیتهای آن با قیمتهایی چندبرابر نرخ رسمی در بازار غیررسمی خریدوفروش میشود. 🟢اما پرسش اساسی همچنان باقی است؛ مخاطب دقیقاً برای تماشای چه چیزی چنین هزینهای میپردازد؟ آیا آنچه روی صحنه عرضه میشود، ارزش این حجم از هیجان و تقاضا را دارد یا شهرت، جایگزین معیارهای نقد هنری شده است؟📌متن کامل یادداشت محمدرسام رضوانی،خبرنگار را در سایت بخوانید.FarhikhteganOnline.irروبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروشپلاس@charsoofarhang
