🔻افندی! سرطان منطقه را دیر شناختی🔻 «یاوهگوییهای گستاخانه اسرائیل علیه رئیسجمهور ما که فاقد حقایق…
انتشار: 2026/08/23 06:54 UTCدریافت: 2026/08/23 07:30 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 07:30 UTC
🔻افندی! سرطان منطقه را دیر شناختی🔻 «یاوهگوییهای گستاخانه اسرائیل علیه رئیسجمهور ما که فاقد حقایق تاریخی و جدیت سیاسی است، بار دیگر نشاندهنده درماندگی رژیمی است که میکوشد از پاسخگویی در قبال جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت فرار کند» این پاسخ تند ترکیه به حملات لفظی و تهدیدهای بیسابقه رژیم صهیونی بود که پیشتر علیه آنکارا مطرح کرده بود: «با قدرت به تحرکات خود علیه تلاشهای ترکیه برای برهم زدن ثبات منطقه و علیه هرگونه تهدید علیه امنیت اسرائیل ادامه خواهیم داد.»🔻 ماجرا از بامداد سهشنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، آغاز شد. جایی که جنگندههای صهیونی باند و انبارهای پایگاه هوایی «ابوالظهور» در شرق ادلب سوریه (حدود ۷۰ کیلومتری مرز ترکیه) را بمباران کردند. دفتر نتانیاهو با پذیرش مسئولیت این حمله اعلام کرد: «دمشق در آستانه نقض وضع موجود امنیتی با اسرائیل بود، چون میخواست به نیروهای ترکیه اجازه استقرار در این پایگاه بدهد.» یک روز بعد، تام باراک، سفیر آمریکا در آنکارا و فرستاده ویژه ترامپ در امور سوریه و عراق هشدار داد این حمله «خطر واقعی تشدید سریع به سمت یک رویارویی نظامی مستقیم میان اسرائیل و ترکیه» را در خود داشت؛ چون نیروهای ترک از مقصد هواپیماهای صهیونی بیخبر بودند و ممکن بود جنگندههای خود را به گمان اینکه هدف حملهاند به پرواز درآورند. اگرچه شعلههای تنش در همان ابوالظهور باقی ماند؛ اما آنکارا و تلآویو روزبهروز به رویارویی مستقیم نزدیکتر میشوند.🔻 نکته مهم در این درگیری قریبالوقوع این است که علیرغم هشدارهای قبلی ایران و محور مقاومت، حالا ترکیه و کشورهای عربی از جمله مصر، خطر این سرطان بدخیم منطقهای را بیخ گوش خود حس میکنند؛ اگرچه ممکن است همچنان از فقدان اراده کافی برای مقابله با آن رنج ببرند. آغاز درگیری🔻 برای فهم واقعه ابوالظهور باید تقویم را حداقل دو سال به عقب برگرداند؛ زمانی که سقوط بشار اسد کل معماری امنیتی شمال خاورمیانه را تغییر داد تا آن روز سوریه میدان جنگ رژیم اشغالگر با ایران بود و ترکیه بازیگر اصلی این صحنه محسوب نمیشد؛ پس از سقوط اسد، ایران از معادله بیرون رفت و ترکیه سعی کرد جای خالی را پر کند. موضوعی که چندان به مذاق رژیم خوش نیامد. 🔻 حالا این ترکیه بود که سوریه را یکپارچه و متمرکز میخواست (چون تصور این بود که تحریرالشام مسئله کردها را حل و پناهجویان را بازمیگرداند) و رژیم نتانیاهو دقیقاً برعکس، سوریهای ضعیف، غیرمتمرکز و بدون ارتش کارآمد طلب میکرد. «مرکز استیمسون» با عدد و رقم این تقابل را روایت میکند: «در هفت ماه نخست پس از سقوط اسد، ارتش اشغالگر نزدیک به «۹۸۸ حمله هوایی و توپخانهای» در سوریه انجام داد؛ تقریباً سه برابر «۳۳۴ حمله» هفت سال پیش از آن که علیه اهداف ادعایی مربوط به ایران کرده بود، پس هدف عوض شده و اسرائیل زودتر از آنچه انتظار میرفت، ترکیه را وارد ادبیات تهاجمی خود کرد.» ماجرای ابوالظهور 🔻 ابوالظهور پایگاهی متروکه است که ۱۳ سال پیش از سرویس خارج شده، پس چرا رژیم با هشت بمب، «باندهای پرواز» چنین پایگاهی را بمباران میکند؟ بنابر ارزیابی تحلیلگران نظامی صهیونیست از جمله «رون بنیشای» در یدیعوت آحارونوت، استقرار رادارها و پدافندها در این نقطه میتواند آزادی عمل نیروی هوایی رژیم را در شمالشرق سوریه، شمال عراق و اقلیم کردستان و مسیرهای پروازی به سمت غرب ایران محدود کند، پس علت حمله تأسیسات ترکیهای با توان ردیابی اهداف هوایی در شعاع ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر است؛ یعنی مسئله اصلی «ارتش ترکیه» نیست، «چشم ترکیه» است. 🔻 چند روز پیش از حمله، هیئتی نظامی از ترکیه برای ارزیابی بازسازی پایگاه به آنجا رفته و خودروهای مخابراتی ترک در محوطه دیده شده بود. پس از خروج هیئت، جنگندههای رژیم شبانه پیامشان را بر سر پایگاه ریختند. ریاستجمهوری ترکیه ادعای نتانیاهو را «فاقد جدیت» و «تلاش برای مشروعیتبخشی به حملات غیرقانونی» خواند و افزود که آنکارا «هرگز اجازه بیثباتسازی سوریه را نخواهد داد»؛ یک مقام ترک به آکسیوس حضور ترکیه در آن پایگاه را تکذیب کرد و دمشق آن را «تجاوز غیرموجه» نامید. آمریکا هم برخلاف روال از متحدش دفاع نکرد و باراک حمله را «تشدید تنش غیرضروری» خواند. این در حالی است که آکسیوس فاش کرده تلآویو پیش از عملیات، اطلاعات حساس را با آمریکا در میان گذاشته بود. ⬅️متن کامل گزارش علی ملکی، خبرنگار را در سایت فرهیختگان بخوانید.🌐 FarhikhteganOnline.ir🔻 @FarhikhteganOnline

