*#محسن_محمدپور فقط یکی از نامهای فهرست بلند جانفدایان آبان ۹۸ نیست؛ پشت این نام، زندگی کوتاه نوجوا…
انتشار: 2026/08/20 05:38 UTCدریافت: 2026/08/20 08:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/20 08:35 UTC
*#محسن_محمدپور فقط یکی از نامهای فهرست بلند جانفدایان آبان ۹۸ نیست؛ پشت این نام، زندگی کوتاه نوجوانی ۱۷ساله از #خرمشهر قرار دارد. محسن محمدپور ابوجدیعی، متولد ۲۷ امرداد ۱۳۸۱، دانشآموز بود؛ اما بعد از مدرسه لباس کار میپوشید و برای کمک به خانواده به کارگری ساختمان و بنایی میرفت. نوجوانی که شاید باید تمام دغدغهاش درس، آینده و آرزوهایش میبود، بخشی از بار زندگی خانواده را هم بر دوش میکشید.۲۵ آبان ۱۳۹۸، در روزهای اعتراضات سراسری آبان، محسن در محدوده فلکه دروازه خرمشهر و خیابان حافظ حضور داشت. بر اساس روایتهای منتشرشده، نیروهای امنیتی او را بهشدت مورد ضربوشتم قرار دادند؛ ضربات باتوم و شوکر به گردن و جمجمهاش آنقدر شدید بود که به کما رفت. تصویری از دقایق پس از این ضربوشتم باقی مانده است: نوجوانی با صورت خونآلود که بر زمین افتاده و لباس سیاه یک هیئت عزاداری را به تن دارد. تصویری که برای بسیاری به یکی از تصاویر ماندگار سرکوب آبان تبدیل شد.محسن را به بیمارستان ولیعصر خرمشهر منتقل کردند، اما ۴ روز بعد جان باخت. زندگی نوجوانی که تازه هفدهسالگی را آغاز کرده بود، به همین سادگی پایان داده شد؛ نوجوانی که صبحها دانشآموز بود، بعدازظهرها کارگر، و هنوز فرصت نکرده بود بخش بزرگی از زندگیاش را تجربه کند.اما ماجرای محسن حتی با مرگش تمام نشد. خانوادهاش هنگام تحویل پیکر او متوجه شدند که پیکرش کالبدشکافی شده و بخشهایی از اعضای بدنش تخلیه شده است. مراسم تشییع و خاکسپاری نیز در فضای امنیتی برگزار شد و خانواده برای سکوت رسانهای تحت فشار قرار گرفت. ج.ا تنها به گرفتن جان معترضان بسنده نمیکند؛ خانوادهها باید پس از مرگ عزیزشان نیز با فشار، تهدید و تلاش برای کنترل روایت آنچه اتفاق افتاده روبهرو شوند.دو سال بعد، در بهمن ۱۴۰۰، اتفاق دیگری افتاد. بنیاد شهید بدون اطلاع خانواده، سنگ قبر محسن را تغییر داد و کلمه «شهید» را بر آن افزود؛ همان ساختاری که محسن در جریان اعتراض به آن جان باخته بود، حالا تلاش میکرد نام و مرگ او را نیز در روایت رسمی خودش جای دهد.ج.ا نهفقط جان عزیزان ما را میگیرد، نهفقط بر پیکر و مراسم و سوگواری خانوادههایشان سایه میاندازد، بلکه حتی تلاش میکند نام و روایتشان را هم مصادره کند؛ گویی اگر بر سنگ قبر یک نوجوان کشتهشده کلمهای تازه حک کنند، میتوانند حقیقت آنچه بر او گذشته را تغییر دهند.اما زهی خیال باطل. نام محسن در حافظه مردمی مانده است که اجازه نمیدهند قربانیان سرکوب، بار دیگر این بار در روایت رسمی، از آنها گرفته شوند.و شاید پاسخ همه این تلاشها همان جملهای باشد که مادر #پژمان_قلیپور گفت؛ جملهای که سالهاست در حافظه ایران مانده است:«شما خودتون میدونید با آبان تمام شدین.»#جنبش_فرزندان_ایران

