🕊صلَّیَ اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ 🩸مهیّج اَحزان کربلاء/ 4️⃣ 🪧در یکی از زیارات امام رضا علیه…
انتشار: 2026/07/02 13:06 UTC
🕊صلَّیَ اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ 🩸مهیّج اَحزان کربلاء/ 4️⃣ 🪧در یکی از زیارات امام رضا علیهالسلام آمده است: 📜«السَّلَامُ عَلَى الْإِمَامِ الرَّءُوفِ الَّذِي هَيَّجَ أَحْزَانَ يَوْمِ الطُّفُوفِ؛ سلام بر امام مهربانی که اندوههای روز عاشورا را برانگیخت»…🕊صلَّیَ اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ🩸مهیّج اَحزان کربلاء/ 5️⃣🪧در یکی از زیارات امام رضا علیهالسلام آمده است: 📜«السَّلَامُ عَلَى الْإِمَامِ الرَّءُوفِ الَّذِي هَيَّجَ أَحْزَانَ يَوْمِ الطُّفُوفِ؛ سلام بر امام مهربانی که اندوههای روز عاشورا را برانگیخت» (بحار الأنوار، ج ۹۹، ص ۵۵).🖋فقه کلام فوق در بیان استاد محقق حاج آقای موسوی طهرانی:🌑جهت ایضاح مطالب پیشین میگوییم: سِعۀ وجودی و اطلاق ماهوی عاشورا اقتضا داشت که نور و ظلمت، یعنی جمال و جلال، با یکدیگر تقابل نمایند. لذا به حسب ظاهر، در آن روز جلالِ ظلمت بر جمالِ نور غلبه نمود و سرّ این غلبه، همانا در ظهور تامّ عبودیّت محضِ انسان کاملِ مُکمِّلِ حسینی بوده است.▪️در نظام و هندسۀ توحیدی، ظلمت دو اطلاق دارد. یکی ظلمت در مقابل نور، که همان جنبۀ یلیالخلقی و صفت متضاد باشد که ظلمتِ ظلم، ضلالت، جهالت و سفاهت گویند؛ که ساحت قدس ربوبی بهطور مطلق از آن مبرّا میباشد؛ چرا که او نوری است که اساساً ظلمت در او راه و تصور ندارد. به این برهان که خدای سبحان میان اشیا ضدیّت قرار داده تا ناظر بر این معنا شود که او ضد ندارد؛ 📝زیرا هرچه در مخلوق باشد، از باب اصل تنزیه، در خالق یافت نشود: «بِمُضَادَّتِهِ بَيْنَ الْأَشْيَاءِ عُرِفَ أَنْ لَا ضِدَّ لَهُ؛ از آنجا که خداوند میان اشیاء تضاد و تقابل برقرار کرده است، دانسته میشود که خودِ او هیچ ضدّی ندارد» (الكافی، ج ۱، ص ۱۳۹) و بیتردید ظلمت نیز ضد نور است؛ پس بر باری تعالی ظلمت اطلاق نخواهد شد، چنانکه فرمودهاند: ▫️«ضَادَّ النُّورَ بِالظُّلْمَةِ؛ نور را با ظلمت در تقابل و تضاد قرار داد» (الكافی، ج ۱، ص ۱۳۹)؛ 🔹«نُورٌ لَا ظُلْمَةَ فِيهِ؛ او نوری است که در آن هیچ ظلمتی نیست» (التوحيد «شیخ صدوق»، ص ۱۳۷)؛ ▫️«يَا مَنِ الظُّلْمَةُ عِنْدَهُ ضِيَاءٌ؛ ای آنکه ظلمت در پیشگاه او، روشنایی است» (إقبال الأعمال، ج ۱، ص ۳۲۵).🔸بر این اساس، در شجرۀ طیبۀ اسمائی، «یا نور» برای خدای سبحان آمده، اما «ظلمت» هیچگاه یاد نشده است. آری، به حکم کریمۀ اول از سورۀ مبارکۀ انعام، «جاعِل الظُّلُمات» به حضرت حق تعالی گفته میشود که البته این اطلاق در حوزۀ توحید افعالی میباشد که سوء اختیار خلق در آن دخیل است و هر جاعلی فوقِ مجعولِ خود است.🌌در این روایت دقت بسزا شود که فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ خَلْقَهُ فِي ظُلْمَةٍ، ثُمَّ رَشَّ عَلَيْهِمْ مِنْ نُورِهِ، فَمَنْ أَصَابَهُ مِنَ النُّورِ شَيْءٌ اهْتَدَى، وَمَنْ أَخْطَأَهُ ضَلَّ؛ همانا خداوند آفریدگانش را در تاریکی آفرید؛ سپس از نورِ خود بر آنان فرو پاشید. پس هر کس بهرهای از آن نور به او رسید، هدایت یافت؛ و هر کس از آن نور بیبهره ماند، گمراه شد» (منهاج البراعة، ج ۷، ص ۱۰۳).🖤بیاشاره نماند که مبدأ جلوۀ ظلمت در ابتدای آفرینش، همانا مُقتبس از ظلم به حضرت صدیقۀ طاهره سلاماللهعلیها است که اصل جمیع ظلمات عالَم وجود میباشد، تا حدی که رزیّۀ عظیمۀ عاشورا را باید معلول آن دانست. چنانکه از امام ششم علیهالسلام منقول است که فرمودند: «وَاللَّهِ مَا قَتَلَ الْحُسَيْنَ بِكَرْبَلَاءَ، وَلَا سَبِيَ ذُرِّيَّتَهُ، إِلَّا أَهْلُ السَّقِيفَةِ؛ به خدا سوگند، حسین علیهالسلام را در کربلا نکشت و خاندانش را به اسارت نبرد، مگر اهل سقیفه» (زهر الربیع، ص ۱۹۳).🎇به این روایت دقت فرمایید، پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله در ضمن روایتی فرمودند: چون خداوند ارادۀ آزمایش ملائکه را کرد، پس ابر تاریکی بر آنان فرستاد که ابتدا و انتهای آن دیده نمیشد. سپس فرشتگان عرض کردند: خدایا! از آن روزی که ما را آفریدهای، این چنین ظلمت و تاریکی ندیدهایم. از تو تقاضا میکنیم به حق این نورها (مراد، اَنوار پیامبر، امیرمؤمنان و حَسَنین علیهمالسلام است که پیشتر با آنان آشنا بودند) تاریکی را از ما برطرف نمایی. سپس خدای سبحان فرمود: «به عزت و جلالم، برطرف میکنم».💫سپس خدای منّان نور حضرت زهرا سلاماللهعلیها را متجلی ساخت که همانند چراغ آویختهشده بود. پس او را بر گوشهای از عرش آویزان کرد و آسمانهای هفتگانه و زمینهای هفتگانه روشن شد و بدین جهت است که حضرت فاطمه سلاماللهعلیها، «زهرا» نامیده شد. سپس فرشتگان مشغول به تسبیح و تقدیس خدای تعالی شدند و حق سبحانه فرمود: «ثواب تسبیح و تقدیس شما را تا قیامت، برای دوستان فاطمه و پدر و شوهر و فرزندانش علیهمالسلام قرار میدهم» (ارشاد القلوب، ج ۲، ص ۴۰۳).ادامه در پست بعدی...👇🏻B2n.ir/xh7107


