** تحلیل و زیبایی شناسی غزل « دفتر زمانه » سروده فرخی یزدی شاعر دوره بیداریهرگز دلم برای کم و بیش…
انتشار: 2026/07/05 08:48 UTC
** تحلیل و زیبایی شناسی غزل « دفتر زمانه » سروده فرخی یزدی شاعر دوره بیداریهرگز دلم برای کم و بیش غم نداشتآری نداشت غم که غم بیش و کم نداشتدر دفتر زمانه فتد نامش از قلمهر ملتی که مردم صاحب قلم نداشتدر پیشگاه اهل خرد نیست محترمهر کس که فکر جامعه را محترم نداشتبا آنکه جیب و جام من از مال و می تهی استما را فراغتی است که جمشید جم نداشتانصاف و عدل داشت موافق بسی، ولیچون فرخی موافق ثابت قدم نداشتفرخی یزدی شاعر و روزنامه نگار مبارز و آزادی خواه عصر مشروطه در سال ۱۲۶۸ شمسی در شهر یزد پا به عرصه حیات گذاشت. او را در شانزده سالگی به دلیل سرودن شعری از مدرسه اخراج کردند و به ناچار به سبب تنگدستی مشغول به کار شد. در جوانی به دموکرات های یزد پیوست و به خاطر شعری که در ستایش آزادی سروده بود، ضیغم الدوله حاکم یزد فرمان داد تا لب هایش را بدوزند. در سال ۱۳۰۰ شمسی روزنامه طوفان را انتشار داد. فرخی به دلیل افکار آزادی خواهانه اش بارها توسط حکومت وقت زندانی و تبعید شد و روزنامه او بارها توقیف گردید. او هیچگاه دست از اندیشه های پُرشور وطن پرستانه و آزادی خواهانه خود برنداشت و سرانجام در سال ۱۳۱۸ شمسی جانش را در راه آزادی فدا کرد.فرخی یزدی در سرودن غزل سیاسی - اجتماعی مهارت داشت و در شعر بیش از همه تحت تأثیر سعدی و مسعود سعد سلمان بود. او اندیشه های سیاسی و افکار آزادی خواهانه خود را با مهارت خاصی بیشتر در ظرف های غزل و رباعی می ریخت و آن را به مخاطبانش ارائه می داد. اشعار او روان و شیوا و زبان شعری او سنجیده و استوار و سرشار از مضامین والا است.شعر« دفتر زمانه» یکی از زیباترین غزل های فرخی یزدی محسوب می شود. این غزل کوتاه و پنج بیتی در وزن متناوب الارکان« مستفعلن مفاعلُ مستفعلن فَعَل» سروده شده است. بهره گیری از ردیف« نداشت» به شاعر کمک کرده است تا از یک سو مناعت طبع خود و بی نیازی از زندگی مادی و وارستگی از تعلّقات دنیوی را بیان نماید و از سوی دیگر غفلت جامعه از خردمندان، اندیشمندان و صاحبان قلم و به عبارتی دیگر بی توجهی به اندیشه، آگاهی و دانایی را به نمایش بگذارد.زاویه دید شاعر بین اوّل شخص و سوم شخص در نوسان است. منِ شخصی او گاه گسترده می شود و به منِ فراگیر یا ما تغییر می یابد. بیت آغازین غزل با تکرار بجا و مناسب واژه های کم، بیش، غم و نداشت، بیانگر عدم توجّه شاعر به کمبودها و داشته های زندگی دنیوی است و استغنا و وارستگی شاعر را به بهترین نحو جلوه گر است. در ادامه شاعرِ اهل قلم، سرمایه و اعتبار هر ملّتی را در وجود صاحبان قلم و خرد و اندیشه می داند و اعتقاد دارد، جامعه ای که از خردمندان و اندیشمندان تهی باشد، از صفحه روزگار به فراموشی سپرده می شود. کسانی که برای اندیشه و اصحاب خرد ارزشی قائل نیستند، مسلماً در نزد خردمندان احترام و ارزشی ندارند. فرخی در واقع ضمن ارزش گذاری به تعقّل و تفکّر و اهالی اندیشه و خرد، گِله خود را از جامعه خود به دلیل ارزش قائل نشدن به صاحبان قلم ابراز می دارد.در مصراع نخست بیت چهارم شاعر دوباره به منِ شخصی خود گریزی می زند و با بهره گیری مناسب و زیبا از لف و نشر مرتب، به تنگدستی خود اشاره می کند و در مصراع دوم منِ شخصی او گسترده و فراگیر می شود و به ما، یعنی خودِ شاعر و امثال او می رسد. وی با تلمیحی به ماجرای جمشید، پادشاه اساطیری و صاحب جام جم، زندگی خود را با وجود فقرِ شرافتمندانه همراه با آسایش و فراغ بالی می بیند که پادشاه قدرتمندی چون جمشید از آن بی بهره بود. در این بیت وجود آرایه هایی چون لف و نشر، تلمیح و همچنین جناس ناقص افزایشی بین واژگان جام و جم چشم نواز است.شاعر در بیت پایانی به ثابت قدم بودن خود در عدالت خواهی اشاره می کند. اینکه در این مسیر هیچگاه پا پس نکشیده است، در حالی که بسیار از افراد فقط دم از انصاف و عدالت می زنند و در این راه ثابت قدم نیستند.بهره گیری از عناصر خیال از جمله لف و نشر، تلمیح، تضاد، جناس، واژه آرایی، واج آرایی، کنایه، تشبیه و...، بیان مضامین والا، تناسب واژگان و ارتباط منطقی به ویژه در محور افقی سبب شده است تا این غزل کوتاه به عنوان یکی از زیباترین غزل های فرخی یزدی و ادب فارسی محسوب گردد.#عباسرسولیاملشی سه شنبه ۲ / ۹ / ۱۴۰۰ ـ لنگرود🌸🌸C᭄𝄞 @GaleryeTasavireAdabi♡჻ᭂ࿐✰⊰━━━━─
