داستان وامق و عذرا - قسمت سوم (پایانی)چون عمر روز به پایان رسید و تاریکی شب بر همهجا سایه افکند، و…
انتشار: 2026/07/12 08:43 UTC
داستان وامق و عذرا - قسمت سوم (پایانی)چون عمر روز به پایان رسید و تاریکی شب بر همهجا سایه افکند، وامق از خود بیخود شد و به باغی رفت که خوابگاه عذرا در آن بود. چون بدانجا رسید، با خود گفت:«این زندگی آکنده از ملال، مرا از جان خویش بیزار کرده است. چه خوش باشد اگر ناگهان مرگ فرا رسد.»آنگاه سر بر آستان خوابگاه معشوق نهاد، آن را بوسید و به جایگاه خویش بازگشت.فلاطوس، یکی از بزرگان دربار فلقراط، مردی دانشمند بود که در همه دانشها دست داشت. پادشاه آموزگاری عذرا را به او سپرده بود. فلاطوس، چنانکه وظیفهاش ایجاب میکرد، لحظهای از عذرا دور نمیشد و همواره چون سایه در پی او بود؛ اما چنان روی نمود که شبی عذرا فرصتی یافت و به خلوتگاه وامق رفت. فلاطوس از این دیدار آگاه شد؛ زیرا:بسی از نمودند کارآگهانچنین کار هرگز نماند نهانفلاطوس عذرا را به تلخی سرزنش کرد و گفت:به عذرا چنین گفت: اندر جهانبلا بَدتر از هر زنی در زمانتو اندر جهان از چه تنگ آمدیکه بر گردش خویش تنگ آمدیسپس او را به بیپروایی نکوهش کرد و از این رفتار سخت برآشفت.چندی نگذشت که شاه نیز از دیدار پنهانی دخترش با وامق آگاه شد و او را به سختی ملامت کرد. عذرا از تلخگویی و شماتت پدر چنان دلآزرده شد که از هوش رفت و بر زمین افتاد.فلقراط از آن ستمی که بر دخترش روا داشته بود، پشیمان شد. او را به هوش آورد؛ اما چون عذرا تنها ماند، بر بخت ناسازگار خویش نفرین کرد، گریست و با اندوه گفت:که در شهر خویش اندر این بوستانچنانم که در دشت و شهر کسانسرای پدر گشته زندان منغریوان دو مرجان خندان منهمی کند آن گلرخ نورسیدهمی خون چکانید بر شنبلیدهمی گفت: ای بخت ناسازگارچرا تلخ کردی مرا روزگارآنگاه فلاطوس نزد وامق و طوفان رفت و با خشم و عتاب، طوفان را خطاب کرد و گفت:به طوفان چنین گفت: کای بدنشانشده نام تو گم ز گردنکشانمگر خانهٔ دیو و اهریمن استکه تخم تباهی بدو اندر استشما را فلقراط بنواخته استبه کاخ اندرون جایگه ساخته استسپس چندان با وامق به درشتی و ناهمواری سخن گفت که وامق، با همه روشنخردی، پذیرفت که دیگر هرگز به عذرا با نگاه دلدادگی ننگرد.پذیرفت وامق، روشنخردکه هرگز به عذرا به بد ننگرددل وامق و عذرا از ستمی که پدر و آموزگار بر آنان روا میداشتند، آکنده از اندوه بود. عذرا هرگاه به یاد میآورد که دلدارش را به ستم از او دور کردهاند،همی کرد در خانه در دل خروشتو گفتی روانش برآمد به جوشگشاد از دو مشکین کمندش گرهز لاله همی کند مشکین زرهو با خود میگفت:همی گفت: وامق دل از مهر منبرید و نخواهد همی چهر منکسی را چو چیزی بود آرزوبجوید ز هر کس، بگوید که کوبیامد کنون مرگ نزدیک منبه گوهر شود جان تاریک منتن وامق اندر جهان زنده بادبرو بر شب و روز فرخنده بادچو من گیرم اندر دل خاک جایروان بگذرانم به دیگر سرایدلش باد خرم به سوی دگربه از من، به روی و به موی دگرسرانجام، پس از مدتی، یانی بر اثر غم و اندوهی که جان و دل دخترش را میفشرد، چشم از جهان فروبست. فلقراط نیز در نبرد با دشمن کشته شد و عذرا به دست دشمن اسیر گردید.مردی به نام منقلوس او را در جزیرهٔ کیوس خرید. سپس دمخینوس، که بازرگان بود، وی را از او ربود.این دختر تیرهروز، که از آغاز جوانی بخت با او یار نبود، سالیانی از عمر خویش را در بردگی، حسرت و رنج گذراند و سرانجام، ناکام و دلشکسته، چشم از جهان فروبست.پایان
پستهای تلگرام — گالری تصاویر ادبی
سالگرد درگذشت عزت سینمای ایران #عزتاللهانتظامی مردم سرزمینم! من برای شما همیشه همان عزتم، همانی که از سیزده سالگی در تماشاخانههای لاله زار با تشویقهای شما بزرگ شدهام... همانی که همراه شما با دردهای ایران بسیار گریستهام و با شادیهایش لبخندها زده ام...…دانشجویی پس از استادی۲۶ مرداد ۱۳۹۷، عزتالله انتظامی در تهران درگذشت.او نخستین ایرانیای بود که از یک جشنوارهی بینالمللی (شیکاگو) جایزهی بهترین نقشآفرینی را برای فیلم «گاو» گرفت.عزتالله انتظامی در سال ۱۳۰۳ در تهران زاده شد. او میگوید: «پدرم، نظامی بود. صدام که میکرد، میفهمیدم باید در برم. میدونستم کتککاریه. پدرم هیچی از من ندید. مادرم روضهخون زنونه بود. تنها زن سنگلج که سواد داشت. مکتبخونه داشت».دبستان را که به پایان رساند، به هنرستان صنعتی رفت و برق خواند: «همهی استادهامون آلمانی بودند. کلی آلمانی یاد گرفتم».او اما شیفتهی تئاتر و ذاتاً هنرپیشه بود.۱۷ ساله بود که با پیشپردهخوانی، زیر نظر پرویز خطیبی، کارش را در «تماشاخانهی کشور»، آغاز کرد. مینویسد: «من، پسربچهی کلاس اول دبیرستان، یک کراوات گَل و گشاد بهم زدند و گفتند وایسا ارکستر بزنه، بخون. حالا تا دیشب اون پایین جارو پارو میکردم. اولینبار بود که رفتم روی سن».«من عضو دونپایهام ای آقای رئیس!فقیر و بیمایهام ای آقای رئیس!»۲۰ ساله بود که نخستین نقشش را در نمایشنامهی «اولتیماتوم»، در تئاتر پاریس لالهزار، بازی کرد و ۲۵ ساله بود که نخستینبار در فیلم «واریته بهاری»، به کارگردانی پرویز خطیبی، نقش گرفت، ولی تئاتر را رها نکرد.او مینویسد: «۲۸ مرداد ۳۲ کودتا شد. همهی تئاترها را بستند. چون تو تئاتر سعدی که مال تودهایها بود کار میکردم، گرفتندم. زندون، چهار ماه طول کشید. چهار روز بعد از آزادی، ارزروم ترکیه بودم. بعد هم یک قطار و راهی آلمان».در شهر هانوفِر، روزها در کارخانهی ذوب آهن کار میکرد و شبها درس تئاتر میخواند.چهار سال بعد، به ایران بازگشت و به کار ادامه داد.او جز بازی در چندین نمایشنامه، در ۵۶ فیلم سینمایی و ۷۰ فیلم و نمایش تلویزیونی، نقش آفرید.شاید ماندگارترین نقشش «مشحسن» در فیلم «گاو»، در سال ۱۳۴۸ باشد که در فراق حیوانش مینالد و با او همذاتپنداری میکند.۴۵ ساله بود که به دانشگاه هنرهای زیبا رفت و با اینکه کارشناسان او را «دانشآموختهی عملی» میدانستند، تحصیل کرد و سه سال بعد، رشتهی نمایش و هنرپیشگی را با پایاننامهای دربارهی پیشپردهخوانی در ایران و هنر نمایشنامهنویس آلمانی هاینریش فُن کلایست، به پایان رساند.ویژگی کارش غرق شدن در نقشی بود که میآفرید.۴۶ ساله بود که نقش یک بنگاهی را در فیلم «آقای هالو» بازی کرد:«وقتی (صحنهی بنگاه را) بازی میکردیم، صاحب بنگاه نگاه میکرد. بعد از فیلم، من را خواست و گفت: تو پیش خودم بمون و با ما کار کن؛ هرچی اونها بهت میدن، من بیشتر میدم».عزتالله انتظامی، در ۹۴ سالگی، در زادگاهش درگذشت.با استفاده از منابع🌸🌸Ｃ᭄𝄞 @GaleryeTasavireAdabi♡჻ᭂ࿐✰⊰━━━━─
سالگرد درگذشت عزت سینمای ایران #عزتاللهانتظامیمردم سرزمینم! من برای شما همیشه همان عزتم، همانی که از سیزده سالگی در تماشاخانههای لاله زار با تشویقهای شما بزرگ شدهام... همانی که همراه شما با دردهای ایران بسیار گریستهام و با شادیهایش لبخندها زده ام... برای شما من همیشه همان عزتم... بچهای از سنگلج..."🌸🌸Ｃ᭄𝄞 @GaleryeTasavireAdabi♡჻ᭂ࿐✰⊰━━━━─
درود و ارادت برای آشنایی بیشتر با وزن شعر نیمایی مطالعهٔ مقالهٔ «نوعی وزن در شعر امروز فارسی» از مهدی اخوانثالث که از فروردین ۱۳۴۲ در چند شمارهٔ نشریهٔ پیام نوین چاپ شده و در «پرتال جامع علوم انسانی» در دسترس است و چاپ یکجای آن در کتاب ارزشمند بدعتها و بدایع نیمایوشیج، از اخوانثالث؛و برای آشنایی با عروض فرخزادی، مطالعهٔ مقالهٔ «نوعی دیگر از وزن در شعر امروز فارسی» نوشتهٔ سعید رضوانی، چاپشده در نامهٔ فرهنگستان، پاییز ۱۳۸۹؛بسیار مفید میتواندباشد.با ارادت فراوان علیرضا باغبانＣ᭄𝄞 @GaleryeTasavireAdabi♡჻ᭂ࿐✰⊰━━━━─
راههایی که نوشتن هایکو میتواند شعرهای بلندتر شما را غنیتر کندعادله کنی (Adele Kenny)نوشتن هایکو میتواند:۱. حس و توانایی شما در تصویرسازی را تقویت کند.۲. دقت و توجه شما را به جزئیات افزایش دهد.۳. فشردگی، ایجاز و شفافیت را به شما بیاموزد.۴. اهمیت حذف واژههای زائد را به شما یادآوری کند.۵. توانایی شما را در سرودن شعرهایی روشن و سنجیده افزایش دهد؛ حتی زمانی که معنا و مضمون شعر پیچیده است.۶. به شما بیاموزد چگونه سطرها را بهگونهای بشکنید که هم منطق روشنی داشته باشند و هم این منطق خودنمایی نکند.۷. به شما نشان دهد چگونه میتوان با کمترین واژهها، تصویری روشن آفرید؛ بیآنکه همهچیز را توضیح دهید و در عین حال، اندکی ابهام و امکان دریافتهای متفاوت را باقی بگذارید.۷. زمینهای برای شکلگیری شعرهای بلندتر فراهم کند. یک هایکو میتواند گسترش یابد و به شعری بلندتر تبدیل شود؛ یا آغاز شعر باشد، یا پایان آن، یا در جایی از میانهی شعر قرار گیرد.۸. به درک این اصل کمک کند که شعرهای خوب، به جای توضیح دادن، نشان میدهند.۹. توانایی شما را در ایجاد پیوند، آشکار کردن و غافلگیر کردن افزایش دهد.• عادله کنی، شاعر و نویسنده آمریکایی، زادهی رَهوِی در نیوجرسی، بیش از ۲۶ کتاب منتشر کرده و سالها در عرصهی شعر و هایکو، آموزش نویسندگی و فعالیتهای ادبی و هنری فعال بوده است. او جوایز گوناگونی دریافت کرده است.#هایکو #شعربا سپاس از#استادیوسفصدیقگرامی🌸🌸Ｃ᭄𝄞 @GaleryeTasavireAdabi♡჻ᭂ࿐✰⊰━━━━─
این، تنها صدای به جا مونده از سهراب سپهری استＣ᭄𝄞 @GaleryeTasavireAdabi♡჻ᭂ࿐✰⊰━━━━─
نگارش دهم تا دوازدهم(نگارش و نویسندگی)t.me/negareshe10@negareshe10