✨🍎⭕️ معنی و رمزگشایی بیت اول غزل 🔷 ب🔶 بهر بشری که صاف شد در دو جهان وِرا دلیدید غرض که فقر بُد بانگ…
انتشار: 2026/06/23 05:15 UTC
✨🍎⭕️ معنی و رمزگشایی بیت اول غزل 🔷 ب🔶 بهر بشری که صاف شد در دو جهان وِرا دلیدید غرض که فقر بُد بانگِ الست را «بلی»🌷(مولانا _ دیوان شمس، غزل ۲۴۹۲)تَل: تودۀ بزرگ خاک یا شن، تپه، پُشتهلاغ: بازی، شوخی✨✨✨✨✨✨✨✳️ توجه میکنید که در مطالعهٔ مولانا و اجرای برنامهٔ گنج حضور که براساس تعالیم مولانا است، منظور این است که شما یک برداشتهای عملی بکنید، یعنی چیزی که میفهمید بتوانید در عمل بهکار ببرید. و اگر نتوانید معادل عملیِ آن برداشت را ببینید، یعنی متوجهِ مقصود مولانا نشدید.«هر بشری که صاف شد» یعنی هر انسانی که مرکزش صاف شد، بدون همانیدگی شد، «در دو جهان» منظورش از دو جهان، جهانِ درون است و جهانِ بیرون است. جهانِ بیرون، جهانِ فکر و عمل است. «در دو جهان» باید این هشیاری حضور یا عقل کل کار کند، نه فقط در درون. الآن به جزئیاتش میپردازیم.«وِرا» یعنی او را. میدانید وُرا و وِرا هر دو درست است. وقتی میگوییم وِرا یعنی وِی را، وقتی میگوییم وُرا یعنی او را، و پس یعنی او را «دلی». وقتی میگوید دلی، یعنی آن دل اصلی، و بارها گفتیم که منظور از اَلَست یعنی اینکه ما از جنس خداوندیم، از جنس زندگی هستیم. پس دلی یعنی خداوند یا زندگی در ما امتدادش را بسط داده، یعنی ما از جنس او هستیم و معانی دیگری هم دارد که امروز بررسی میکنیم.پس دل یک دل بیشتر نیست، یک خدا بیشتر نیست، یک زندگی بیشتر نیست. و وقتی میگوید «هر بشری» درواقع شما میدانید که پس بین شما و دیگران تفاوتی نیست. و وقتی ما امتداد او هستیم، امتداد زندگی هستیم یا خداوند هستیم، ما آن موقع میشویم یک جسم گذرا یا آفل که بهوجود میآید و بههم میریزد از بین میرود. پس متوجه میشوید که این تن ما و فکرهای ما درواقع اظهار موقتیِ بههم پیوستن این ذرات یا مولکولها است برای اینکه یک زندگی خودش را تجربه کند که میبینید بعد از هشتاد نود سال بههم میریزد و از بین میرود. پس همهٔ ما از یک جنس هستیم.پس «هر بشری» این غلط را یا بد دیدن را در ما اصلاح میکند که آدمها با هم فرق دارند. منذهنی چون در فضای نسبتها کار میکند، امروز خواهیم دید میگوید که با سببسازیِ خودش، به این دلیل که من مثلاً صاحب این رنگ هستم یا اینجا زاده شدم یا این طایفه هستم و یا دینم این است، مذهبم این است، از دیگران برترم یا بدترم، میافتد به مقایسه.پس «هر بشری» میرسد به دل، یک دل هم بیشتر نیست، یعنی دلِ همهٔ انسانها، حالا ما داریم در همهٔ انسانها را میگوییم، همهٔ مخلوقات، هرچه که آفریده شده، دلش یک دل بیشتر نیست، یک زندگی بیشتر نیست، یک خدا بیشتر نیست، شما اسمش را هرچه میخواهید بگذارید، پس آدمها با هم فرق ندارند. اگر شما تا به حال فکر کردهاید که آدمها با هم فرق دارند، الآن آن غلط و اشتباه را درست میکنید که آدمها با هم فرقی ندارند.آدمها برحسب جسمشان یک چیز آفلی هستند که خداوند خودش را از طریق آنها تجربه میکند و تجربهاش هم این است که در مورد انسانها فوراً ما به بینهایت و ابدیت او زنده بشویم. ابتدا هشیاری جسمی درست میکنیم، این هشیاری جسمی گفتیم در دوازدهسالگی سیزدهسالگی و هرچه زودتر باید از بین برود، یک هشیاری دیگری در ما مسلط بشود کار را ادامه بدهد، فکر و عمل ما را تعیین کند که این هشیاری حضور است. گاهی میگوییم هشیاری ناظر، همان ما به یک دل، به خداوند زنده میشویم. بارها گفتیم که امروز هم میگوییم این امر با فضاگشایی صورت میگیرد.از طرف دیگر واژههای دیگری هست. «دید» یعنی آن شخص دید. دید یعنی عملاً تجربه کرد. و منظور از واژهٔ «غرض»، غرض یعنی مقصود، منظور. پس بنابراین میبینید که زندگی غرضمند است، مقصودمند است و مقصودش این است که در شما به بینهایت و ابدیت خودش زنده بشود و مقصود شما هم او است.پس منظور شما از آمدن به این جهان این است که به بینهایت و ابدیت او زنده بشوید و از اینجا این خرد و این انرژی و این زندگی بریزد به فکر و عملی که میکنید که میگوید «در دو جهان»، در دو جهان یعنی جهان فکر و عمل و در درون، در هر دو به این دل زنده میشود، نه فقط در درون. به این علت «دو جهان» میگوید که یک عدهای فقط در درون او را حس میکنند، وقتی میخواهند عمل کنند، منذهنی غالب میشود. توجه میکنید؟ پس بنابراین هم در درون باید به او زنده بشوید، هم در فکر و عمل شما بریزد آن خرد، خرد کل، آن عشق، آن گرما، آن شادی. توجه میکنید؟پرویز شهبازی #برنامه_۱۰۵۷ _ گنجحضور @Ganje_Hozour
پستهای تلگرام — گنج حضور
✨💎👂 بشنو !!! 👂 بشنو !!! 👂 بشنو !!!👈 و این اولین شاهکار خداوندگارمولانا @Ganje_Hozour
👂
✨🎼 عشق قَرابهباز🔸بر اساس ابیات غزل شمارۀ ۲۴۷۱🔸دیوان شمس 🔸مولاناسوخت یکی جهان به غم، آتشِ غم پدید نیصورتِ این طلسم را هیچ کسی بدید؟ نی 🎹👨🏻💻 قطعه موسیقی ساختهشده با هوش مصنوعی🌸 تقدیم به شما خوبان جان 🏷 @GanjeHozour_6 📙✨
✨🍎💠 معنی و رمزگشایی بیت اول غزل 🔷 ب🔶 بسوخت یکی جهان به غم، آتشِ غم پدید نیصورتِ این طلسم را هیچ کسی بدید؟ نی🌷(مولانا _ دیوان شمس، غزل ۲۴۷۱)✳️ «نی» یعنی نه، نیست، هنوز پدید نیامده. «سوخت یکی جهان به غم»، غم دوتا معنی دارد. یکی غمِ عشق است که ما با آن غم به دنیا میآییم و منظورِ ما را میرساند. میگوییم غمِ انسان، منظورِ انسان، معنی منظور میدهد. و منظور انسان از آمدن به این جهان در این هفتاد هشتاد سال که عمر میکند، زنده شدن به بینهایت و ابدیت خداوند است و در این هفتاد هشتاد سال باید به آن هشیاری که از اول بوده، به آن زنده بشود. مدت زمان کوتاهی در ذهن اقامت میکند بهعنوان منذهنی، یعنی مدت منذهنی گفتیم تا ده دوازدهسالگی است.پس اگر به ما بهعنوان بچه یاد بدهند که شما منظور یا غم عشق را دارید و هر چیزی که به این جهان میآید غم عشق را دارد، یعنی غم این را دارد، این منظور را دارد که به خداوند زنده بشود و در صف اول این موجودات انسان است که فردوسی گفت خود را «به بازی مدار».نخستینِ فِطرت پَسینِ شمارتویی، خویشتن را به بازی مدار(فردوسی، شاهنامه، آغاز کتاب، بخش چهارم، گفتار اندر آفرینش مَردم)یعنی اولین فطرت که از خداوند جدا شده و آخرین و تکاملیافتهترین موجود در جهان تو انسان هستی، خودت را به بازیهای ذهن و گرفتن و دادن همانیدگیها و دردهای ذهنی مشغول نکن، بازی نکن، بیا به منظور اصلی بپرداز.اما گفتیم غم عشق منظور اصلیِ انسان است. فرض کن در ده دوازدهسالگی که باید منذهنی را رها کند و یواشیواش به او زنده بشود، این را اصلاً نداند. فکر کند که آمده به این جهان یک منذهنی بسازد، این را با دیگران مقایسه کند، برتر از آب دربیاید، تعداد زیادی همانیدگی یا چیزهای اینجهانی را در مرکزش قرار بدهد و هرچه بیشتر بهتر، و بنابراین هرچه از آنها بیشتر جمع کند زندگیاش بیشتر میشود و زندگی را در چیزها بداند، نفهمد خودش از جنس زندگی است. درست است؟اگر اینطوری باشد، یک منذهنی خیلی قوی بخواهد بسازد که با چیزهای زیادی همانیده شده، شما میدانید که هر همانیدگی درد بهوجود میآورد. بنابراین مقدار زیادی درد هم انباشته میکند به خیال اینکه این انباشتگیها به او زندگی خواهد داد. این انباشتگیها را در این دایرهها نشان میدهیم ما مثل پول و مثل انسانهای دیگر و مثل باورها و موقعیتهای اجتماعی و نقشها و اینجور چیزها.همینطور که در این شکلها هم دیده میشود [شکل ۱ (دایره همانیدگیها)]، در داخل دایره دیده میشود که اینها را بهصورت نقطهچین نشان میدهیم، ممکن است فکر کند در ده دوازدهسالگی بهخاطر این همانیدگیها است که اینها را هرچه بیشتر جمع کند. اگر متوجه نشود منظور آمدنش چیست که غم عشق است و غم عشق هم یعنی زنده شدن به بینهایتِ او، دراینصورت دچار غم و غصه میشود. یعنی یواشیواش دردها زیاد میشوند و همینطور که میبینید داخل این دایره یکی از اقلام درد است و چیزهایی شبیه همسر، نمیدانم اعضای خانواده، پول، باورهای مختلف، یکی هم درد است و با درد هم همانیده میشود. درست است؟ اینها را ما با نقطهچین نشان میدهیم.بنابراین دچار درد میشود، دراینصورت باید بگوییم که چون این مطلب را متوجه نشد که برای غم عشق آمده، منظورش زنده شدن به او بوده، این برای همه است، فرق نمیکند کی، تمام انسانها آمدند که به بینهایت و ابدیت او زنده بشوند و هرچه زودتر با خرد کل عمل کنند، نه عقل منذهنی. درست است؟اگر متوجه نشود، دچار غم و غصه میشود. غم و غصههای ذهن را شما میشناسید. مثلاً انتظار پیدا میکند که دیگران از این همانیدگیها به او بدهند، مخصوصاً فامیلهایش اگر ندهند میرنجد. و هر رنجش یک پروندهٔ باز ذهنی است، شکاف است که ذهن حتی ناآگاهانه میخواهد اینها را ببندد. و مقدار زیادی روزبهروز انرژی زندهٔ ما، انرژیای که زندگی به ما میدهد، برکت زندگی، آن تلف میشود، تبدیل میشود به درد، تبدیل میشود به مانع، تبدیل میشود به مسئله، تبدیل میشود به دشمن، اینها اقلام ذهنی هستند.پرویز شهبازی #برنامه ۱۰۵۹ _ گنجحضور@Ganje_Hozour
✨💎ای جان و دل از عشقِ تو در بزمِ تو پا کوفتهسرها بریده بیعدد در رزمِ تو پا کوفتهابیات ناب، و کلیدی 🌸👆@Ganje_Hozour
