خوارزمیان منکر شده دیدارِ بی‌چون را ولیاز بینشِ بی‌چونِ تو خوارزمِ تو پا کوفتهمولوی، دیوان شمس، غزل…

خوارزمیان منکر شده دیدارِ بی‌چون را ولیاز بینشِ بی‌چونِ تو خوارزمِ تو پا کوفتهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۲۸۲خوارزمیان منهای ذهنی هستند که وجود خدا و دیدار او را در جسم انکار می‌کنند. من‌ذهنی می‌گوید: مگر می‌شود در فرم فیزیکی به خدا زنده شد؟اما بزرگان این آگاهی را می‌دهند که برای جاودانه شدن همین فرم فیزیکی ما وسیله‌ای است برای دیدار خداوند. و دست‌افزار سخت که همان فضاگشایی است در همین جسم خاکی امکان پذیر است. پس هرگاه که در بزم خداوند، در اتفاق این لحظه تسلیم بودیم و مقاومت نکردیم، فضا باز شده و دیدار  خداوند امکان پذیر می‌شود. بینش بی‌چون یعنی ندیدن خود و جهان با عینک همانیدگی‌ها، آن موقع است که خوارزم زندگی شروع به پا کوفتن و رقص و شادمانی می‌کند. خوارزم تو ای زندگی، نه خوارزم من‌ذهنی.سَیْرِ جسمانه رها کرد او کنونمی‌رود بی‌چون نهان، در شکلِ چون(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۱۹۸۱)اگر ما بعنوان هوشیاری حرکت در ذهن و فکر پشت فکر را رها کنیم، در حالی که جسم داریم با هوشیاری بی فرم، میتوانیم در نهان و پنهانی در فضای گشوده شده به سوی خدا حرکت کنیم. به شرطی که این رزم را رزم زندگی بدانیم نه رزم من‌ذهنی مان.پیش از آن‌که شب شود، جامه بجوروز را ضایع مکن در گفت‌وگو(مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۴۵۸)جامه: لباس، تن‌پوش، (مَجاز) لباسِ حضورضایع کردن: تباه کردن، به هدر دادن، از دست دادنپس اگر می‌خواهیم سیر بی‌چون را تجربه کنیم اول باید که خودمان را من‌ذهنی و جسم نبینیم.ما همان هوشیاریی هستیم که از دمِ نفختُِ زندگی در جسم فیزیکی پدیدار شده‌ایم.پس به جای چون و چرا و چگونه که زبانِ قال است و  تلف کردن وقت و انرژی است، با زبان حال که همان فضاگشایی است بگویم: خدایا به راه راست هدایتم کن.تا سیر بی‌چون را در چون تجربه کنم.انشاالله ❤️با سپاسفریده از هلند t.me/GanjeHozourMessagesاز برنامه ۱۰۵۸