برگزیده ابیات هندسی گنج حضورزآن‌که در این بیع‌و‌شَریٰ، این ندهی آن نبَری (مولوی، دیوان شمس، غزل شما…

           برگزیده ابیات هندسی گنج حضورزآن‌که در این بیع‌و‌شَریٰ، این ندهی آن نبَری (مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۴۵۵) بِیع [عربی: بَیع]: خرید‌و‌فروش؛ معاملهبِیع‌و‌شَریٰ (-و‌شَرا): خرید‌و‌فروشای انسان، در این بازار جهان روزهای عمرت را به بیهودگی تلف نکن، زیرا تا زمانی که در این جهان هستی گویی در یک معامله به‌سَر می‌بری. هرچه می‌گیری در‌مقابل باید ‌چیزی بپردازی و این قانون جبران است. تا من‌ذهنی را ندهی، نمی‌توانی حضور بی‌نهایت را به‌دست آوری و  در این لحظهٔ اَبدی مستَقَر شده به بی‌نهایت و اَبدیت خدا زنده شوی.    از تو هم بِجْهَد، تو دل بر وی مَنهپیش از آن کاو بِجْهَد، از وِی تو بِجِه (مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۶۹۹)بالاخره از‌ دستِ تو هم خواهد رفت؛ پس همانیدگی‌ها را در مرکز دلت قرار نده و قبل‌ از این‌که به‌ اجبار و به‌ دلیل آفل‌ بودن از تو جدا شوند، با ارادهٔ خودت آن‌ها را رها کن.زآنچه گشتی شاد، بس کَس شاد شدآخر از وِی جَست و هم‌چون باد شد (مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۶۹۸) 📝✨ از آن‌ چیزی‌که شاد شدی، آدم‌های زیادی به‌واسطهٔ آن شاد شدند‌، اما سرانجام همهٔ آن خوشی‌ها و همانیدگی‌های مرکز خود را از‌ دست دادند، چون آن‌ها آفل و ازبین‌رفتنی بودند؛ بنابراین مانند باد از دستشان رفت.خانم پری از اصفهانt.me/GanjeHozourMessages