بنام زندگی با سپاس از مولانای جان و آقای شهبازی عزیز و یاران عشقیتصوّراتِ مردِ حٰازمآن چنانكه ناگها…

بنام زندگی با سپاس از مولانای جان و آقای شهبازی عزیز و یاران عشقیتصوّراتِ مردِ حٰازمآن چنانكه ناگهان شيری رسیدمرد را بربود و در بیشه کشید( مولوی، مثنوی، دفتر سوّم، بيت ٢٢٠٢)او چه انديشد در آن بُردن؟ ببينتو همان انديش اى استادِ دين( مولوى، مثنوى، دفتر سوّم، بيت ٢٢٠٣)مى كشد شيرِ قضا در بيشه هاجانِ ما مشغولِ كار و بيشه ها( مولوى، مثنوى، دفتر سوّم، بيت ۲۲۰۴)تصور کنیم شیری شخصی را می گیرد و با خود به درون جنگل می برد.این حال هر لحظه ما در برابر قضای الهی است، آیا شخصی که در چنگال شیر اسیر است در آن لحظه در فکر راههای افزایش پولش و یا توجه گرفتن از دیگران ویا برتر دارآمدن از اطرافیانش هست؟ خیر در چنین موقعیت هولناک فقط به فکر جان خود هست، ما هم باید حالمان همسان حال او باشد هر چند ذهن ما را سرگرم کارهاو مشاغل دنیوی می کند، ولی ما باید این اصل را پیش خودمان جا بیندازیم، این لحظه هر چالش یا اتفاقی که باشد مهم فضای زیر اتفاق و یا خدا هست، یعنی خدا در هر لحظه برای ما مهترین هست ،پس هر لحظه با جدی نگرفتن اتفاق لحظه خودمان را در فضای گشوده شده قرار می دهیم تا چشم و گوش و فکر و زبان و عمل ما همه از سوی خدا هدایت شودبا سپاس شهلاt.me/GanjeHozourMessages