ما انرژی زندگی را در کجاها تلف می‌کنیم؟الف) در رفتارهای خودویرانگر و خوردنِ سموماستاد شهبازی می‌پرس…

ما انرژی زندگی را در کجاها تلف می‌کنیم؟الف) در رفتارهای خودویرانگر و خوردنِ سموماستاد شهبازی می‌پرسند:«اگر من‌ذهنی خائن نیست چرا مردم مشروب الکلی که سَم است می‌خورند؟ و یا دود و مواد مخدر وارد بدنشان می‌کنند؟ چرا ورزش نمی‌کنند؟ چرا راه سلامتی را در پیش نمی‌گیرند؟ چرا غذاهای مضر می‌خوند؟ چرا خیلی اضافه وزن پیدا می‌کنند؟»از سَمومِ نفس چون باعلّتیهرچه گیری تو، مرض را آلتی‌(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۶۹۳)‌سَموم: بادِ بسیار گرم و زیان‌رسانندهعلّت: بیماری، مرضما با پیروی از منِ ذهنی، انرژیِ تن را با سموم، بی‌تحرکی و تغذیهٔ ناسالم نابود می‌کنیم. مولانا این وضعیت را مانند «خارِ سه‌سویه» می‌داند که هرطور روی زمین بگذاریم، سرِ تیزش به پا فرو می‌رود و زخم می‌زند.خارِ سه‌سویَست هر چون کِش نَهیدرخَلَد، وز زخمِ او تو کِی جَهی؟(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۳۷۵) ب) در استرس، خشم و پرونده‌های بازِ رنجشاستاد شهبازی می‌فرمایند:«چرا استرس می‌کشند؟ چرا پرونده‌های رنجش باز می‌کنند و نمی‌بندند؟ و نمی‌توانند ببندند؟»این پرونده‌ها، گره‌هایی در ذهن ما هستند که زندگی را در خود حبس می‌کنند. مولانا می‌فرماید:اندرونِ هر حدیثِ او شَر است صد هزاران سِحر در وی مُضْمَر است( مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۲۷۱۱)سِحر یعنی دیدنِ برحسب همانیدگی‌ها که ما را کور و کر می‌کند و انرژی را در توهمِ مقایسه و جنگ تلف می‌سازد.ج) در جنگِ ذهنی و توقع از دیگراناستاد شهبازی می‌فرمایند:«چرا از همسر، فرزند و پدر و مادرتان رنجش دارید، کینه دارید و نمی‌بخشید؟ چرا؟ برای این‌که یک کسی درون شما، به شما خیانت می‌کند!، میگه نبخش!»«پیغمبر گفته: اگر بهشت می‌خواهی از کس دیگر چیزی مخواه. شما چرا به خودتان خیانت می‌کنید و از دیگران چیزی می‌خواهید؟»ما در این جنگ، همیشه می‌گوییم «تو کردی» و حق را به خود می‌دهیم. این رفتار، ما را در «فضای اَنساب» (همانیدگی‌ها) نگه می‌دارد و مانند «شیرِ قضا» که ما را به بیشه می‌برد، ما همچنان غافل و مشغولِ «کار و پیشه‌های» ذهنی هستیم و نمی‌دانیم که در حالِ تلف شدن هستیم.می‌کشد شیرِ قضا در بیشه‌هاجانِ ما مشغولِ کار و پیشه‌ها‌(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۲۰۴)د) در فروشِ آرامش به بهای ناچیزاستاد شهبازی می‌فرمایند:«شما به من بگوئید؛ قیمت آرامش شما چقدر است؟ گاهی یک دلار! سرِ یک دلار عصبانی می‌شوید!»این یعنی ما آرامشِ بی‌نهایتِ خود را با چیزهای بی‌ارزش معامله می‌کنیم و انرژی‌مان را در خشم و تنش هدر می‌دهیم.پوری از تهرانt.me/ganjehozourmessages