به نام خداوند مهر پرور و مهر گستر با سلام خدمت استاد شهبازی گرامی و یاران گنج حضوری شرحی چند از ابی…
انتشار: 2026/07/05 06:10 UTC
به نام خداوند مهر پرور و مهر گستر با سلام خدمت استاد شهبازی گرامی و یاران گنج حضوری شرحی چند از ابیات داستان دقوقی 🙏اینچه میگویم به قدرِ فهم توستمُردم اندر حسرتِ فهم دُرستفهم، آب است و وجودِ تن، سبوچون سبو بشکست، ریزد آب از او(مولوی ،مثسبو: کوزه(مولوی،مثنوی،دفتر سوم،ابیات ۲۰۹۸،۲۰۹۹)🍃🌸🍃🌸🍃🌸در این داستان از مثنوی که در برنامه ۱۰۵۷ استاد جان مثل همیشه زیبا برایمان از اهمیت توجه و تمرکز بر روی خود بر اساس پنج حس خود بیان فرمودند را توجه گذاشتم، بارها ابیات را تکرار کردم، که مانند پُتکی بر سرم بود که چقدر توجه و حواسم است که هوشیاری به تله افتاده را از زیر این بار همانیدگی بیرون بکشم. -تا درک عمیق داشته باشم .-تا مطلب را بفهمم و اجرا کنم💫کوزه ذهنم را بشکنم آب از همانیدگی ها بریزد بیرون🚿 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاین سبو را پنج سوراخ است ژرفاندر او نی آب مانَد خود، نه برف(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۱۰۰)سبو: کوزهژرف: عمیقاَمرِ غُضُّوا غَضَّةً أبصارَکُمْهم شنیدی، راست ننهادی تو سُم(مولوی ،مثنوی،دفترسوم،بیت ۲۱۰۱)«با اینکه این فرمانِ خدا را شنیدی که «چشمانِ خود را از نارواها فروبندید.» ولی باز درست گام برنداشتی.»«قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَٰلِكَ أَزْكَىٰ لَهُمْ إِنَّ اللَّـهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ.»«به مردان مؤمن بگو كه چشمان خويش فروگيرند و شرمگاه خود نگه دارند. اين بر ایشان پاكيزهتر است. زيرا خدا به كارهايى كه مىكنند آگاه است.»قرآن کریم، سورهٔ نور (۲۴)، آیهٔ ۳۰لولهها بربند و پُر دارش ز خُمگفت: غُضُّوا عَنْ هَوا أبصارکُمْ(مولوی،مثنوی،دفتراول،بیت ۲۷۱۴)غُضُّوا عَنْ هَوا أبصارکُمْ: دیدگانتان را از هوی و هوس فروبندید.از دهانت نُطق، فهمت را بَرَدگوش چون ریگ است، فهمت را خورَد(مولوی، مثنوی، دفترسوم، ۲۱۰۲)نُطق: سخن گفتن، در اینجا منظور سخنِ یاوه و بیهوده است.همچنین سوراخهایِ دیگرتمیکشاند آبِ فهم مُضْمَرت(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۱۰۳)مُضْمَر: پوشیدهشدهگر ز دریا آب را بیرون کنیبی عوض، آن بحر را هامون کنی(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۱۰۴)هامون: بیابان، دشتبیگه است، ار نی بگویم حال رامَدْخَلِ اَعواض را و اَبدال را(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۱۰۵)مَدْخَل: محل ورودکآن عِوضها و آن بدلها بحر رااز کجا آید ز بعدِ خرجها؟(مولوی، مثنوی، دفترسوم، بیت ۲۱۰۶)عِوضها و بدلها: تعویض و مبادلههاصد هزاران جانور زو میخَورندابرها هم از بُرونش میبرندباز دریا آن عِوضها میکشداز کجا؟ دانند اصحابِ رَشَد(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۲۱۰۷،۲۱۰۸): اهلِ فن، آنان که توسط زندگی هدایت میشوند.ادامه👇




