🌟ای مُقیمِ حبسِ چار و پنج و شَشنغز جایی، دیگران را هم بکَش🌟ای چو خَربنده حریفِ کونِ خربوسه گاهی یاف…

🌟ای مُقیمِ حبسِ چار و پنج و شَشنغز جایی، دیگران را هم بکَش🌟ای چو خَربنده حریفِ کونِ خربوسه گاهی یافتی، ما را ببَر🌟مولوی، مثنوی، دفتر سوم، ابیات ۲۲۲۷ و۲۲۲۸🌟ما حتی وقتی تنها هستیم، تا سر توی من ذهنی مان غرق هستیم و از فکری به فکری و از هیجانی به هیجانِ دیگر می رویم.🌟خدا نکند به واسطه چیزی یک دور همی داشته باشیم و یا حتی از طریق تلفن زدن به همدیگر هم که شده، من ذهنی خودمان و دیگران را روی هم می ریزیم تا چیزی بسازیم که من ذهنی مان را ارضا و راضی کند.🌟من ذهنی مان را بُت می کنیم و به نمایش می گذاریم، و من ذهنی چیزی جز به اشتراک گذاشتن و نمایش دادن درد ندارد. خودمان و زندگیمان را زیر سوال می بریم، تا همه بگویند چقدر تو بدبختی!🌟آخِر بدبختی و داشتن درد این قدر زیبا هست، که ما با تلاش اشتیاق داریم دیگران حتما آن را ببینند و بدانند؟!!!🌟هیجانات خودمان را بیرون می ریزیم، غیبت می کنیم، تهمت می زنیم، از بدبختی هایمان می گوییم.🌟 خدا نکند چیزی از کسی دیده باشیم بر ملا می کنیم، تا جلب توجه کنیم، مورد تایید و یا دلسوزی دیگران قرار بگیریم.🌟پرده دری می کنیم و دیگران را هم به پرده دری دعوت می کنیم.🌟حتی ما نقاب دوستی به چهره می زنیم تا از طریق فضولی من ذهنی، از مشکلات دیگران سر در بیاوریم ویا حالا از روی ذهن برایش دلسوزی کنیم و یا یک جایی به عنوان طعمه برایِ ضربه زدن به او از آن استفاده کنیم.🌟کمک کردن ذهنی به دیگران یا خودمان، کار درستی نیست، چون من ذهنی عاشق این کمکِ توهمی اش است و دائم به ما از انبار تمام نشدنی دردهایش دست و دل بازانه می بخشد.🌟من ذهنی سیری ناپذیر است. هر چه فکر می کند و راه حل می دهد تمامی ندارد و ما با مقاومت و انقباض مان و فضولی در کار زندگی به او اجازه می دهیم که با تمام توانش جولان بدهد در زندگیمان.🌟ما حتی از فرزندانمان هم نمی گذریم و آن ها را هم به منجلاب ذهنمان می کشانیم و از آن ها در دعواهایمان به عنوان داور استفاده می کنیم.دیدی من چقدر مظلوم بودم و فلانی چقدر به من توهین کرد، دیدی فلانی از من طرفداری نکرد و....🌟به کدامین دلیل من به خودم اجازه می دهم که یک روح پاک را به سوی ناپاکی دعوت کنم. چون با من ذهنی ام مُهر تایید برسبب سازی های ذهنی ام زده ام و سرابِ ذهنم را واقعیت پنداشته ام.🌟بچه ها اولش گیج می شوند و متوجه حرف های ما نمی شوند، چون پاک هستند. اما ما با اصرار و لجاجت ذهن این قدر در گوش آن ها می خوانیم تا بالاخره به ذهن کشیده می شوند.🌟از آن ها می خواهیم که از ما طرفداری کنند. کسانی را که ما دشمن می پنداریم، دشمن بدانند و آن ها هم به خاطر اشتباهات ما آلوده به دردهای ذهنی می شوند.اگر ما شانس بیاوریم و برنامه گنج حضور را دنبال کنیم، بعد از مدتی متوجه اشتباه خود می شویم که چرا من سر خودم را که توی لجن زار ذهن فرو کردم و آلوده شدم، این کار را با فرزند دلبند خودم هم کردم.🌟اکنون هیچ عاید من که نشده، باید سال ها تلاش کنم تا این آلودگی را از روح و ذهن فرزندم اگر شانس بیاورم، پاک کنم.🌟ما در محدودیت جهانِ ذهن حرف های مخربِ زیادی می زنیم و اعمالِ ناخوشایندی انجام می دهیم و متاسفانه فکر می کنیم کارِ خوبی می کنیم و به هر ترفندی عزیزانمان و حتی غریبه ها را هم به واسطه حتی لحظه ای در اتوبوس یا خیابان آن ها را دیدن، به رفتن به ذهن دعوت می کنیم.🌟شکر که با دیدن برنامه ۱۰۵۹ و شنیدن این بیت فهمیدم که چشمم به دهان من ذهنی نباشد و بفهمم که چقدر ماندن در ذهن ناخوشایند است.فرستنده ناشناس☺️t.me/GanjeHozourMessages