چون عزمِ میدانِ زمین، کردی تو ای روحِ امینذرّاتِ خاکِ این زمین از عزمِ تو پا کوفته(مولوی، دیوان شمس…

چون عزمِ میدانِ زمین، کردی تو ای روحِ امینذرّاتِ خاکِ این زمین از عزمِ تو پا کوفته(مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۲۸۲)عشق ما به اشیاء ما را کور و کر کرده است باید با عزم خودمان و عشق خودمان را نسبت به انها صفر کنیم اثری از آنها در ما نباشد تا در پای کوبی زندگی هر لحظه حاضر باشیم و لباس حضورمان را بر تن کنیم و پُر زندگی کنیم ،دست از کار افزایی و خراب کاری و مسئله درست کردن و مانع درست کردن و پرونده باز کردن برداریم ،یاد بگیریم این ها عزم من ذهنی است و در روح امین که فضای گشوده شده است و روح زندگی است استقرار پیدا کنیم خانه ما آنجاست .خانه را من روفتم از نیک و بد خانه‌ام پُرّ است از عشقِ احد(مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ٢٨٠۴)احد: یگانه، از نام‌های خداوند🌸🍃🌸🍃🌸🍃فرمانِ خرّم‌شاهی‌ات در خونِ دل توقیع شدکف کرد خون بر رویِ خون از جزمِ تو پا کوفته(مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۲۸۲)توقیع: امضا کردن نامه، فرمان، نوشتن عبارتی در ذیلِ نامه و کتابجَزم: تصمیم قطعی و استوار📣فرمان قطعی زندگی شادی و خرّمی است😇💃در ابتدا این فرمان خرمی و آبادانی با خون دل ما یعنی با درد هشیارانه خاموشی و صبر امضاء می کند هر امتحان زندگی پذیرش آن امتحان ،خاموشی در برابرش که فرمان خرم شاهی است امضا زندگی را می گیریم و هشیاری به تله افتاده در آن همانیدگی به صورت درد جاری می گردد زندگی در ما آزاد می شود 💫هر لحظه شادی ،هر لحظه انبساط ،دیدن زندگی در هر اتفاق💫پس آرامش من در زندگی به چیزهای بیرونی بستگی ندارد در این صورت فرمان خدا را زیر پا گذاشتیم رزم برای خداوند است برای بریدن سرها او را در کار بیاوریم نگذاریم دیگر قوی تر شود ،🍃بدون چسبیدن باید لذّت ببریم 🍃بدون انتظار ببخشیم کمک کنیم (عشق بدون قید و شرط)🍃و توجه و مواظبت داشته باشم بدون آنکه خودم را گم کنم بدون قضاوت گوش کنم 🍃بدون واکنش تماشا و نظارت کنم 🍃بدون اینکه زیر پا له شوم و از من سوء استفاده کنند حمایت کنم 🍃بدون وابستگی عشق بورزم من باید بتوانم تنها بمانم و حواسم روی خودم باشد 🤝دل و جان به آبِ حکمت ز غبارها بشویید هَله تا دو چشم حَسرت سویِ خاکدان نمانَد (دیوان شمس غزل ۷۷۱)🌺🌱🌺🌱🌺ای مرغ آسمانی، آمد گهِ پریدنوی آهوی معانی، آمد گهِ چریدنای عاشق جَریده، بر عاشقان گزیدهبگْذر ز آفریده، بنْگر در آفریدنجَریده: یگانه، تنها(مولوی دیوان شمس غزل شماره ۲۰۲۹)از هردو جهان بگْذر، تنها زن و تنها خَورتا مُلک و مَلَک گویند: تنهات مبارک باد(مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۶۲۳)خاموشی را یاد بگیریم و هر لحظه حواسمان به خودمان باشد اشکال و عیب خود را بر اساس این سه بیت ببینیم و نگذاریم آب زندگی در ما بر اساس توجه گذاشتن روی دیگران قطع شود و باغ خود را آب بدهیمصراحی از اندیشه ادامه 👇